jamejamsima
سیما گفتگو محور کد خبر: ۷۶۳۲۱۸ ۰۵ بهمن ۱۳۹۳  |  ۱۱:۴۸

اگر همین الان نام جواد خیابانی را سرچ کنید: لینک هایی از سوتی ها و جوک های خیابانی در حلقه های گوگل خودنمایی می کند: لینک هایی که همه به جوک ها و شوخی های مردم با خیابانی و جمله هایش در گزارش بازی ها می رسد.

وقتی «خیابانی» به جوک ها و شوخی ها راضی است

اصلادر دورانی که هنوز پای چهره های مختلف به جوک ها و فرهنگ عامیانه نرسیده بود، فعالین این حوزه همچنان درباره اقوام مختلف شوخی می ساختند، خیابانی، چهره خاص شوخی ها به حساب می آمد و کار به جایی رسیده بود که بعد از هربازی فوتبال که با گزارش جواد خیابانی پخش می شد، تماشاگران بازی در فضاهای مجازی، مکالمه با دوستان و هرجایی که قابلیت انتشار صحبت ها و تک جمله های این گزارشگر را داشت، حرف های او را تکرار می کردند و گاهی با خنده و گاهی هم تند و تیزتر، گزارشگری اش را نقد می کردند. اما جواد خیابانی از همان سال های دور تا همین سال ها، با تمام این شوخی ها و انتقادهای تند و تیز، بازهم دست از گزارشگری خاص خودش برنداشته و همچنان به وقت نشستن مقابل میکروفن، جملات بدیعی را با شور و شوق به زبان می آورد تا مخاطب بازهم خوراکی برای بعد از بازی داشته باشد. در تمام این سال ها هم همیشه آدم هایی بودند که می پرسیدند: «چرا خیابانی هیچ وقت واکنش نشان نمی دهد؟» یا «چرا سعی نمی کند مشکلات گزارشگری اش را درست کند تا این طور معرض شوخی و خنده مردم نشود؟» این چراها و چراهایی به آنها همیشه پرسیده می شد و حالاخیابانی در یک برنامه تلویزیونی به آن جواب داده: جوابی که ساده، صادقانه و حتی دوست داشتنی است.
خیابانی در جواب سوال مجری برنامه درباره جوک هایی که از او ساخته اند، می گوید: «شاید برخی مواقع مردم تفریح ندارند و به این کارها رو می آورند: عیبی ندارد اگر مردم بخندند، من راضی هستم» و همین جواب صادقانه و حتی آسیب شناسی مردمی که تفریح ندارند، باعث می شود تا هم آن سوال همیشگی درباره خیابانی و جملاتش، حذف شود و هم آن انتقادهای تند و تیز، جای خود را به یک لبخند ساده بدهد و فعالین حوزه جوک سازی و جوک پروری هم سراغ سوژه هایی داغ تر و تازه تر بروند.

(روزنامه اعتماد)

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
بازیگران بی‌قاعده طبیعت

بازیگران بی‌قاعده طبیعت

موتور سوار می‌افتد دنبال آهو. آهو پا می‌گذارد به فرار. موتورسوار گاز می‌دهد. مغز آهو فرمان به فرار می‌دهد.

گوهری كه از دست رفت

گوهری كه از دست رفت

كل جامعه هنری ما شاید به صدهزار نفر هم نرسد كه نسبت به جمعیت 80 میلیونی كشورمان واقعا چیزی نیست ولی واقعا تسهیلاتی كه به هنرمندان می‌دهیم ناچیز است امابه‌محض این‌كه هنرمندی فوت می‌كند تازه یادمان می‌افتد كه چه گوهری را از دست داده‌ایم.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر