گونه‌هایی که قاچاق می‌شوند

نکته اینجاست که سمندر‌های لرستان در ترکیه و کشورهای شرق آسیا طرفداران زیادی دارد که براحتی برای به دست آوردن هر قطعه از آنها تا هزار دلار نیز پرداخت می‌کنند. متاسفانه چون در کشورمان گونه‌های بومی ارزش‌گذاری نشده و قوانین بازدارنده‌ای برای برخورد با متخلفان وجود ندارد سودجویان از هر فرصتی برای قاچاق آنها استفاده می‌کنند.

آرتمیا (جانداری سخت‌پوست که در آب‌های شور زندگی می‌کند) را باید یکی دیگر از گونه‌های جانوری کشور به حساب آورد که در خطر قاچاق قرار دارد. این‌گونه که در زیستگاهی مانند دریاچه ارومیه یافت می‌شود از سوی قاچاقچیان در اختیار کارخانه‌هایی که در زمینه تولید لوازم آرایشی فعالیت می‌کنند، قرار می‌گیرد. باید یادآور شد که قاچاقچیان آرتمیا را بیشتر به کشورهای شرق آسیا منتقل می‌کنند.

در کنار پرندگان شکاری، هوبره، سمندرهای لرستانی و آرتمیا باید به برخی مارهای سمی کشور نیز اشاره کرد که قاچاقچیان با صید و فروش آنها به محیط‌زیست کشور آسیب می‌زنند، مارهای سمی نیز بیشتر از سوی کارخانه‌هایی که در زمینه داروسازی فعال هستند، خریداری می‌شود.

خارج شدن گونه‌های بومی کشور آسیب زیادی به محیط‌زیست کشور می‌زند، زیرا با خروج آنها چرخه‌های زیست محیطی به‌هم خورده و گونه‌های بومی کشور در خطر انقراض قرار می‌گیرند.

این درحالی است که تجارت غیرقانونی حیات وحش در قالب جرایم سازمان یافته و بین‌المللی قرار می‌گیرد و به دلیل این‌که برای افراد سودجو نسبت به قاچاق موادمخدر و انسان، خطر کمتری دارد، کارشناسان از آن به عنوان سومین تجارت غیرقانونی دنیا یاد می‌کنند. به همین دلیل باید تاکید کرد برای مبارزه با قاچاق گونه‌های جانوری، کشورها باید سیاست خارجه خود را تقویت کرده و با همکاری تنگاتنگ با یکدیگر مانع فعالیت قاچاقچیان بین‌المللی حیات‌وحش شوند.