گذرگاه های دیپلماتیک دربلایای طبیعی

حوادث و بلایای طبیعی همواره به عنوان رویدادهایی تلخ در تاریخ بشریت مطرح می شوند در حالی که این سوانح در عرف دیپلماتیک فتح الباب و نقاط عطفی مطرح هستند که می توانند باعث تغییر درحیات سیاسی یا اجتماعی بعضی ملتها شوند.
کد خبر: ۷۲۶۰۴

سونامی یکی از آن اتفاقات بود به گونه ای که باعث خاتمه یافتن چندین جنگ خانمان برانداز داخلی در جنوب شرقی آسیا شد.
آنچه این زلزله را از فجایع طبیعی پیشین متمایز می کرد، نه میزان کشته شدگان ناشی از آن که گستردگی جغرافیایی و تعداد کشورهایی بود که تحت تاثیر قرار گرفته اند.
در ابتدای امربرخی کارشناسان معتقدبودند ایجاد همکاری بین کشورهای این منطقه ، در صورت تحقق می تواند به عنوان یکی از تبعات مثبت این واقعه ناگوار به شمار آید درحالی که این دیدگاه بسرعت تحت الشعاع قواعد دست و پاگیر قرار گرفت و فرصت پیش آمده که می توانست منجر به ایجاد همکاری بین کشورهایی شود که به طور سنتی ، نگاهی تردید آمیز و عاری از اطمینان به یکدیگر دارند، ازمیان رفت.
هرچند این خوشبینی به وقوع نپیوست ، اما بخشودگی وامها به خاطر سونامی از تبعات مثبت این حادثه بود.اجرای کنسرت بزرگ برای کمک به آسیب دیدگان سونامی ، برگزاری مسابقه فوتبال برای کمک به سونامی زدگان ، تعلیق بدهی کشورهای سونامی زده و قول رهبران جهان برای نصب سیستم هشداردهنده سونامی باعث دلگرمی بسیاری از کشورهای آسیب دیده از سونامی شد.
درحالی که با گذشت چندماه از فاجعه و فراموشی نسبی آن ، بسیاری از سازمان های بین المللی از ناکارآمدی قواعد جاری در کشورها و بروز مشکلات اداری در روند امداد رسانی شکایت دارند.
عدم اجازه تردد خودروهای امداد رسان ، وضع مالیات و تعرفه گمرکی روی کالاها و ادوات کمکی از جمله شکایات مطرح شده در این زمینه است.
این نوع برخورد و رویه بعد از سوانح طبیعی دراغلب نقاط جهان اتفاق می افتد و شاید نمونه بارز آن را بتوان در کمکهای ارسالی برای زلزله زدگان بم یافت. خسارات ناشی از زلزله بم که حدود 70میلیارد دلاربرآورد شده است ، از نظر میزان و گستره بلایای مختلف در 30سال گذشته درمقام هفتم و از نظر قربانیان زلزله در سراسرجهان در رده چهارم قرار گرفته است ؛ در حالی که با گذشت زمان بسیاری از ابعاد این فاجعه به دست فراموشی سپرده شده است و بسیاری از کمکهای انسانی در هزارتوی قواعد اداری گیرکرده اند.
روزنامه تایمز چاپ لندن در مقاله ای به قلم آنتونی لوید به وضعیت اسفبار کودکان زلزله زده پرداخته است . این نویسنده تایمز می نویسد کودکان زلزله زده نیمه های شب با کابوس زلزله از خواب بیدار می شوند و فریاد می زنند.
آنان در اتاقهای پیش ساخته ای که درآن زندگی می کنند، راه می روند بدون این که واقعا بدانند کجا هستند. از همین رو تلاشهایی برای انجام فرزندخواندگی بسیاری از کودکان از سوی نهادهای بین المللی وافرادخیر صورت گرفت ، اما به خاطر وجود قوانین دست و پاگیر مختلف ، این امکان بسیار محدود شد و تنها روی کاغذ و تیتر خبرها باقی ماند.
بر اساس آمارهای سازمان بین المللی ، کشورهای چین ، ایران ، پرو، شوروی سابق ، ترکیه و ژاپن از جمله حادثه خیزترین کشورهای جهان هستند که بر اساس برآوردهای جهانی حدود 80درصد از خسارات ناشی از حوادث و سوانح طبیعی در این 5کشور اتفاق می افتد و لذا به پیشنهاد سازمان های بین المللی لزوم تصویب قواعد و قوانینی که امداد رسانی را سهل می کند ضروری است.
نتایج تحقیقات فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر نشان می دهد طی 10سال عملیات کمک رسانی در جهان بالغ بر 90درصد اقدامات امداد و نجات در مرحله اول وقوع سوانح است ، درحالی که عمده کمکهای حمایتی در طول یکسال ونیم آینده صورت می گیرد.
درجریان امدادبم ، گزارش شد که تیم فرانسوی امدادگر به مدت 2ساعت در فرودگاه معطل بودند تا سگهای تربیت شده را تحویل بگیرند و درهمین حال شرکت پروازی داخلی برای حمل سگها یک میلیون و 30هزارتومان کرایه گرفت و از قبول کارت اعتباری نیز امتناع کرد. بحث لزوم تدوین قوانین در جهت تسهیل واردات کمکها یکی از مفاد پیشنهادی سازمان های بین المللی است.
هنگامی که خودروهای امدادی درجریان فاجعه سونامی به سمت مناطق آسیب دیده در تردد بودند، از سوی ماموران گمرک به دلیل پرداخت نکردن عوارض ، چندروز مجبور به توقف شدند.
این اتفاق برای محموله های امدادی مواد غذایی ارسالی از سوی انجمن هلپ آلیانس آلمانی وابسته به هواپیمایی آلمان نیز در گمرک رخ داد؛ به گونه ای که محموله غذای کودک (Hipp مواد غذایی پایه نوزادان) ماهها در انبار باقی ماند و تنها مدتی پیش از انقضا اجازه خروج دریافت کرد.این که سازمان های بین الملل چگونه و با چه رویکردی اقدام به ارسال کمک می کنند نیز یکی دیگر از موضوعات قابل طرح است.
بسیاری از کمکها که با طمطراق عنوان می شود تنها به صورت اعتباری است و هیچگاه نیز ارسال نمی شود. حال آن که بسیاری از کمکهای نقدی ارسالی نیز به دلیل نبود یک سیستم نظارت کارآمد بهینه صرف نمی شود.
درهرصورت بلایای طبیعی و بسیاری از سوانح با وجود مخاطرات انسانی که همراه دارد برای بسیاری از دیپلمات ها وبرنامه ریزان سیاست خارجی به عنوان گریزگاه ها و نقاط عطفی برای چرخش در سیاست ها و رفتارهای سیاسی محسوب می شود و از این رویدادهای ناخوشایند به عنوان فرصتهایی موثر بهره می جویند.

مهدی جدی نیا
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها