سایهای و پناهی...
آسمان باز پراکندهتر از این میخواست / جمع ما را که به مصداق پریشانی بود. شگفتا همین شنبه بیستو هفتم دیماه بود که استاد مشفق مثل همیشه زودتر از همه، مهربان و خندان در شورای ترانه منتظر دوستان بود تا با همه دردی که در همه وجودش داشت به احترام ورود هر یک از اعضا از جایش بلند شود و خوشامد بگوید.
به نظر میآید از همیشه متفاوتتر است. گفتم شگفتا و تکرار میکنم شگفتا از انسان مرگآگاهی چون او که وصیتنامه خود را همان روز شنبه به استاد حسین آهی میداد و میگفت: «آهی جان گمش نکنی.» حیفا! حیفا که سایهای بود و پناهی بود و نیست.
استاد مشفق همواره برای نه تنها من که بسیاری از شاعران بزرگ کشورمان جایگاه بلند و رفیع معلمی را داشت و امروز فقط میتوان از حسرت گفت و نوشت.
روحش شاد
محمدعلی بهمنی / شاعر و ترانهسرا
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
واقعیتهای تلخ «پپ»
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد
دستبرد تخصصی به حیات وحش
گفت و گو
منوچهر متکی در گفتوگو با روزنامه «جامجم» : آمریکا در موضوع هستهای اهلیت ندارد و صرفا به دنبال پیشبرد اهداف خود است
هستهای نباید موضوع مذاکرات باشد
در گفتوگوی اختصاصی «جامجم» با دکتر محمد مرندی عضو هیأت همراه تیم مذاکرهکننده ایران در اسلامآباد مطرح شد
آمریکا؛ ناکام در میدان، ناتوان در مذاکره
«جامجم» در گفتوگو با رئیس سازمان نظام پزشکی نقش موثر کادر درمان در جنگ رمضان را بررسی کرد
