فقط 3 مدال کشتی جهانی نصیب ایران شد

بوداپست به ما نشان داد از لحاظ فعالیت تشکیلاتی نسبت به جهانی 2003نیویورک و بازیهای المپیک 2004آتن نه تنها پیشرفتی نداشتیم بلکه پس رفت هم داشتیم ؛ چرا که تا آخرین لحظه های پرواز به مجارستان ، هنوز در مواردی لنگ می زدیم و بلاتکلیف بودیم.
تا آخرین روزهای قبل از پرواز به طور دقیق نمی دانستیم تعداد همراهان تیمها چند نفر هستند و به علت درست نبودن شیوه ما در انتخاب نفرات تیم ملی ، مجبور شدیم در چند وزن دو نفر را به بوداپست ببریم که اگر درست عمل می کردیم نیازی به این کار و صرف هزینه های اضافی نبود.
فدراسیونی ها با وجود تلاش و آگاهی به عواقب آن مانند همیشه نتوانستند از زیر بار افراد تحمیلی و اضافی که تنها برای استراحت و گشت و گذار همراه تیم به مسافرت می روند، شانه خالی کنند. همین موضوع بر مشکلات مسوولان این فدراسیون در بوداپست افزوده بود.
در بوداپست دیدیم که هنوز نتوانسته ایم طوری برنامه ریزی کنیم که در اعزام ها خرج نفرات اصلی از همراهان اضافی جدا باشد. اصلا چه نیازی دارد نفرات اضافی در همان هتل نفرات اصلی با صرف هزینه روزانه 130تا 150فرانک سوئیس مستقر شوند.
خب اگر مجبور می شویم به هر علتی چند نفر را به سفارش فلان رئیس ، سازمان یا ارگان با خود ببریم ، می توانیم آنها را در محلی دیگر با هزینه ای بسیار پایین تر اسکان دهیم و به شیوه های مختلف که شاید در آینده به طور جامع تر به آنها بپردازیم ، از افزایش هزینه جلوگیری کنیم.
مسابقات بوداپست به ما نشان داد هنوز نتوانستیم به استرس و فشار روانی قبل از حرکت به سوی محل مسابقات مهم غلبه کنیم.
همین مساله همواره توان ما را به طور قابل ملاحظه کاهش می دهد، براستی چرا این شیوه همچنان ادامه دارد و کسی به فکر اصلاح این روش نیست؛ اصلا چه عواملی در داخل فدراسیون اصرار دارند که این روند ادامه یابد؛
همه مسوولان فدراسیون می دانند اعزام ها تشکیلاتی نیست. نحوه اعزام ها ایراد دارد، اصولی کار نمی شود اما سفر بعدی که از راه می رسد دوباره همان مشکلات حتی پیچیده تر دست و پای کشتی را می بندد.


موارد آموزشی، مربیگری ما باید تغییر کند

رقابت های جهانی 2005که با مقررات جدید برگزار شد، این نکته مهم را به دست اندرکاران آموزش فدراسیون کشتی گوشزد کرد که موارد آموزشی کلاسهای بازآموزی مربیان باید تغییر کند و اصولی باید در این کلاسها تدریس شود که با مشکلات مربیان و کشتی گیران ما در مسابقات جهانی ارتباط مستقیم دارد.
اعمال مقررات جدید که تحول اساسی در کشتی را به دنبال داشته باعث تغییرات چشمگیر در نحوه کوچینگ و شیوه مربیگری شده است که باید نکات مهم و تعیین کننده آن در رووس دروس کلاسهای آموزشی مربیان گنجانده شود.
ما باید به این باور برسیم که تا مربیگری و نحوه آموزش مربیان ما دچار تحول نشود، خیل عظیم استعدادهای موجود یا ره به جایی نخواهند برد یا تعداد انگشت شمار آنها به رده های بالا خواهند رسید.
طبیعی است در کلاسهای بازآموزی خودمان نیز مواردی را باید مورد توجه قرار دهیم که به مشکلات عمده ما مبدل شده اند.
چه اشکالی دارد در کلاسهای بازآموزی در کنار دروسی که به طور سنتی در دستور کار قرار دارد، نحوه صحیح و کارساز آنالیز کردن و مواردی که در این موضوع مهم مورد توجه مربیان برجسته جهان قرار دارد، تدریس شود و حاضران در کلاس همراه با موضوعی مانند آناتومی علم درست کوچینگ ، آنالیز کردن حریفان را نیز بیاموزند تا بتوانند با توجه به خصوصیات حریف ، برنامه مبارزه را به کشتی گیر خود بدهند.


باید توجه خاص به بدنسازی صورت گیرد

در بوداپست دیدیم که افت توان جسمانی پس از دوره های سوم و چهارم فقط اختصاص به ایران نداشت و این مساله گریبانگیر کشتی گیران سایر کشورهای مطرح نیز بود.
بدون شک کارشناسان مجرب تیمهای مدعی برای حضوری قدرتمندانه تر و مشکلات کمتر در رقابت های جهانی سال 2006در چین دست به برنامه ریزی جدید و تغییر شیوه آماده سازی نفرات خود خواهند زد و ما هم بی تعارف باید برای عقب نماندن از رقبا در این زمینه اقدام کنیم.
باید قبول کنیم اطلاعات تعداد انگشت شمار مربیان بدنسازی ما که آخرین بار نزدیک به 10سال پیش یک دوره تخصصی را با همکاری کمیته ملی المپیک گذراندند و هنوز با تکیه بر تجربیات کاری خود به فعالیت می پردازند، در دوران جدید و تغییرات اساسی در شیوه کشتی گیری کارساز نخواهد بود.


بوداپست زنگ خطری برای کشتی آزاد ما

صدای زنگ خطر در بوداپست مجارستان به حدی بلند بود که تمام مردم کشتی دوست ایران و حتی مسوولان بی تفاوت هم آن را شنیدند و در مواردی به تکاپو افتاده و به اظهارنظر و بگیر و ببند پرداختند.
نتایج به دست آمده و کسب عنوان ششم نشان داد که فعلا از ردیف کشورهای درجه اول خارج شده ایم ؛ چرا که در دوران جدید قدرت های درجه اول از روی کسب مدال و تعداد آنها در رقابت های بزرگسالان تعیین می شوند. در واقع زمانی که هیچ یک از جامهای اول تا سوم جهان نصیب ما نمی شود، نمی توان ادعا کرد یکی از قدرتهای برتر هستیم ، مگر بجز نفرات اول تا سوم به عنوان قهرمانان سه گانه ، به نفرات بعدی هم مدال می دهند که بتوان تیمهای چهارم تا دهم را در ردیف تیمهای برتر به حساب آورد؛
بدون تعارف باید مسوولان ورزشی و فدراسیون کشتی به دنبال راهکار باشند و شیوه ای اتخاذ کنند تا با استفاده از تمامی موجودیت کشتی زمینه دفاع از اعتبار این ورزش ملی در میادین جهانی فراهم شود.
فراموش نکنیم ما از مجموع 28مدال تقسیم شده در رشته آزاد فقط موفق به کسب یک مدال برنز شده ایم و کاملا به این مهم نیز آگاهیم که حق ما از کشتی جهان فقط یک تک مدال نیست و باید عوامل ناکامی ما در دست نیافتن به مدالهای معقول مشخص شود.


استفاده درست از تبلیغات و اسپانسرها

استفاده صحیح و بسیار حساب شده مجارها از اسپانسرها می تواند الگوی خوبی برای فدراسیون کشتی ما باشد که چگونه و از چه طریقی هم هزینه های برگزاری مسابقات مهم را تامین کند و هم مبالغی را برای خود پس انداز کند، کاری که مجارها به راحتی آن را انجام دادند.
این در حالی است که به عنوان مثال برگزاری مسابقات پیشکسوتان جهان که هیچ نقشی در رشد کشتی و آینده این ورزش ندارد، یکصد میلیون تومان روی دستمان می گذارد تا تعدادی از قهرمانان گذشته ما که گام در دوران میانسالی و حتی کهنسالی گذاشته اند در دوران استراحت و بازنشستگی به مدال افتخار دست یابند.
واقعا با این وضعیت انتظار داریم رقم بدهکاری فدراسیون کشتی سر به آسمان نزند؛ با یک حساب سرانگشتی می توان متوجه شد که به علت ندانم کاری های مکرر از تبلیغات و اسپانسر نه تنها درآمدی عاید کشتی نمی شود، بلکه با قبول میزبانی یک مسابقه بی اهمیت و از رده خارج یکصد میلیون تومان هم از دست می دهیم.


چاره چیست؛

این همه دستاورد را دیدیم و موارد دیگری نیز هست که در فرصتهای دیگر به صورت مجزا به آن خواهیم پرداخت ؛ اما مهمتر از آگاهی به دستاوردها این است که چه باید بکنیم؛ چه تدابیری باید بیندیشیم که از درصد خطاهایمان در میادین بزرگ کم شود؛
چه راهکاری ارائه کنیم که بتوانیم فاصله ایجاد شده بین کشتی ما و کشورهای درجه اول و در حال رشد به حداقل برسد و جوانان ما بتوانند موجودیت واقعی خود را به نمایش بگذارند؛
اول باید واقع بین باشیم و صادقانه با استفاده از تمامی سرمایه های موجود که در کنار فعالیت در کشتی علم اندیشیدن را می دانند و تجربه موثری در ایجاد تحول دارند، به برنامه ریزی متفاوتی از گذشته بپردازیم.
اشتباهات و خطاهای خواسته و ناخواسته خود را بپذیریم و با تفکر کارشناسانه و علمی در جلوگیری از تکرار آنها تلاش کنیم.
به این باور برسیم که ما تمامی مایه های اولیه اوج گرفتن را داریم ؛ سابقه درخشان ، خیل عظیمی از قهرمانان برجسته ، فنون بکر، پشتوانه های بیشمار و خودجوش ، استعدادهای ناب و بسیاری چیزهای دیگر، درست اندیشیدن، درست استفاده کردن از موجودیت های فنی ، تشکیلاتی عمل کردن ، منطقی و کارشناسانه برنامه ریزی کردن را خوب نمی دانیم و به آن توجه نداریم که شکی نیست با توجه به نکات اشاره شده دیری نخواهید پایید که آب رفته به جوی بازخواهد گشت و بار دیگر کشتی ایران به گفته «میلان ارسگان» رئیس سابق فیلا، گل سرسبد کشتی جهان خواهد شد.
باور کنیم ما اگر بخواهیم می توانیم همیشه در اوج باشیم و حرف اول کشتی جهان را بزنیم ، این موضوع بخوبی در کشتی فرنگی ثابت شد. با کمی توجه و آینده نگری ، جوانان مستعد ما با پیروزی بر قدرتهای برتر بالاترین سکوی قهرمانی کشتی فرنگی را به خود اختصاص خواهند داد.

عزیزالله اطاعتی