کار تلویزیون را تحسین می‌کنم

جایی که خوب بازی می‌کردند می‌گفتم آفرین پسرا! خیلی خوب بودید و یک جای دیگر می‌گفتم عقب بکشید تا توی ضدحمله گل نخورید. شاید احمقانه باشد، از آنجایی که مردم ما لیدرمحور هستند و کمتر حرکتی خودجوش در جهت حمایت یا عدم حمایت کسی انجام می‌دهند، تلویزیون می‌تواند لیدر خوبی برایمان محسوب شود. چون از دورترین روستاهای کشور گرفته تا پایتخت همه پای این جعبه جادویی می‌نشینند.

به هر حال این‌که تلویزیون در قامت یار دوازدهم ظاهر شده بود، خیلی خوب بود. این کار تلویزیون را تحسین می‌کنم که همه مردم را به حمایت از تیم ملی دعوت کرد. این‌که فرهنگسازی کرد که تنها برد مهم نیست و بازی خوب و تلاش در اولویت قرار دارد. حمایت از تیم ملی کشورمان به دلیل بازی نه‌چندان خوبش با بوسنی و این‌که برای منافع خودمان زود قضاوت نکنیم و دچار نقدهای جسورانه نشویم و از غرور ملی و داشته‌هایمان حمایت کنیم، از همه چیز حتی برد مهم‌تر بود. به نظرم در گزارش‌های جام جهانی، در نشست‌ها و بررسی‌ها خیلی انصاف رعایت شده بود. من برنامه امسال 14ـ20 را خیلی دوست داشتم. حرف‌های عادل فردوسی‌پور بعد از آن باخت‌ها حس خوبی به آدم می‌داد و دل‌ها را التیام می‌بخشید‌ که منصفانه ببینیم ما چقدر خوب بودیم. گزارش‌های او در خدمت آن بازی بود و خیلی بازیگران را بالا نمی‌برد که جای دیگر مجبور به پایین آوردن آنان شود. عادلانه گزارش و سکوت‌ها را خیلی خوب و به جا پر می‌کرد. من فوتبال را نگاه می‌کنم، اما سریال‌هایی را که خودم در آن بازی کرده‌ام کمتر تماشا می‌کنم. شاید این از ترسم باشد؛ ترس از این‌که با دیدن کار، خودم را مدام نقد کنم که چرا این‌طور بازی کرده‌ام و می‌توانستم بهتر باشم.