جکسون آمریکایی، بنده «رئوف» مسلمان

وحید ابوالحسنی، مربی وقت ظفر شمیران این بازیکن NBA را پیش شاگردانش برد. با این‌که خیلی معتقد به کار تیمی بود، در عین حال با نمایشی عالی، دو هفته چشمان بازیکنان را به کارهای تکنیکی خود خیره کرد.

محمود عبدالرئوف در روزهایی که بازی‌های NBA مصادف می‌شد با ماه رمضان، روزه می‌گرفت، هر چند گاهی وقت‌ها مسئولان تیم از کارهای معنوی محمود ناراضی بودند، اما او در ماه رمضان بر تلاش خود می‌افزود تا بهانه دست کسی ندهد و بتواند روزه بگیرد.

عبدالرئوف اصلا اعتقاد نداشت روزه کارآیی او را در بازی پایین می‌آورد. می‌گفت قدرت معنوی بسیار مهم‌تر است و انسان با تقویت تقوا و معنویت می‌تواند نیازهای جسمانی را تحت‌کنترل داشته باشد.

خوردن و آشامیدن نیازهای مهم زندگی انسان بویژه ورزشکاران در بعد حرفه‌ای است، اما عبادت و روزه‌داری برای چند ساعت معین، خوراک ذهن و روح است و انسان را متعالی می‌کند.

در روزهایی که محمود در تهران بود، بسکتبالیست‌های جوان آن دوره برای دیدن بازی‌هایش به باشگاه اسدی واقع در شمیران می‌رفتند. در یکی از بازی‌ها او صدای اذان شنید. از همه بازیکنان تقاضا کرد بلافاصله بعد از اتمام مسابقه نماز بخوانند. بازی تمام شد و نماز جماعت در همانجا برگزار شد.

عبدالرئوف نماز سر وقت می‌خواند و درباره روزه‌داری ورزشکاران به جوانان توصیه می‌کرد از این کار معنوی غافل نشوند. روزه تاثیری بر فعالیت ورزشی و تحلیل قوای جسمانی آنها ندارد، بلکه باعث شادابی روح و قدرت ذهن در رقابت ورزشی می‌شود.

ابوالحسنی از خاطرات خود درباره عبدالرئوف می‌گوید: یک روز با هم در محوطه باشگاه اسدی قدم می‌زدیم که رو کرد به من و گفت: زمین وسیعی دارید. بهتر است کنار باشگاه ورزشی یک مسجد بسازید تا جوانان در کنار جسم به امور معنوی هم توجه داشته باشند.