آقای جمشیدی! طی سالهای اخیر به دو شکل متفاوت تلویزیون را تجربه کردید. اولی فوتبال و دومی بازیگری ... به نظر شما صداوسیما در کدام قالب در بیشتر دیده شدن شما نقش داشت؟
اگر بخواهم منصفانه به این موضوع نگاه کنم باید بگویم بازیگری. اما از طرفی نمیتوان نقش تلویزیون را در نشان دادن مسابقههای فوتبال، برنامههای ورزشی و مصاحبه با بازیکنان در میزان بیشتر شناخته شدنشان در نظر نگرفت، چون اگر فوتبال رسانهای نظیر تلویزیون را نداشت، قطعا بازیکنها تا این حد نمیتوانستند با مردم ارتباط برقرار کنند؛ اما خب من در دورانی که فوتبال بازی میکردم چندان اهل مصاحبه نبودم و شانس حضور در برنامههای ورزشی را به آن شکل نداشتم ولی خب حکایت حضور من در سریال پژمان و میزان دیده شدنش، اصلا قابل مقایسه با دوران ورزشیام نبود!
پیش از اینکه در سریال بازی کنید فکر میکردید تلویزیون از چنین جادویی برای دیده شدن برخوردار است؟
میدانستم تلویزیون به واسطه مخاطب میلیونیاش تاثیر زیادی روی دیده شدن افراد دارد، اما راستش را بخواهید فکر نمیکردم با این حجم از مخاطب روبهرو شوم چون پیش از این شنیده بودم سریالهای ماهوارهای باعث ریزش مخاطبان شده و سریالهای داخلی مانند سابق با استقبال مواجه نمیشوند؛ اما خب بعد از «پژمان» متوجه شدم اگر کار خوبی تولید شود مردم به تماشای آن خواهند نشست.
حالا که به این میزان از شهرت به واسطه تلویزیون دست پیدا کردید باز هم قصد دارید حضور در این رسانه را به عنوان بازیگر تجربه کنید؟
من پیشتر هم در مصاحبههایم اعلام کردم من خودم را بازیگر حرفهای نمیدانم و قصد ندارم به طور جدی این حرفه را دنبال کنم، اما با این اوصاف اگر فیلمنامهای به دستم برسد که به اندازه پژمان قوی باشد و از همه مهمتر پیمان و محراب قاسمخانی عزیز در آن حضور داشته باشند، حتما از حضور در تلویزیون استقبال میکنم.
فکر میکنید بازیگری مثل شما بعد از رسیدن به شهرت در این رسانه باید چه کاری انجام دهد تا بتواند ماندگار شود؟
شهرتی که تلویزیون به بازیگرانش میدهد تا حد زیادی عجیب و غریب و غیرقابل پیشبینی است، یعنی شما به واسطه حضور در کاری ممکن است یکشبه به قدری معروف شوید که همه شهر شما را بشناسند. خب این بخش کار خیلی لذتبخش است اما سختتر از آن این است که در آینده بتوانید به گونهای عمل کنید که این میزان از شهرت و محبوبیت را از دست ندهید و این مهم جز با انتخابهای درست اتفاق نمیافتد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم