سینمای اجتماعی روی پیشخوان «هفت»

به گزارش جام‌جم، مهران احمدی، بازیگر تلویزیون و سینما در این برنامه ضمن صحبت درباره خود نقش‌آفرینی‌های متفاوت خود در عرصه تصویر گفت: ایفای نقش‌های متفاوت از وظایف بازیگری است و از نظر من بازیگر کسی است که توانایی ایفای نقش‌های متفاوت را داشته باشد، در غیر این صورت نمی‌توانیم او را بازیگر خطاب کنیم.

بازیگر «شیار 143» ادامه داد: 24 سال تجربه بازیگری و شاگردی در مکتب بازیگری خیلی چیزها به آدم می‌آموزد و آنچه که دیده می‌شود این است که به یک باره در فاصله سال‌های 86 و 87 این بازیگر بروز و ظهور می‌کند. در صورتی که این اتفاقات به سال 69 و مرتب تئاتر کار کردن و عرق ریختن در حوزه سینما و تئاتر و دانشگاه رفتن برمی‌گردد. ضمن این‌که سعی کردم از استعداد نهفته‌ای که داشتم درست استفاده کنم، اما در هر حال هر زمان که می‌خواهم نقش جدیدی را بازی کنم به‌گونه‌ای تلاش می‌کنم و وقت می‌گذارم که گویی تازه وارد این عرصه شده‌ام.

او درخصوص فیلم در حال اکران خود، شیار 143 هم اظهار کرد: زمانی که فیلمنامه را خواندم کاملا می‌دانستم که فیلمنامه زنانه‌ای است که سیدعلی بمون تک‌نقش مرد این اثر محسوب می‌شود. اما آنچه موجب بازی من در این اثر شد، صداقتی بود که در فیلمنامه وجود داشت. احساس کردم شاید این کار سفارشی باشد و اولین سوال من نیز همین بود، اما پس از صحبت با تهیه‌کنندگان و کارگردان متوجه شدم این گونه نیست و کار کاملا دلی است. اما آنچه موجب راز موفقیت شیار 143 شده، برخورد صادقانه آن با مردم و موضوعات ارزشی است. زمانی که روابط واقعی باشد، مردم تماشای آن اثر و قبول آن را پس نمی‌زنند. احمدی درباره وضعیت سینمای ایران هم گفت: هنوز با امید می‌شود همه چیز را ساخت. امیدوارم سینمای ایران از تحت لوای دولتی بودن خارج شود و اندیشه‌های مستقل در این سینما رشد کند؛ زیرا اگر می‌خواهیم سینما پیشرفت کند باید به سینمای مستقل بها دهیم.

بخش پایانی برنامه هفت به موضوع سینمای اجتماعی و مرز سیاه‌نمایی در سینمای اجتماعی اختصاص داشت که طی آن رسول صدرعاملی، کارگردان سینمای ایران و لاله افتخاری، نماینده مجلس شورای اسلامی و دبیر کمیسیون فرهنگی مجلس در قالب یک مناظره به تشریح و تصریح مواضع و صحبت‌های خود پرداختند.

رسول صدرعاملی که در کارنامه کاری او می‌توان آثاری از سینمای اجتماعی را یافت، در توضیح سینمای اجتماعی گفت: سینمای ایران از بدو تاسیس بخصوص از بعد از انقلاب تا به امروز در وجه غالب فیلم‌های خود، سینمای اجتماعی بوده است و بهترین نوع سینمایی که می‌توانیم به سبب شرایط اجتماعی و موقعیت حال حاضر سراغ آن رویم سینمای اجتماعی است.

لاله افتخاری هم در ادامه صحبت‌های صدر عاملی در بیان دیدگاه‌های خود اذعان کرد: ما قبول داریم که سینمای اجتماعی لازم داریم و باید وجود داشته باشد، اما باید این را تعریف کنیم و باید دید چه اهدافی را باید برای آن در نظر بگیریم. از دیگر سو، مرزها باید درست معین شود، چون بعضی اوقات مرزها را تعریف نکردیم، گاه پاها از مرزها فراتر گذاشته شده است. ما در جنگ نرم قرار داریم، جنگی که دشمن علیه ما در حال برنامه‌ریزی است و از دیگر سو، درصدد یافتن بهانه‌های مختلفی است که نشان دهد این نظام موفق نیست، در حالی که اگر ما نیز شاخص‌هایی تعریف کنیم متوجه می‌شویم که در کشورهای خود آنها نیز مسائل بسیاری از این نوع وجود دارد، اما هیچ گاه در سینمای اجتماعی خود سینمایی که برای نمایش این نوع مسائل است درصدد نمایش و جلوه آنها نیستند.