در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مرحله شیمیدرمانیام به پایان رسیده است و با مشخص شدن آزمایشها تصور میکنم پزشکم پرتودرمانی و چیزهای دیگر را تجویز کند. گرچه در گذشته غدد لنفاوی گردنم درگیر بود، اما اکنون مهمانهای ناخوانده پیشرفت کردهاند (میخندد) ولی من هیچ زمان روحیهام را از دست نمیدهم. البته با این بیماریها میتوان کنار آمد، اما با مشکل بیپولی، خیر!» اینها بخشی از صحبتهای حسین محباهری است که مدتی پیش بازی خوبش را در «پایتخت دو» و سریال «مختارنامه» دیدیم.
او که بیشتر در برنامههای کودک ایفای نقش میکند، درباره شیوع بازی با تبلت و بازیهای کامپیوتری در میان بچهها به روزنامه خراسان گفته است: «یکی از چیزهایی که از فرهنگ غرب بر ما غالب شده است همین بازی با دستگاههاست، به نظرم این مساله فاجعهای است که افراد بعدها اثراتش را متوجه میشوند؛ همین پارازیتهایی که دستگاهها دارند از نظر سلامت مثل گرفتن آرتروز، ضعیفی چشم و اعصاب روی بچهها تاثیر میگذارند و متاسفانه کسی هم درباره این ماجرا نمیآید بگوید چه باید کرد. اکنون بچهها نسبت به والدین و خاله و دایی و عمه و عمو بیتفاوت هستند که فاجعه است و بعدها عوارض منفیاش مشخص میشود و نمیدانم در سالهای آینده باید چه مقدار دارو برای درمان آنها وارد کشور کرد. من اعلام خطر میکنم. این آسیبها به گونهای میشود که ترمیمشان سالها طول میکشد. یکی از وظایف تلویزیون یا شهرداریها این است که بچهها را وارد بازیهای دستهجمعی همچون عمو زنجیرباف یا الکدولک کنند و محیطی مناسب و پرانرژی برایشان به وجود آورند.»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: