رگولاتوری مانع پیشرفت کشور نشود

ریشه بسیاری از این عقب‌ماندگی‌های خود خواسته هم به قانونگذاران و دست‌اندرکاران دولتی می‌رسد. مثلا در دورانی که اپراتور سوم کارش را با راه‌اندازی نسل سوم ارتباطات همراه در ایران آغاز کرد، دیگر اپراتورهای همراه به مدت دو سال از ورود به نسل‌های بالاتر ممنوع شدند و هنوز ایرانسل و همراه اول مجبورند ​ با استفاده از سیستم مخابراتی نسل ۲ ارتباطات همراه که محصول قرن گذشته است به مشتریان خود خدمات بدهند. امروزه بیش از ده میلیون گوشی هوشمند و تبلت و انواع وسایل ارتباطی با قابلیت نصب و اتصال به نسل سوم و چهارم، در کشور وجود دارد و پتانسیل عظیمی در استفاده از فناوری‌های نوین وجود دارد که هر روز تاخیر در راه‌اندازی نسل‌های جدید علاوه بر این که دست‌اندرکاران این صنعت را از ارزش افزوده بالا در اقتصاد مبتنی بر اینترنت کوتاه و مشتریان را از رسیدن به کالاهای ارزان‌تر محروم می​کند، صدمات زیادی هم به کشور می‌زند که حتی معضل ترافیک کلانشهرها، آلودگی هوا و محروم ماندن مردم از همگانی شدن آموزش از آن جمله‌ است. از طرفی هنوز مبنایی برای آغاز آن دو سال انحصار رایتل وجود ندارد. یعنی معلوم نیست منظور از محدودیت همراه اول و ایرانسل برای ورود به نسل‌های بالاتر از روز برنده شدن رایتل در مناقصه است یا روزی که از رگولاتوری مجوز گرفت یا روزی که سیمکارتش را توزیع کرد. به هر حال بهتر است دولت با کاهش این زمان، بیشتر از این، رویه نادرست گذشته را ادامه ندهد و اجازه دهد که ایرانسل و همراه اول هم وارد این ماجرا شوند. بدیهی است که همراه اول که مجموعه بالادستی‌اش «مبین» جزو شرکت‌کنندگان مناقصه نسل چهارم در افغانستان بود توان فنی راه‌اندازی این نسل از مخابرات را در ایران دارد و برای ایرانسل هم که به توان فنی شرکت ام‌تی‌ان آفریقای جنوبی دسترسی دارد، راه‌اندازی نسل چهارم اصلا مشکل نیست. پس در حالی که اکثر مردم گوشی‌های هوشمند دارند، تنها مانع برای دسترسی مشتریان به ارتباطات بهتر و به​روزتر، قانون عجیب انحصار رایتل است که کشور را از خدمات نسل‌های بالاتر ارتباطات همراه محروم کرده است.