پرویز پورحسینی کمدی‌باز شد

حسینی، بازیگر نقش «بابا نصیر» در مجموعه تلویزیونی «هفت سنگ» که از شبکه سه در حال پخش است در سال 1320 در تهران متولد شد و آموزش بازیگری خود را از سال 1339 در کلاس‌های شبانه اداره هنرهای دراماتیک آغاز کرد و با بازی در آثاری چون امیرکبیر، روزی روزگاری، دومین انفجار، همسفر، حضرت مریم، شب دهم، ملاصدرا و باران عشق به دل مخاطبان راه پیدا کرد.

پورحسینی با بازی در مجموعه‌های مناسبتی و تاریخی چون شب دهم و مختارنامه نقش‌های به‌یادماندنی را بازی کرد. او از پیشکسوتان تئاتر ایران نیز هست و با زنده‌یاد حمید سمندریان و پری صابری در تشکیل گروه نمایشی «پاسارگارد» در سال ١٣٤١ همکاری داشت و در دورانی که ابتذال چهره تئاتر کشور را تیر کرده بود نمایش‌هایی مملو از حرف و پاکی را روی صحنه برد. اگر به کارنامه او نگاه کنید، متوجه می‌شوید تقریبا همه نقش‌هایش جدی است، حتی کلام او هم جدی است. شوخی در صدایش وجود ندارد. از آن دسته مردان ایرانی که حرف حرف خودشان است. نمی‌توانند بذله‌گو باشند نه این‌که نخواهند، ‌نمی‌توانند.

حال او در سریال هفت سنگ نقش مردی مسن را بازی می‌کند که دوباره ازدواج کرده و یک شیرینی‌فروشی نیز دارد. شیرینی‌فروشی «بابانصیر و پسران» که کسانی که سریال را دنبال می‌کنند، می‌دانند که این نام یک کنایه به فرزند ارشدش یعنی بهنام تشکر است که بچه‌دار نمی‌شود و کودکی را به فرزندی قبول کرده؛ ولی هنوز هم با پدرش درگیر است.

هر قسمت هفت سنگ داستانی مجزا دارد و شخصیت‌های اصلی این مجموعه که در قالب سه خانواده امروزی دور هم جمع شده‌اند، روایتگر داستان‏هایی هستند که پیرامون مضامین اخلاقی و انسانی در بستر خانواده اتفاق می‏افتد. گره‏های داستانی این مجموعه مسائلی است که در هر خانواده‏ای می‏توان مشابه آن را یافت.

پورحسینی نقش‌‍‌‌های زیادی بازی کرده است که همگی در ذهن مردم جای دارد. از دکتر سریال «شب دهم» و مش قدرت «روزی روزگاری» گرفته تا میثم تمار در «مختارنامه» و حضرت ذکریا در «مریم مقدس»، ولی کمتر دیده‌ایم او نقش طنز بازی کند. ولی این بار هفت‌ سنگی‌ها او را در قالب مردی به تصویر کشیده‌اند که باید موقعیت‌های طنز هم شکل دهد. طنزهای کلامی یا موقعیتی تصویری. او باید در مقابل بهنام تشکر، الهام پاوه‌نژاد، فرناز رهنما و مهدی سلطانی بازی کند که همگی بجز سلطانی سابقه طنزهای زیادی در کارنامه خود دارند و این کار را مشکل‌تر می‌کند، زیرا بیننده انتظار دارد کسی که در مقابل این بازیگران قرار می‌گیرد بتواند پا به پای آنها کمیک باشد و طنازی کند.

تنها شباهتی که بابانصیر در هفت سنگ با دیگر نقش‌های پورحسینی در این چند ساله اخیر دارد بزرگ خاندان بودنش است. بابانصیر هم مانند دیگر نقش‌های پورحسینی مدام نصیحت می‌کند. هیچ‌کس از زبان انتقادی او و پند و اندرزهایش در امان نیست، اما در هفت سنگ او این نصیحت‌ها را در لفافه و با شوخی می‌گوید که گاهی با تن صدایش همخوانی ندارد و درست از کار درنمی‌آید.

پورحسینی با پذیرفتن نقش بابانصیر، خطر بزرگی کرده است. او که به بازیگر صورت سنگی معروف است در سریال هفت سنگ همه تجربیات و داشته‌هایش از نقش‌های جدی و حتی مذهبی و تاریخی را به کناری گذاشته و سن پنجاه و چهار سالگی نشان داده که توانایی‌های بسیاری دارد که کارگردانان هنوز آنها را کشف نکرده‌اند. او چهره و کلامی سرد دارد، اما می‌تواند گرم و دوست‌داشتنی بازی کند.

مجید احمدی / گروه رادیو و تلویزیون