حاصل تحقیق درباره رضا مافی با عنوان «کتاب رازهای خط و نقاشیخط» توسط سازمان زیباسازی شهرداری تهران مهر 1393 به زیور طبع آراسته شد و مورد اقبال اهالی هنرهای تجسمی قرار گرفت. این مقدمه را از آن جهت گفتم که در همین یکی دو روز گذشته هنگام عبور از اتوبانهای تهران ناباورانه چشمانم به آثار هنری این کتاب افتاد. بله! قصه این است که هفته گذشته در هر یک از فراز و فرودهای اتوبانهای شهر، تابلوهای هنری چشمنواز، بینندگان را به سوی خود میخواند. وقتی دیدم آن دسته از آثار مافی که کمتر دیده شده این چنین در سطح وسیعی به معرض دید مردم قرار داده شده به عنوان شهروند علاقهمند به هنرهای تجسمی بسیار خرسند شدم. ابتکار شهرداری تهران در این کار خلاقانه بسیار ارزنده است.
نگارخانهای به وسعت شهر! شمار قابل توجهی از آثار تجسمی هنرمندان قدیم و جدید را در خود جای داده است. شهرداری با این کار در پیوند مولفههای هنری و فرهنگی گذشته با حال کشورمان، قدم نوآورانهای برداشته و با این ابتکار در نزدیک کردن هنر و مردم کوشش خود را به عمل آورده است. شهروندان وقتی نمونههای فاخری از خطوط اصیل نستعلیق میرعماد و اسدالله شیرازی و خط شکسته نستعلیق درویش عبدالمجید طالقانی را همراه با آثار هنرمندان نقاشی قدیم و معاصر مینگرند انبساط خاطر ویژهای را تجربه میکنند. این کار ارزشمند نشان میدهد ورای مرزهای روزمرگی میتوان با استفاده از رسانههای ساده شهری (بیلبوردها و تابلوها) ذوق و شوق مخاطبان را حتی در کشاکش ترافیک و معابر شلوغ و پرسروصدا مایه ور و غنی ساخت.
خاصه این که شهروندان فهیم آگاهند که پشت صحنه این کار ارزشمند فقط احترام به حس زیباشناختی آنها مدنظر بوده است. این کار و تداوم آن میتواند در آشتی دادن شهروندان با هنر به عنوان یکی از مقولههای پرورش روح معنوی در آنها موثر باشد.
انتخاب زمان اردیبهشت (به قول سعدی ماه جلالی) برای این رخداد هنری هوشمندانه است، زیرا نقاش ازل شاهکارهای بهاری آفرینش را در کمال زیبایی ارائه کرده و در سایه سار این شکوه و جمال آثار اهل هنر چشمگیر و خیرهکننده به نظر میرسد.
برای همکاران شهرداری که با این کار به رسالت اجتماعی هنر و اکسیر هویتآفرین آن توجه ویژه کردهاند، آرزوی توفیق روز افزون داریم.
کاوه تیموری / مدرس و خطپژوه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم