مکث

همه می‌برند، اما یک نفر می‌بازد

در ورزش ما موفقیت‌ها انگار با همه جای دنیا فرق دارد، همان گونه که طعم شکست متفاوت است. شکست یعنی تشکیل کمیته تحقیق و تفحص که تحت تاثیر جو عمومی، پای مردانی از جنس خبره و کارشناس را به پشت میز تحقیق می‌کشاند تا از فشار افکار عمومی کم کنند، اما نتیجه این تحقیقات معمولا مشخص نیست و با فروکش کردن جو مشکلات ناشی از باخت، نتیجه نشست‌های پی در پی نیز به فراموشی سپرده می‌شود.

کد خبر: ۶۹۲۴۳۳

اگرهم اعضای کمیته خیلی بخواهند تاثیر‌گذاری خود را نشان بدهند یک یا دو نفر را به عنوان مقصر معرفی می‌کنند و دیگر افراد و جریان‌های ورزش تبرئه می‌شوند. در زمان پیروزی تیم‌های ایرانی نیز فضای موجود تعریف چندانی ندارد. معمولا در پی هر پیروزی، همه سهم دارند و تلاش بی‌وقفه‌ای در این زمینه صورت می‌گیرد تا نام کسی از قلم نیفتد.

پیروزی‌های والیبال و کشمکش‌های دو گروه برای پررنگ و کم‌رنگ جلوه دادن تلاش‌های دو رئیس فدراسیون گذشته و حال از همان داستان‌های عجیب ورزش ایران است. محمدرضا یزدانی خرم هشت سال پیش از فدراسیون والیبال رفت، اما با وجود این، منتقدان محمدرضا داورزنی رئیس کنونی، در جشن فینالیست شدن تیم ملی در لیگ جهانی از فرصت استفاده کرده مدام کارهای پایه‌ای رئیس پیشین را پایه‌گذار موفقیت‌های امروزی قلمداد کرد. تا اینجا حرفی نیست و هر مسئولی بنا بر اقتضای زمان و مسئولیت خود باید بتواند از عهده انجام کارها برآمده و به عنوان مدیر، دورنمای روشنی برای ورزش در نظر بگیرد با این حال فراموش کردن زحمات گذشتگان از یک سو یا پشت پا زدن به هر کاری که امروزی‌ها در حال انجام دادن آن هستند از سوی دیگر؛ روش‌های نامقبول نقد روند موفقیت‌های والیبال و مصداق افتادن از سر دیگر بام است.

در پیروزی‌های والیبال نقدهای دیگری از جانب غیر توپ و توری‌ها به چشم می‌خورد که در پس هر برد تیم ملی در لیگ جهانی، دیگر ورزش‌ها را در ترازوی قیاس قرار می‌دهند و آنها را از کنایه و تحقیر بی‌نصیب نمی‌گذارند.

داستان پیروزی در ورزش ما انگار با همین حرف‌ها عجین شده است. اهالی همان رشته در نقدها از خجالت هم درمی‌آیند و منتقدان دیگر رشته‌ها پیروزی‌های والیبال را فرصتی برای به خاک مالیدن پشت حریفان تلقی می‌کنند. برد می‌شود مال همه و پدر و مادر دارد، اما باخت طفل سر راهی است.