در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
آغاز یک راه سخت
حالا جوخه 11تا 20نفره ملی فوتبال ما، به سمبل و نماد محبوبیت برای همه ایرانی ها تبدیل شده است. آنان که تهران را، ایران را و هر جای دنیا را که ایرانی داشت ، غرق در سرور کردند.
پس از 8سال تلاش طاقت فرسا تیم ملی جواز حضور در جام جهانی را گرفت. این بار رفتیم ، هر چند فقط به خاطر اختلاف افق تهران با کوالالامپور، به عنوان دومین تیم صعود کردیم ، ولی نگاهی به جدول نشان می دهد بالاتر از همه پیشگامان آسیایی راهی جام جهانی شدیم.
تعدادی جوان محبوب و مشهور توسط مدیری فکور و با برنامه ، به جوخه برتر فوتبال آسیا تبدیل شده اند.
به جام جهانی رفتیم نه با مدیریت و برنامه ریزی سازمان تربیت بدنی ، که اگر چنین بود در دیگر ورزشها هم موفقیت را در آغوشمان می کشیدیم.
فدراسیون فوتبال هم نمی تواند مدعی باشد، چون دست کم لیگ نامنظم فوتبالمان هفته ها پیش خاتمه می یافت تا بازیکنان پس از تحمل آن همه فشار طاقت فرسا، فرصتی برای بازتوانی و تجدید قوا پیدا کنند.
با مدیریت برانکو که پیشتر با قهرمانی در بازیهای آسیایی و درخشش در جام ملتهای آسیا، لیاقتش را به اثبات رسانده بود، کاملا قاطعانه به جام جهانی رفتیم ؛ هر چند نوع بازیهایمان چنگی به دل نزد و چندان تماشاگرپسند نبود.
هنر ناب برانکو، جذب و استفاده از حداکثر مهره هاو ستاره های تیم برای کسب نتایج مناسب بود. او برای موفقیت در اهدافش برنامه های منطقی و واقعگرایانه ترسیم می کرد و آنها را به اجرا درمی آورد.
حالا افق حرکتی تیم ملی از حیطه اقلیمی خارج شده و باید تا یک سال دیگر در طبقه ای به مراتب بالاتر از کلاس آسیا وارد شویم.
تجربه 2دوره ناکامی ایران در جامهای جهانی 1978و 1998، ما را به این مهم وامی دارد که در جام جهانی آتی با تمرکز و آمادگی بالاتری وارد عرصه شویم. ایران فعلی ، قدرتمندترین تیم آسیایی است.
دل مردم را شاد کرده و پتانسیل بالایی برای درخشش در عرصه های جهانی دارد؛ ولی برانکو برای تکرار موفقیت هایی که به همراه بلاژویچ با تیم ملی کرواسی در جام جهانی 1998به دست آورد، به برنامه ای جدید و بسیار سطح بالاتر از برنامه های غیرممتد قبلی خود نیاز دارد.
تاکنون قدرت ایوانکوویچ در استفاده بهینه از ظرفیت های موجود متجلی شده است ؛ موضوعی که دیگر برای ما کافی نیست و او باید از این مرحله ، کار میان مدت و سازندگی را در پیش بگیرد.
به وجود آوردن شرایط فیزیکی و ایجاد آمادگی جسمانی متناسب در رویارویی با تیمهای صاحب فیزیک فوتبال دنیا، کاری نیست که این کروات از عهده آن برنیاید. ضعف تیم در پست مدافع چپ نیز، نکته ای است که از چشمان تیزبین مربیان صاحب نام کشورهای قدرتمند پوشیده نخواهند ماند.
طراحی سیستم جدید برای بهره وری بالاتر مهاجمان ما نیز، دیگر وظیفه سخت اما قابل امکان اوست. در دفاع چپ یا باید نفراتی چون بداوی ، نیکبخت و زارع با تلاش زیاد به شرایط آرمانی و قابل قبول برسند یا پشت خط ماندگانی چون میناوند، نوازی ، یوسفی ، برزگر و... آنچنان درخششی نشان دهند که خود را به تیم تحمیل کنند.
از آنجا که در جام جهانی عیار تجربه ارزش بسیار بالاتری دارد، طبیعی است که حضور 2مهاجم سرشناس حرفه ای ما لزوم بیشتری می یابد و باید برای تغذیه گسترده تر این 2مهاجم هدف (نوک حمله) که خصوصیات فنی نزدیکی به یکدیگر دارند تفکر تازه ای شود.
اضافه شدن دایی به خط میانی و استفاده از او به عنوان مهاجمی کاذب ، موضوعی است که بارها به آزمون کشیده شده و گاهی موارد پاسخ مثبت نیز گرفته است.
به نظر نمی رسد خطر استفاده از 3 مهاجم مقابل حریفان سطح بالای حاضر در جام جهانی تمهیدی منطقی باشد، بویژه این که برانکو به عنوان یکی از محتاطترین و محافظه کارترین مربیان شناخته شده است.
به هر روی ، پس از استراحتی کامل ، ایران باید از روزهای آتی برنامه خود را برای حضوری کاملا قدرتمند و شایسته در جام جهانی آلمان آغاز کند. مساله ای که هم در توان مدیریت فنی تیم (ایوانکوویچ) و هم در حیطه توانمندی های بازیکنان کمابیش حرفه ای و پخته این تیم سراغ داریم ؛ اما نکته فنی که به هیچ وجه نباید از آن غافل شویم ، توجه و اهمیت فراوان به برنامه ریزی مناسب و مستحکم دوره های فعالیت و استراحت بازیکنان است ؛ چرا که این 2عامل ، نقشی کاملا مهم در ایجاد آمادگی بدنی روانی مورد نیاز در مسابقه ها ایفا می کنند.
ایران به زودی برای برپایی اردو راهی انگلیس می شود، در حالی که ملی پوشان حاضر در لیگ کشورمان به دلیل ضعف برنامه ریزی این مسابقه ها حتی فرصتی برای استراحت چند روزه نیافته اند، موضوعی که در یک سال آتی می تواند مشکلات بسیار جدی برای آنها ایجاد کند.
به هر روی پس از اردوی انگلیس ، بچه ها خود را برای مصاف تشریفاتی با ژاپن آماده می کنند؛ مسابقه ای که هر چند نتیجه آن هیچ گونه تاثیری بر صعود تیمها به جام جهانی ندارد، ولی از 2بعد، دارای اهمیتی بالا برای فوتبال ملی ما است.
نخست این که اکنون ایران به لطف تداوم نتایج خوبش ، در رده بندی فیفا جایگاه بسیار مناسبی دارد و پس از مدتها، ژاپن را از صدر تیمهای آسیایی به زیر کشیده است و پیروزی بر ژاپن در خاک این کشور می تواند این موفقیت را تداوم بخشد و شاید نقشی مهم در به دست آوردن قرعه ای مناسب تر در مسابقه های جام جهانی آلمان برایمان به ارمغان آورد و دوم این که ، حضور شایسته در جام جهانی مستلزم برگزاری چند دیدار تدارکاتی با تیمهای قدرتمند فوتبال جهان به منظور ایجاد شرایط روحی روانی مطلوب ، آزمایش ترکیب های جدید تیمی و تاکتیک های مختلف و شناخت کامل تر نقاط قوت و ضعف تیم است و دراین خصوص بازی با ژاپن در خاک حریف و با وجود فشار تماشاچیان این تیم می تواند سهم بسزایی در آبدیده شدن بیش از پیش تیم ما ایفا کند.
این بحث را با نزدیک تر شدن به مسابقه با ژاپن پیگیری خواهیم کرد.
مجید عباسقلی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
