jamejamonline
ورزشی ورزش های پایه کد خبر: ۷۹۱۱۷۹   ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۴  |  ۰۸:۳۰

در سال‌های پایانی دوران قهرمانی ملی‌پوشان دوومیدانی

پشتوانــه‌ها کم‌فروغنــد

موفقیت‌های دوومیدانی ایران در یک دهه گذشته که دامنه آن به المپیک هم رسید، گرچه در چند ماده خاص همچون پرتاب‌ها و دوهای نیمه‌استقامت نمود بیشتری داشته است، اما نقطه‌ قوت و امیدوارکننده آن پراکندگی دستاوردهای حاصله در سه بخش دوها، پرش‌ها و پرتاب‌هاست. به شکلی که در یک دهه اخیر ورزشکاران تیم ملی دوومیدانی ایران در هر سه بخش مواد مختلف دوومیدانی علاوه بر موفقیت و کسب مدال و افتخار در سطح قاره آسیا موفق به کسب سهمیه و حضور در رقابت‌های جهانی و بازی‌های المپیک نیز شده‌اند که نقطه اوج این موفقیت‌ها در بازی‌های آسیایی گوانگجو و المپیک لندن به وقوع پیوست.

پشتوانــه‌ها کم‌فروغنــد

ورزشکارانی نظیر احسان حدادی، برادران صمیمی، مهدی شاهرخی، امین نیک‌فر، کاوه موسوی و لیلا رجبی در پرتاب‌ها؛ محسن ربانی، کیوان قنبرزاده و محمد ارزنده در پرش‌ها؛ سجاد مرادی، احسان مهاجر شجاعی، روح‌الله عسگری، رضا بوعذار، محمد عاکفیان، رضا قاسمی و مریم طوسی در مواد مختلف دوها و بالاخره هادی سپهرزاد در مواد ترکیبی ازجمله نفراتی هستند که موفقیت‌ها و دستاوردهای دوومیدانی در یک دهه اخیر ماحصل تلاش، ممارست و تداوم دوران قهرمانی آنهاست.

اما بخشی از نفرات این تیم که می‌تواند لقب بهترین تیم ملی تاریخ دوومیدانی را نیز به خود اختصاص دهد به پایان دوران قهرمانی خود رسیده‌اند. هادی سپهرزاد در دهگانه، محسن ربانی در پرش با نیزه، روح‌الله عسگری در 110 متر بامانع، احسان مهاجر شجاعی در 800 متر، مهدی شاهرخی در پرتاب وزنه و رضا بوعذار و محمد عاکفیان در ماده 400 متر عملا در این چند سال اخیر در کمتر مسابقه‌ای حاضر شده‌اند و می‌شود گفت دوران قهرمانی آنها در تیم ملی به پایان رسیده است.

دوران قهرمانی توام با نتیجه‌گیری سایر نفرات حاضر در تیم ملی دوومیدانی ایران نیز به سال‌های پایانی نزدیک شده است. احسان حدادی، سجاد مرادی، کاوه موسوی، امین نیک‌فر، محمد ارزنده، لیلا رجبی و حتی رضا قاسمی و محمد ارزنده نیز حداکثر تا دور بعدی بازی‌های آسیایی می‌توانند در مسابقات معتبر دوومیدانی حاضر شوند و عبور از مرز سی و پنج سالگی روند موفقیت‌های آنها را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

با این شرایط و بررسی پشتوانه‌های این ورزش آنچه نگران‌کننده به نظر می‌رسد تردید در تداوم و تکرار موفقیت‌های نسبی دوومیدانی است.

در موادی همچون پرتاب دیسک و دوهای نیمه‌استقامت (800 و 1500 متر) که بخش عمده‌ای از موفقیت‌ها و دستاوردهای دوومیدانی در این مواد اتفاق افتاده است، در دوره اخیر مسابقه‌های قهرمانی جوانان آسیا ایران هیچ نماینده‌ای نداشت و در دوهای نیمه‌استقامت با آسیب‌دیدگی سجاد مرادی و عدم آمادگی احسان مهاجر شجاعی و امیر مرادی هیچ یک از نفرات پشتوانه این مواد نتوانستند به حدنصاب‌های لازم برای حضور در بازی‌های‌آسیایی اینچئون برسند.

این مساله در ماده پرتاب دیسک نیز کاملا مشهود است. به شکلی که در غیاب احسان حدادی و برادران صمیمی نمی‌توان انتظار داشت نفرات دیگر بتوانند جایگزینان شایسته و امیدوارکننده‌ای برای دوومیدانی باشند.

در دیگر مواد بالاخص پرش با نیزه، دهگانه، پرتاب وزنه، 110 متر بامانع و پرتاب چکش نیز نفرات جایگزین به عملکرد کیفی قابل قبولی برای حضور در مسابقات معتبر دوومیدانی دست نیافته‌اند و نمی‌توان امیدوار بود حداقل در چند سال آینده نفرات جایگزین بتوانند خلأ حضور هادی سپهرزاد، روح‌الله عسگری، محسن ربانی، امین نیک‌خو و... را به خوبی پر کنند.

آنچه مسلم است شکل‌گیری تیم ملی نسبتا قدرتمند دوومیدانی در یک دهه اخیر و موفقیت‌های پی‌درپی حاصله در مسابقات قهرمانی‌ آسیا در سال‌های 2005، 2007، 2009 و حتی 2011 و همچنین بازی‌های آسیایی گوانگجو و المپیک لندن عاملی برای غفلت از پشتوانه‌سازی و جذب استعدادهای برجسته به ورزش دوومیدانی بود. به گونه‌ای که با کم‌فروغ شدن برخی چهره‌های شاخص تیم ملی نتایج حاصله در مسابقات قهرمانی آسیا در سال 2013 و بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون نتوانست انتظارات را برآورده کند. بی‌شک تداوم این روند عملکرد تیم ملی دوومیدانی در مسابقات آینده را تحت تاثیر قرار خواهد داد و ورزش اول المپیک فقط می‌تواند به درخشش تک‌ستاره‌ها متکی باشد.

مجید کیهانی/ کارشناس دو و میدانی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

 شاید این سوال اهالی فوتبال و به ویژه هواداران پرسپولیس بی جواب بماند که آیا مستحق‌تر از پرسپولیس برای میزبانی گروه E رقایت های لیگ قهرمانان وجود داشت؟

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر