jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۷۴۸۹۴۶   ۲۳ آذر ۱۳۹۳  |  ۰۷:۵۵

عین خودخواهی است، وقتی دیگران باید به پای اشتباه شما بسوزند و بسازند. اشتباهی که برای شما همه لذت است و برای اطرافیانتان فقط آزار و اذیت. فقط آنهایی که حرفه‌ای این کارند و یک جفت ریه سالمشان را در این راه گذاشته‌اند خوب می‌دانند که در این هوای سرد پاییزی هیچ چیز به اندازه پک‌های عمیق به سیگار به اصطلاح نمی‌چسبد.

قانون ضعیف و دست باز سیگاری‌ها

لذت خامی که نمی‌شود از آن بسادگی گذشت و همیشه و همه جا باید همراهشان باشد، در کوچه و خیابان، پارک، رستوران، مراکز خرید و خیلی جاهای دیگر. انگار کشیدن سیگار در اماکن عمومی را جزئی از حقوق شهروندی خود می‌دانند که به هیچ قیمتی هم حاضر به کوتاه آمدن از آن نیستند.

در لغت‌نامه‌شان واژه‌ای با عنوان اماکن عمومی تعریف نشده است، انگار با خودشان عهد بسته‌اند که حتما سهمی در آلودگی هوای شهرشان داشته باشند، سیگار را می‌گیرند لای انگشتانشان و همین طور که می‌روند، ردی از دود سمی راه می‌اندازند و تا چند متر پشت سرشان رهگذران را به سرفه می‌اندازند بدون این‌که کمترین عذاب وجدانی از این بابت داشته باشند.

ماجرا از اجرا نشدن تمام و کمال یک قانون روی زمین مانده آب می‌خورد، قانونی که دست سیگاری‌ها را باز گذاشته است تا هر جا دلشان می‌خواهد بدون هیچ محدودیتی سیگار بکشند.

مهر سال 86 وقتی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات به تصویب هیات وزیران رسید خیلی‌ها به نتایجی که اجرای این قانون می‌توانست به همراه داشته باشد امیدوار بودند.

این قانون از صفر تا 100 موضوع دخانیات از تولیدکننده تا فروشنده و مصرف‌کننده را دربرگرفته بود، اما متاسفانه پیش‌بینی‌ها درست از آب درنیامد.

حالا با گذشت هشت سال از آن روزها، تنها چیزی که از تصویب این قانون نصیبمان شده اجرای دست و پا شکسته آن است، این‌که به طور مثال جا افتاده داخل تاکسی، اتوبوس و مترو کسی حق سیگار کشیدن ندارد و آنهایی که این موضوع را رعایت نکنند با واکنش اطرافیان مواجه می‌شوند، اما متاسفانه در سایر اماکن عمومی، این افراد غیرسیگاری هستند که چاره‌ای جز کوتاه آمدن ندارند.

قانونی که تصویب آن می‌توانست اتفاقات مثبتی را جهت کنترل و کاهش تولید و مصرف دخانیات در جامعه به همراه داشته باشد حالا از آن جز مصوبه‌ای روی کاغذ باقی نمانده است تا تاکید دوباره‌ای باشد بر این‌که قانون بدون ضمانت اجرایی کاری از پیش نخواهد برد.

پوران محمدی - گروه جامعه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
مدیریت خشکیده

مدیریت خشکیده

خشکسالی، شکارچی حیات وحش شده‌ است، فلامینگوها در بختگان زمینگیر شده‌اند و دوستداران محیط‌زیست برای نجات آنها به تکاپو افتاده‌اند، اما این داستان تلخ محدود به بختگان و جوجه فلامینگوها نیست.

فرق است بین خر و گورخر

فرق است بین خر و گورخر

گورخر آفریقایی درون جوی آبی افتاده است و به دلیل استرس زیاد قادر به حرکت نیست، کمی آن طرف‌تر مردی تقریبا تنومند با چیزی شبیه افسار که در دست دارد به حیوان ضربه می‌زند تا از جوی آب بیرون بیاید.

چرا خوشحال نمی‌شویم؟!

چرا خوشحال نمی‌شویم؟!

آدم‌های دنیا به اندازه زیادی آب، غذا، اکسیژن و البته خبر مصرف می‌کنند. شاید فکر کنید این مورد آخری خیلی هم نیاز نیست، اما به همان اندازه که گرسنگی ما را به دنبال خودش می‌کشد، میل به دانستن هم ما را دنبال خودش می‌برد.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر