مردم ، پشتوانه اصلی دیپلماسی

فصل جدیدی در مناسبات جمهوری اسلامی ایران با جهان آغاز شده و سیاست خارجی و دیپلماسی ما به عرصه تجربه ای نوین پا می گذارد.

کد خبر: ۷۵۰۷۲

در این دور تازه ، کشور ما تنها با دشمن شناخته شده اش ، امریکا مواجه نیست ؛ بلکه با تلاش مخالفان ایران ، نوعی اجماع جهانی دست کم در حوزه فعالیت های صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی در حال شکل گیری است و همین امر، ماهیت تازه ای به مخالفت های دشمنان ملت ایران می دهد. جلوگیری از شکل گیری یک اجماع جهانی علیه ایران ، رسالت اصلی دیپلماسی و دستگاه سیاست خارجی کشور ماست و باید با پشتوانه همه امکانات و فرصت های داخلی و خارجی و با تکیه برمناسبات دو جانبه با کشورها و نیز با توسل به تجارب 26ساله در این عرصه ، پیگیری شود. واقعیت این است که در مذاکرات هسته ای ، هر چند راهبرد کلان ایران ، منطقی انتخاب شده بود، اما در مذاکرات فیمابین ، خطاهایی رخ داد که کمترین آنها، کنار گذاشتن بسیاری از دولتهای موثر در آژانس از چرخه مذاکرات بود. در واقع ایران با محور قرار دادن 3کشور اروپایی برای مذاکره ، اولا یک اتحاد عملی در میان مخالفان جمهوری اسلامی ایجاد کرد؛ ثانیا دولتهای بی طرف را عملا به سوی غرب متمایل ساخت و ثالثا دولتهای دوست و حامی ایران را منفعل کرد و از تاثیرگذاری بازداشت . اینک با تکیه بر این تجربه ، دیپلماسی کشورمان باید به مذاکره و تعامل با همه دولتهای موثر در آژانس انرژی اتمی بپردازد و از ایجاد وفاق میان آنان جلوگیری کند تا بدین وسیله فرصتهایی جدید برای تداوم فعالیت ایران در مسیر استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای فراهم شود. این راهکار تازه اینک در دستور کار مسوولان قرار گرفته و امیدواریم اثرات سوئ دیپلماسی گذشته را در زمانی کوتاه زایل کند. در عین حال توجه به یک بحث نظری در روابط بین الملل ضروری است که دیپلماسی به تنهایی منبع قدرت نیست و دستگاه سیاست خارجی یک کشور، تنها با تکیه برتجارب بین المللی و مهارت در مذاکرات سیاسی و به خاطر داشتن دیپلمات های ورزیده ، نمی تواند خواسته های یک ملت را در عرصه جهانی و در مذاکرات دو جانبه محقق کند. دیپلماسی باید به منابع قدرت واقعی تکیه بزند و با پشتوانه های حقیقی قدرت ، کارش را پیش ببرد. هر چند اقتصاد، ارتش ، فرهنگ و منابعی از این دست را باید از منابع قدرت در عرصه روابط بین الملل تلقی کرد، اما همه اینها بدون پشتوانه مردم برای حکومت ها، ناکارآمدند و به همین دلیل باید همبستگی ملی و تفاهم عمومی در قبال کسب انرژی صلح آمیز هسته ای را یک منبع مهم قدرت و پشتوانه دیپلماسی کشور قرار داد. در واقع دولتهای دیگر با مشاهده عزم مشترک یک ملت برای رسیدن به آرمان و هدفی مشخص و با وجود نبود شکاف میان دولت و ملت ، گزیری جز به رسمیت شناختن خواسته های معقول و منطقی آنان ندارند. در شرایط کنونی که جمهوری اسلامی برکسب فناوری صلح آمیز هسته ای اصرار دارد و غربی ها هم خواستار سلب این حق از ملت ایران هستند، باید با تکیه بر اراده ملت ، به یک دیپلماسی فعال جهانی روی آوریم و به همه دولتها بقبولانیم که ایران نه می خواهد و نه می تواند حتی یک لحظه از این هدف مشترک ملی دست بردارد. این تلاش ، به عقب نشینی تدریجی دشمنان از مواضع کنونی ختم می شود و بسیاری از توطئه ها را پیشاپیش با شکست روبه رو می سازد.