سابقه تامین غذای مسافران ، تاریخچه ای بسیار کهن دارد و سابقه آن به 4 هزارسال پیش از میلاد مسیح می رسد که در آن زمان مراکزی برای عرضه غذا و نوشابه به وجود آمد که در هنگام حکومت پادشاهان روم ، یونان و روم شرقی رونقی فراوان داشت.
کد خبر: ۶۴۱۹۷
در سده شانزدهم ، گونه های مختلفی از کلبه و قهوه خانه در انگلستان بوجود آمد که در زمان هایی معین ، غذاهایی را ارائه می کرد. در سالهای آخر سده هجدهم واژه رستوران برای نخستین بار در فرانسه (پاریس) بکار برده شد ، ولی سالن غذاخوری به مفهوم امروزی در ایالات متحده امریکا در «دلمانیکو» به سال 1834 میلادی گشایش یافت که به شیوه انگلیسی ها، غذا و نوشابه به مشتریان ارائه می کرد.
رستوران: رستوران جایی است که گذشته از مصرف مواد اولیه سالم ، خوب و قابل اعتماد ، هنر آشپز متخصص در انظار مراجعه کنندگان بخوبی نمایان می شود. از این رو باید شیوه های ظریف و دلپسند عرضه کردن غذا را بکار گرفت ، شهرت و اعتبار هر رستورانی بستگی به تلاش ، دقت ، مهارت ، پاک نظری ، بهداشت ، نظافت ، برخورد و رفتار خوب و... دارد. اگر رستورانی نتواند رضایت میهمانی را که برای صرف غذا مراجعه می کند تامین نمایند ، در جلب مشتری کوتاهی نموده است. بنابراین برای رونق بخشیدن و موفق شدن در حرفه رستوران داری ، مردم داری ، نظافت و بهداشت ، مهارت در کار ، از عوامل موثر برای رسیدن به کیفیتی مطلوب بشمار می رود. ضمنا نصب فهرست غذاهای موجود همراه با قیمتها ، در جایی مناسب که براحتی در دید میهمانان قرار گیرد نیز از ملزوماتی است که باید در رستورانها رعایت شود.
فهرست (منوی)غذا: اولین منوی غذا در سال 1541میلادی ، توسط دوک ریجنزبرگ (DUke of Regensberg) تنظیم گردید و تا امروز حدود 5 قرن از تاریخ تهیه آن می گذرد ، منوی غذا در جایی که واحد پذیرایی با مسافرین خارجی هم سر و کار دارد ، باید به دو زبان (فارسی و انگلیسی) نوشته شده و در جلوی هر نام غذا ، موادی که با آن غذا تهیه شده است نیز قید شود.
ارائه فهرست غذاها باید به صورت قسمت بندی و مشخص ارائه شود ، به طور نمونه ابتدا ، سوپها ، سپس انواع سالادها ، بعد قسمت گوشت ها و بعد کبابها و سپس ماکیان عنوان می شود ، بعد از آن غذاهای مختلفی نظیر چلوکباب ها ، چلوخورشتها ، خوراکها و در آخرین قسمت ، نیمروها، املتها ، دسرها و نوشابه ها ذکر می شود.
معماری و نمای رستوران: ظاهر هر رستوران به شیوه های گوناگونی بر مشتری تاثیر می گذارد. امروزه صاحبان این نوع مراکز خدماتی برآنند که جلوه قسمت بیرونی ، تابلو و محلهای ورودی خود را ارتقا ببخشند تا بتوانند با جلب مشتریان آنان را به ورود به رستوران خود تشویق و ترغیب نمایند.
وجود سردرهای مشخص و مجزا که موجب تمایز آن رستوران ، با سایر رستورانهای مشابه در محل یا رقیب است ، علاوه بر جلب توجه ، تصوری به یادماندنی در ذهن افراد ایجاد می کند ، به همین جهت است که انتخاب علامتهای تجاری ویژه ، به عنوان سمبل ، تاثیر مطلوبی بر افراد دارد.
معماری خاص بنا ، عامل مهمی در ارتباط برقرار کردن با مشتریان است ، در حقیقت نمای بیرونی رستوران ، القائکننده وضعیت داخل آن نیز بوده و هماهنگی طرح نما و معماری ساختمانی ، نوعی وابستگی خاصی نسبت به هم دارند بنابراین نمای خارجی رستوران تاثیر اولیه را بر مشتری گذارده و با مشاهده آن ، فضای خاصی متناسب با نمای داخلی رستوران در دید مشتری مجسم می نماید. لذا شیوه های جداسازی محیط خارجی با داخل رستوران باید با نوع و مکان رستوران هماهنگ بوده و رعایت اصول طراحی در نورپردازی ، رنگ کف سالن ، دیوار ، صندلی ها و میزهای مورد استفاده ، تزیین داخلی از عوامل مهم در تعیین وضعیت کلی رستوران هستند. مثلا رنگهای اصلی و روشن برای رستوران های غیررسمی و یا سریع الطبخ (Fastfood) مناسب هستند ؛ زیرا عملکرد این رستوران ها سریع می باشد.
در ارتباط با ارائه غذا ، باید برای اندازه غذا نیز سخاوتمند عمل نمود که غذا کمتر از یک پرس نباشد و دور غذای اصلی را با توجه به نوع غذا به طور متنوع ، تزیین کرد زیرا صرفنظر از مهارت آشپزی ، هنر تزیین غذا و انتخاب موادی که دور غذای اصلی قرار می دهند، طعم و بوی غذا نیز از ضروریات هنر آشپزی است. در واقع رستوران محلی است که افراد مختلف با خلق و خوی گوناگون و توقعات و انتظارات خاص و متفاوت در آنجا جمع می شوند و توقع دارند با راحتی ، آسودگی و احترام از آنان پذیرایی شود.
رستوران ها با درجات و موقعیت های مختلف بوجود آمده اند که وسعت ، محل رستوران ، مبلمان ، تزیینات ، معماری ، سطح و نوع خدمات و... از عواملی هستند که در درجه بندی و ارزش گذاری این نوع واحدهای خدمات پذیرایی تاثیرگذارند. به هر حال رستوران داری یکی از عناصر صنعت توریسم است که با بهره برداری صحیح و استاندارد از آن می توان در جهت رشد صنعت گردشگری از آن استفاده بسیاری برد.