سایهای و پناهی...
آسمان باز پراکندهتر از این میخواست / جمع ما را که به مصداق پریشانی بود. شگفتا همین شنبه بیستو هفتم دیماه بود که استاد مشفق مثل همیشه زودتر از همه، مهربان و خندان در شورای ترانه منتظر دوستان بود تا با همه دردی که در همه وجودش داشت به احترام ورود هر یک از اعضا از جایش بلند شود و خوشامد بگوید.
به نظر میآید از همیشه متفاوتتر است. گفتم شگفتا و تکرار میکنم شگفتا از انسان مرگآگاهی چون او که وصیتنامه خود را همان روز شنبه به استاد حسین آهی میداد و میگفت: «آهی جان گمش نکنی.» حیفا! حیفا که سایهای بود و پناهی بود و نیست.
استاد مشفق همواره برای نه تنها من که بسیاری از شاعران بزرگ کشورمان جایگاه بلند و رفیع معلمی را داشت و امروز فقط میتوان از حسرت گفت و نوشت.
روحش شاد
محمدعلی بهمنی / شاعر و ترانهسرا
{$convert_old_media}
تازه ها
پیشنهاد سردبیر
هوش مصنوعی یکی از قدیمیترین عادتهای ما در اینترنت را تغییر داده است
گوگل جواب میدهد؛ چرا کلیک کنیم؟
جامجم آنلاین بررسی کرد
ماجرای سن بازنشستگی ۵۵ و ۶۲ ساله چیست؟
گفت و گو
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
نذر کتاب؛ وقف دانایی برای گسترش عدالت فرهنگی
در گفتوگو با جامجم آنلاین تشریح شد
فاصله ایران با پیشروان هوش مصنوعی قابل جبران است
جامجم آنلاین بررسی کرد
باجنیوزها؛ باجگیری در لباس افشاگری
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد