بارقه های امیددراردوی خروس ها

شاید تعجبی نداشته باشد که بازگشت زین الدین زیدان معروف به صحنه بازیهای ملی ، مصادف با پیروزی صفر بر 3صفر تیم ملی فوتبال فرانسه بر ساحل عاج در مسابقه ای دوستانه در شهر مون پلیه شده است.

کد خبر: ۷۳۹۴۰

او، لیلیان تورام و کلود ماکه له له با پایان دادن به یک بازنشستگی خودخواسته و 14ماهه به صحنه بازگشتند و طبعا فرانسه را پس از این رخداد نمی توان با تیمی قیاس کرد که پس از بازنشسته شدن آنها و همچنین دسایی و لیزارازو مثل یک تیم بی پدر نشان می داد و نتایج متوسطی از مرداد 83به بعد گرفته بود.
خروس ها حالا احساس قدرت بیشتری می کنند و حتی مدعی اند که بوی دوران خوش گذشته را باز حس می کنند، اما برای قضاوت هنوز زود است و بازیهای باقیمانده این تیم در دور مقدماتی جام جهانی 2006 به گونه ای است که از الان نمی توان حکم قاطعی داد.
بازی با جزایر فارو در 12 شهریور، دیدار با ایرلند جنوبی در 16شهریور شاید در نگاه نخست بسیار دشوار به نظر نرسند، اما مسابقه با ایرلند و همچنین بازی با سوئیس و قبرس در تاریخهای 17 و 21 مهرماه مواردی نیستند که بتوان نتایج آن را با قاطعیت پیش بینی کرد.
فرانسه در شرایطی بازیهایش را در گروه چهارم انتخابی جام جهانی 2006 در اروپا از سر گرفته است که با ایرلند و سوئیس رقابتی پایاپای داشته و هر کدام از آنها می توانند صلاحیت کسب تک مجوز صعود مستقیم را از خود بروز بدهند و در عین حال به دور پلی اف ارجاع شوند یا به کلی به خانه تبعید شده و برای جام 2010 تدارک ببینند.

این یک سند نیست
ریموند دومنش ، مربی فرانسه که متوسط بودن این تیم از دوره او و به واقع پس از اتمام یورو 2004 و بازنشسته شدن امثال زیزو، تورام و ماکله له شروع شد، ظاهرا عاقل تر از آن است که برد قاطع برابر ساحل عاج را سندی بر حل تمام مشکلات و تامین همه نیازهای تیمش بینگارد.
او با پایین آوردن سطح انتظارات و با هدف خفیف کردن آتش توقعات می گوید:
«بله ، ما بازی اولمان را پس از بازگشت زیدان و دوستانش بردیم ، ولی این به معنای فتح دیدارهای بعدی نیست.
بهتر است شلوغ نکنیم و هوای همه امور را داشته باشیم.
بازیهای پیش روی ما در دور مقدماتی جام جهانی از نهایت اهمیت برخوردار است و آنها مهمند و نه پیروزی در یک دیدار دوستانه.
من با شادیهای افراطی در پایان یک بازی غیررسمی مخالفم ، زیرا فقط باعث پرت شدن حواسها می شود و این چیزی است که ما باید از آن پرهیز کنیم ».
زیزو که در بازگشت به تیم ملی فرانسه بازوبند کاپیتانی تیم را نیز بر دست بسته و آن را از پاتریک ویه رای آرسنالی تحویل گرفته ، از دومنش خوشبین تر است و حرفهایش را در این زمینه با صراحت بیشتری بر زبان می آورد:
«تیم فرانسه فاقد تلالو و جرقه های درخشش سابق خود شده بود و خبری از شکوه گذشته در آن نبود.
فکر می کنم که وقایع اخیر و بازگشت شماری از ملی پوشان سابق و پیروزی اخیر بر ساحل عاج ، شرایط را تغییر داده و تیم را دوباره صاحب چنان فروغی ساخته است ».

کار گروهی
تیری آنری ، ستاره خط حمله فرانسه نیز که گل سوم این تیم را در دروازه ساحل عاج جای داد، معتقد است بازگشت 3 مهره فوق بسیاری از معادلات را در اردوی آبی ها تغییر داده است:
«حالا که زیزو، ماکله له و تورام بازگشته اند، ما با انسجام و تمرکز بیشتری بازی می کنیم و کارمان گروهی تر شده است و می دانیم چه می خواهیم و چگونه باید به آن رسید و این مساله ای بسیار با ارزش است و ما این را مدیون زیدان هستیم.»
اما دو بازگشته دیگر هم بسیار موثر به نظر می رسند، تورام 33ساله با حضور در مسابقه با ساحل عاج تعداد بازیهای ملی اش را به 104رساند و با این حساب او حالا بالاتر از دیدیه دشان و فقط پایین تر از مارسل دسایی ( 116بازی ملی ) صاحب دومین رکورد برتر در زمینه تعداد دیدارهای ملی است.
او که دیگر عادت کرده است دفاع راست نباشد و در پست مدافع وسط بازی می کند، مثل دیدارهای یوونتوس ، مقابل ساحل عاج نیز قوی ظاهر شد و تنها ایراد کارش این بود که زود آسیب دید و مجبور به ترک زمین شد. ماکله له همان کاری را کرد که در چلسی انجام می دهد و آن جمع وجور کردن مرکز خط میانی تیمش بود.

دوراسو هم خوب بود
اتفاق دیگر طی بازی با ساحل عاج که انتظار می رود استمرار یابد، حضور خوب ویکاش دوراسو در همین خط (میانی ) بود.
بازیکن تازه جدا شده از آث.
میلان و پیوسته به پاری سن ژرمن توانست ، هم مکمل خوبی برای زیدان باشد و هم ماکله له و چه در کارهای دفاعی و چه حمله ای جلب نظر کند.
مجموعه این عوامل فرانسه را به این باور رسانده است که می تواند آب رفته را به جوی بازگرداند و چیزی شود که در گذشته نزدیک بود و موجب قهرمانی خروسها در جام جهانی 1998، یورو 2000و جام کنفدراسیون ها 2001و 2003شد.
اگر در نظر بگیریم که بجز 3مهره نامدار تازه بازگشته ؛ ویه را، آنری ، کوپر، سانیول ، گوو، ترزه گه و مگزس هم در خدمت تیم ملی فرانسه هستند و اولیویه داکور هم می تواند باشد و در صورت پایان لج و لجبازی روبرپیرس و دومنش ، این هافبک فرانسوی آرسنال نیز می تواند دوباره در اردوی ملی ظاهر شود، در می یابیم که اوضاع در اردوی ملی فرانسه آنقدرها هم که به نظر می رسید تیره و ناامیدانه نیست و بارقه های امید محسوس است.