به کار گرفتن مدیران بی‌تجربه، خیانت به مردم است

مدیری که منصوب می‌شود باید تجربه کافی را داشته باشد، در حکومت علوی افراد باید ابتدا تجربه کسب کنند، آزمایش‌های لازم را پس بدهند و بعد به عنوان مدیر منصوب شوند؛ تا مبادا اشتباه کنند و زندگی مردم را به سختی بیندازند و موجب زحمت آنان شوند؛ در حکومت علوی انتصاب افراد بدون توجه به صلاحیت آنان ستمگری و خیانت به مردم و حق مردم است.

حضرت امیر(ع) در باب اهمیت نحوه انتخاب مدیران در نامه خود به مالک اشتر به او گوشزد می‌کند که اول باید به دنبال  مدیران باتجربه و امتحان پس داده باشد و بعد آن‌ها را از میان افراد مؤمن و معتقد انتخاب کند؛ یعنی اینکه ابتدا باید صلاحیت علمی و توان عملی یک مدیر را سنجید و بعد تعهد او را و در نهایت اگر همه این‌ها مثبت بود؛ او را منصوب کرد؛ البته حضرت امیر خود نیز به مالک گوشزد می‌ کند که چنین مدیرانی انگشت شمار هستند.

مراقب رفتار مدیرانت باش؛ مدیران خائن را خوار کن

در متن نامه حضرت امیر به مالک اشتر آمده است: «سپس در کار عاملان خود بیندیش و پسِ از آزمودن به کارشان بگمار و به میل خود و بی مشورت دیگران به کاری مخصوصشان مدار، که به هوای خود رفتن و برای دیگران ننگریستن، ستمگری بود و خیانت؛ و عاملانی این چنین را در میان کسانی جو که تربیت دارند و حیا، از خاندان‌ پارسا که در مسلمانی قدمی پیشتر دارند –و دلبستگی بیشتر- اخلاق آنان گرامیتر است و آبروشان محفوظ‌تر و طمع‌شان کمتر و عاقبت نگری‌شان فزونتر. پس روزی اینان را فراخ دار...پس بر کارهای آنان مراقبت دار و جاسوسی (نگهبانی) راستگو بر ایشان بگمار...اگر یکی از آنان دست به خیانتی گشود و گزارش جاسوسان تو بر آن خیانت همداستان بود، بدین گواه بسنده کن و کیفر او را با تنبیه بدنی بدو برسان و آنچه بدست آورده بستان. سپس او را خوار بدار و خیانتکار شمار و طوق بدنامی را در گردنش درآر  »*

حکومت علوی با کسی شوخی ندارد؛ برای همین است که حضرت امیر به مالک سفارش می‌کند که با گماشتن نگهبان‌هایی بر کار مدیران خود نظارت کند تا مبادا دچار اشتباه شوند؛ البته ایشان تأکید هم می‌کنند که باید به مدیران خوب و پاک دست حقوق خوب هم داده شود.

حضرت امیر(ع) در نامه‌اش به مالک اشتر به او تأکید می‌کند که چنانچه خیانت و تخلف مدیرانش بر او آشکار و ثابت شد؛ حتماً آنان را مجازات کند؛ به نحوی که هم آنها را تنبیه بدنی کند و هم آبروی آنها را بین مردم ببرد و رسوایشان کند؛ در حکومت علوی جایی برای مدیران خیانتکار وجود ندارد.

*نهج البلاغه، ترجمه سید جعفر شهیدی، چاپ بیست و یکم، تهران، 1380؛ صفحه 332

مهدی جلیلی- جام‌جم آنلاین