جادوی صبر و پافشاری

تری‌اِم هم همان زمان تاسیس شد، شرکتی که قرار بود فعالیت‌های معدنی انجام دهد. آنها معدنی دیده بودند و بر این باور بودند که می‌توانند از سنگ‌های آن به‌عنوان جایگزینی برای الماس‌‌های برش استفاده کنند. به نظر می‌رسید قیمت تمام شده سنگ‌های جدید کمتر باشد و به این دلیل، سود خوبی در این کسب و کار وجود داشته باشد. پنج نفر سرمایه‌گذار اصلی کار را شروع کردند و با پنج هزار دلار سرمایه اولیه، تری‌اِم را تاسیس کردند. شرکت راه‌اندازی شد، کارگرها استخدام شدند و کار شروع شد.

همه چبز خوب بود تا این‌که نخستین محصولات استخراج شد و آنها را نزد تولیدکنندگان «سنگ‌های برش» بردند. اولین محموله به دلیل خوش‌نامی شریک‌های پروژه فروخته شد، اما خیلی زود مشخص شد این سنگ‌ها آن کیفیت لازم را ندارد. محموله‌های بعدی فروش نرفت و شرکت ماند و مجموعه زیادی از کارکنان که منتظر دریافت حقوق ماهانه خود بودند. در این میان، مردی به نام ادگار اویر پا به میدان گذاشت. او بخشی از سهام تری‌اِم ورشکسته را خرید و مدیریت آن را به عهده گرفت. اویر در اولین گام تصمیم گرفت خودش سنگتراش بسازد و در آن از سنگ‌های تولیدی شرکت خودش استفاده کند. حین کار دید احتمال موفقیت کم است و رفت سراغ محصول دیگری به اسم کاغذ سمباده. برای راه‌اندازی خط تولید کاغذ سمباده، اویر یک سرمایه‌گذار به اردوی شرکت اضافه کرد. نخستین محصول تولید شد و اتفاق عجیبی افتاد.

در نهایت معلوم شد که سنگ‌هایی استخراج شده،‌ عملا خورنده نیست و برای سمباده کارایی ندارد و باید سنگ از شرکت دیگری تامین شود. در همان سال، دوباره پول‌های جدید قرض گرفتند و سنگ‌های خورنده اسپانیایی وارد کردند. سال 1911 فروش شروع شد، اما قسمت عمده‌ محصولات فروخته شده به دلیل کیفیت پایین مرجوع شد. مدیر فروش استعفا داد و فرد دیگری مدیر فروش شد. پس‌لرزه‌های دیگری نیز اتفاق افتاد. در نهایت کاغذ سمباده، محصول سوددهی نشد. اولین محصول سودده، سال ۱۹۱۲ تولید شد. آنها سنگ‌های خورنده خود را این‌بار به جای کاغذ روی پارچه چسباندند. پارچه‌هایی که کمی هم خاصیت ساینده بودن داشت و در کارخانه‌های خودروسازی و سایر جاها‌ به‌عنوان چیزی شبیه پولیش استفاده می‌شد، نوار موفقیت‌های تری‌ام از همان زمان شروع شد و تاکنون هنوز قطع نشده است.

تری‌ام در طول این چند سال، دو نکته مهم آموخت: نخست این‌که نوآوری و خلاقیت مهم است و دیگر این‌که: تمرکز روی یک «توانمندی» به تدریج آن را تقویت و منحصر‌به‌فرد می‌کند. این شرکت متخصص مواد خورنده شده بود و همین مزیت نسبی‌اش در بازار کسب‌ و کار بود. تری‌ام نماد ایستادن روی یک مزیت رقابتی و تلاش برای حفظ یک ارزش کلیدی است. شرکتی که امروز 55 هزار محصول مختلف تولید می‌کند و بعید است حتی کسانی که نامش را نشنیده‌اند با محصولاتش بیگانه باشند. شرکتی که با تاریخچه شگفت‌انگیزش برای شعارهای سنتی «صبر»، «نوآوری»، «پشتکار» و «یادگیری از شکست»، معنا و مصداق خلق کرده است.

محمدرضا شعبانعلی