نصرتالله اسپیاری در گفتوگو با ایسنا در مورد محدودیتهای فعلی قراردادهای صنعت نفت ایران افزود: زمان قراردادهای نفتی ایران با شرکای خارجی کوتاه است. برای سهم مشارکت شرکتها در قراردادها، سقف وجود دارد. پیمانکار خارجی دوست دارد که این سقف وجود نداشته یا شناور باشد.
وی در پاسخ به این پرسش که چه نوع جذابیتهایی باید در قراردادهای جدید اعمال شود، توضیح داد: اکنون حدود 60 درصد قراردادهای نفتی جهان امتیازی، حدود 35 درصد به شیوه مشارکت در تولید و کمتر از 5 درصد به صورت بیع متقابل یا T.S.A منعقد میشود.
این مقام نفتی با اشاره به این که ریسک در قراردادهای بیع متقابل ایران بر عهده پیمانکار و سرمایهگذار است، گفت: با توجه به این موارد و ایجاد رقابتهای بینالمللی جذب سرمایه، نمیتوان با ریسکهای سرمایهگذاری که در کشف و توسعه میادین وجود دارد، زمینه جذب سرمایهگذار را در کشف و توسعه میادین نفت و گاز کشور فراهم کرد. به همین دلیل باید با حفظ منافع کشور، راهکارهای مناسبی در متون قرارداد ایجاد کرد تا ضمن توسعه میادین نفتی و گازی کشور، سرمایهگذار منافع معقول خود را به دست آورد.
عضو کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی از طولانیتر کردن زمان قرارداد، جذابتر و سریعتر کردن نرخ بازگشت سرمایه (ROR)، برداشتن سقف هزینههای سرمایهای، در نظر گرفتن پرداخت پاداشهای مناسب جهت اجرای کیفی کار، توجه به جنبههای صیانتی مدیریت میدان و در نظر گرفتن حفظ منافع دو طرف به طوری که نتیجه برد ـ برد حاصل شود، به عنوان جذابیتهایی نام برد که باید در قراردادهای جدید اعمال شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم