اینجا نفس بیماران می گیرد

غم و اندوه در صورت زن مسن موج می زد، روی سبزه های حیاط بیمارستان امام نشسته بود و مدام اسکناسهای کهنه و مچاله شده را از کیسه قهوه ای رنگی درمی آورد و می شمرد و در نهایت با دلشوره و نگرانی رو به پسرش کرد و گفت تا 1600 تومان پول ویزیت 200 تومان کم داریم.
کد خبر: ۶۷۰۲۷

وقتی کنارش نشستم عرق تمام صورت نحیفش را پوشانده بود، با تلخی گزنده ای گفت : مدت 7 سال است که مبتلا به سرطان روده شده ام و تمام دار و ندارمان را خرج بیماری کرده ایم و الان هم برای مداوا آمده ایم ، وقتی وضع زندگیم را برای مسوولان بیمارستان شرح دادم آنها قول مساعدت داده اند و قرار شده که اکثر قبضها رایگان باشد.
با لهجه زیبای جنوبی می پرسد: تهرانی ها قولشان قول است ، زیر قولشان نمی زنند، آخه خودشان گفته اند دیگر از ما پول نمی گیرند.
اما خوب باید پول ویزیت دکتر را داد. دختر جوانی می گوید: از ساعت 6صبح به بخش پوست آمده ام و وقت گرفته ام تا ساعت 11صبح موفق شده ام دکتر ویزیتم کند آن هم در حد یک دقیقه معاینه شدم.
دکتر حالم را پرسید و گفت داروهایم را مصرف می کنم یا نه و بعد مرخص شدم البته دکتر هم تقصیر ندارد، همین الان 50تا 60 بیمار منتظر هستند.


بخش عفونی بیمارستان امام خمینی
از در که وارد می شوی بوی عفونت در سرتاسر سالن پخش شده است. بیماران بد حال روی زمین نشسته اند. این بخش با وجود 22بیمار بدحال تنها یک پرستار، یک سرپرستار و یک پزشک دارد.
بیماران این بخش را بیماران ایدزی و هپاتیتی تشکیل می دهند. پرستار بخش از راه می رسد، خستگی از چهره اش پیدا است ، می گوید:
«با 7سال سابقه کار حقوق دریافتی ام حدود 200هزار تومان است. سختی کار زیاد است.بیماران ما آنتی ژن مثبت هستند و حدود 3تا 4نفر بیمار ایدزی داریم و تعداد بیماران بستری که در معرض ایدز و هپاتیت هم هستند زیاد است.
نیرو کم داریم ، من یکه و تنها باید از 22نفر بیمار بدحال و بد رگ پرستاری کنم ، علاوه بر خطر عفونت که مدام تهدیدم می کند. بسیاری از بیماران ما دچار ناراحتی اعصاب هم هستند.
چند روز قبل بیماری در بخش بستری شد که 4تیغ موکت بری از جیبش در آوردیم .طی این 7سال بارها مورد تهدید بیماران واقع شده ایم و جانمان در خطر است».
وی می افزاید: «از هیچ گونه امکانات رفاهی هم بهره مند نیستیم. حتی سرویس رفت و آمد هم نداریم.»
یکی از پرسنل آزمایشگاه تخصصی بیمارستان نیز می گوید: «حقوقم کفاف زندگیم را نمی دهد. با مدرک فوق لیسانس چیزی حدود 220 هزارتومان حقوق دریافتی ام است ، البته این مبلغ با فوق العاده ویژه به این مقدار می رسد. با این پول 4تا 5روز می توان زندگی کرد.»


بخش اورژانس
شلوغ ترین و کثیف ترین بخش بیمارستان است. اینجا دیگر تنها بوی عفونت به مشام نمی رسد بلکه بوی پوسیدگی و ماندگی هم هست. بسیاری از بیماران روی زمین دراز کشیده اند.
یکی از بیماران می گوید: مدتها است که حمام نرفته ام اینجا حمام دارد؛ اکثر بیماران درمانده هستند و این در حالی است که از شرایط اقتصادی مطلوبی نیز برخوردار نیستند.
دکتر سیدحسن امامی رضوی رئیس بیمارستان امام در مورد تعداد مراجعان در شش ماه اول سال گذشته می گوید: 20هزار و 181نفر بیمار در بیمارستان بستری شده اند که 7هزار و 436مورد از آنها تحت عمل جراحی قرار گرفته اند.
در حال حاضر این بیمارستان دارای 50بخش است و 205نفر از اعضای هیات علمی در این بیمارستان مشغول کار هستند. از نظر آمار نیروی انسانی نیز می توان گفت 736نفر پرستار، 1127پرسنل اداری و خدماتی و 273نفر پرسنل طرحی داریم .
وی در مورد کمبود پرستار و پرسنل می گوید: متاسفانه بیمارستان ما با کمبود شدید پرستار روبه رو است. ما در سه سال گذشته استخدام رسمی نداشته ایم و این در حالی است که با تصویب قانون جدید پرستاران بعد از 20سال کار به خاطر سختی کار می توانند بازنشسته شوند، کار زیاد و خسته کننده پرستاران این بیمارستان را به سرعت فرسوده می کند.
آنها با شرایط بسیار سختی کار می کنند و این در حالی است که محدودیت استخدام نیروی انسانی و ریزش نیروهای باتجربه پرستاری باعث افت خدمات کیفی به بیماران می شود. ما حتی قادر به استخدام کم بهیار هم نیستیم زیرا که استخدام آنها شرایط مالی خاصی را به بیمارستان تحمیل می کند.
وی می افزاید: براساس بخشنامه ای که وزارت بهداشت صادر کرده است در مورد پذیرش بیماران تهیدست ما سال گذشته بیماران مستمند زیادی را به رایگان معالجه کردیم که هزینه درمان آنها چیزی حدود 800میلیون تومان شد و وزارت بهداشت از این مبلغ تنها 100میلیون تومان را پرداخت و این مساله باعث شد که ما در مورد پذیرش بیماران به صورت رایگان سختگیری کنیم ، ابتدا بیماران را به بخش مددکاری می فرستیم و در صورت تایید آنها به رایگان مداوا می شوند.
بیمارانی هم که دارای شناسنامه ایرانی باشند بلافاصله بعد از بستری بیمه می شوند. بیمارستان های دولتی به علت اجرای طرح خودگردانی دچار مرگ تدریجی شده اند و از مهمترین وظیفه شان که همانا رسیدگی به افراد تهیدست و فقیر است بازمانده اند و این همان فاجعه ای است که از یک بحران واقعی در نظام درمانی کشور پرده برمی دارد.

بیتا مهدوی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها