در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یک پیروزی نه چندان بزرگ
انتخابات انگلستان و پیروزی مجدد حزب کارگر تونی بلر، برای بار سوم یک رکورد تاریخی بود که هیچ نخست وزیر کارگری به آن دست نیافته است. پیروزی حزب کارگر در سال 1997واقعا چشمگیر بود.
با اکثریتی قاطع در مجلس عوام برای پیاده کردن طرحهای نو و فارغ از چالش احزاب اقلیت ، دولت تونی بلر با اطمینان از شعارهای قدیمی فاصله گرفت و اعلام کرد که اساسنامه حزب را نیز با واقعیات دنیای امروز منطبق و اصلاح خواهد کرد در حالی که این بار تنها با حاشیه ای ناپلئونی به پیروزی رسید؛ پیروزی ای که به قول بسیاری برنده شدن در مسابقه فوتبال بدون رقیب بود...
پیروزی تونی بلر بدتر از شکست بود. این جمله ای است که تحلیلگر ارشد بی بی سی ، جان سیمپسون درباره انتخاب مجدد بلر عنوان کرده است.
حزب بلر در حالی برای سومین بار پیاپی در انتخابات به پیروزی رسید که نتیجه انتخابات نشان می دهد اکثریت بلر در مجلس نمایندگان به بیش از نصف کاهش یافته و از 167کرسی برتری در انتخابات ژوئن 2001به 66کرسی رسیده است.
این در حالی است که 23نفر از نمایندگان پارلمان بریتانیا با امضای یک طرح خواستار استیضاح تونی بلر، نخست وزیر این کشور شده اند. آنها می گویند آقای بلر اعضای پارلمان بریتانیا را در توجیه دلایل اشغال عراق گمراه کرد. این نمایندگان خواستار تحقیق درباره عملکرد تونی بلر در ارتباط با جنگ عراق هستند.
اتهامی که این نمایندگان علیه آقای بلر مطرح کرده اند، نقض جدی قوانین بریتانیا برای شرکت در جنگ عراق است حال آن که بلر این موضوع را بی اهمیت خوانده است.
با این همه بسیاری از کارشناسان می گویند کاهش شدید اکثریت پارلمانی حزب کارگر در انتخابات انگلیس می تواند تاثیر منفی در ادامه کار تونی بلر داشته و باعث کناره گیری زود هنگام او شود.
به گزارش ابزرور، با خاتمه یافتن جنجال های تبلیغاتی در باره سومین پیروزی متوالی بلر در انتخابات انگلیس که نخستین مورد درتاریخ حزب کارگر است اذهان متوجه این موضوع شدند که کاهش اکثریت حزب از 161کرسی به 66کرسی چه آثاری بر سیاست های آن خواهد داشت.
مارک سرون ، عضو اجرایی حزب می گوید: حالا بلر مجبور است با همه مصالحه کند. بلر که پیشتر قول داده بود برنامه اصلاحات شدید را در داخل در زمینه سیاست های بهداشتی ، آموزشی ، مهاجرت و جرایم به اجرا در آورد در سیاست خارجی نیز مدعی شده است آفریقا، تغییر آب و هوای زمین و مناقشه اسرائیل فلسطین اولویت های او هستند.
تونی بلر نخست وزیر انگلیس برای مواجهه با این فشارها قول داده است «عاقلانه و به طور معقول» حکومت کند.
در حالی که نظرسنجی ها گویای آن است که مردم انگلستان به قانون اساسی اروپا به دیده شک و تردید می نگرند و احتمال می رود که تونی بلر در تضمین جواب «آری» به قانون اساسی اروپا ماموریت دشواری پیش رو داشته باشد.
با این که بلر در جنگ علیه عراق با وجود خواست مردم شرکت داشت اما وجهه او به اندازه بوش دستخوش بی احترامی نشد و همچنان در اروپا به عنوان فردی که پیرو موازین بین المللی است مورد احترام است. در حالی که نظر مخالفی هم باقی است.
تمایل تونی بلر به شرکت در جنگ عراق که بسیاری را در بریتانیا از او ناخرسند کرد و به قول بسیاری از مخالفان سیاست های او، همه چیز را تغییر داده است و هیچ نخست وزیری از این به بعد نخواهد توانست که بدون در نظر گرفتن عواقبی که تونی بلر با آن روبه رو شد جرات تصمیم گیری هایی کلان را پیدا نمی کند.
رابطه با امریکا هنوز برای بریتانیا از اهمیت زیادی برخوردار است اما به نظر می رسد اگر در آینده بار دیگر مانند سال 2003این کشور ناگزیر به انتخاب میان حمایت از امریکا یا همراهی با اکثریت اعضای اتحادیه اروپا شود، آنگاه به احتمال زیاد تصمیم به جانبداری از اروپا را اتخاذ خواهد کرد.
به وضوح مساله عراق بیش از هر چیز دیگری اقبال تونی بلر را تغییر داد. وقتی او در سال 1997زمام امور را به دست گرفت فضای سیاسی شفافتر و بی ریاتری را نوید می داد.
اکثریت مردم بریتانیا تونی بلر را سیاستمداری آرام ، صادق و شریف به شمار می آوردند چرا که او مانند بیل کلینتون و ژاک شیراک در حالی که باهوش بود، هیچ گونه رسوایی نیز به بار نیاورده بود و از جورج بوش سرزنده تر و زیرک تر به نظر می رسید.
درست است که بزودی آشکار شد که نیروی حیات بخش دولت او ناشی از تلاش هایی برای ترمیم وجهه و عیب پوشی رهبران سیاسی بود ولی اکثریت مردم این موضوع را پذیرفته بودند.
درز اطلاعات نادرست و مبهم برای آغاز جنگ و سپس پرونده بی.بی.سی باعث شد که تونی بلر شهرت صداقت و صراحت خود را از دست بدهد.
فعالان حزب او در دوران مبارزات انتخاباتی وقتی برای تبلیغ در خانه ها را می زدند، می دانستند که بهتر است نامی از او نبرند زیرا نمی توانستند گوش شنوا برای سیاست های حزب خود پیدا کنند.
عراق تنها مساله مطرح در انتخابات نبود، اما بیش از هر موضوع دیگری بر آن تاثیر به جای گذاشت. واکنش رسانه های اروپایی نیز در این میان جالب بود.
برخی از روزنامه های اروپا موقعیت تونی بلر را تضعیف شده و او را رفتنی خواندند در حالی که روزنامه «لا استامپا» چاپ ایتالیا پیروزی تونی بلر را با عنوان «دوره سوم و تاریخی نخست وزیری» منعکس کرد.
«لیبراسیون»، روزنامه چپ گرای چاپ فرانسه عنوان «هنر بلر» را همراه با پرچم بریتانیا در صفحه اول خود چاپ کرد. دیگر روزنامه های اروپا نیز گوردون براون را در انتظار پست نخست وزیری دیده اند و معتقدند که او احتمالا زیاد انتظار نخواهد کشید.
با این همه مردم بلر را انتخاب کردند. این نه به خاطر محبوبیت بلر که به عقیده بسیاری نبود یک رقیب قابل در مقابل او بود.
مهدی جدی نیا 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
