موسیقی، اصلی‌ترین عنصر نیست

وی در این زمینه می‌گوید: استفاده از موسیقی در برنامه‌های رادیویی را می‌توانیم به دو شکل بررسی کنیم. یک دسته برنامه‌هایی است که به صورت حرفه‌ای و تخصصی درباره موسیقی صحبت می‌کند و موسیقی جایگاه مهمی در این برنامه‌ها دارد. در واقع عنصر اصلی تشکیل‌دهنده این برنامه‌ها موسیقی است. برنامه‌های دیگر شامل برنامه‌های عمومی رادیو می‌شود که از موسیقی به‌عنوان پرکننده فواصل برنامه‌ها استفاده می‌کنند و برای ربط دادن بخش‌های مختلف برنامه از موسیقی یاری می‌گیرند.

او با تاکید بر این که برخلاف دیگران، اصلی‌ترین عنصر در جذب مخاطب به رادیو را موسیقی نمی‌داند، بیان می‌کند: به نظر من موسیقی نباید به عنوان عنصری در جذب مخاطب بررسی شود مگر در برنامه‌های موسیقی محور و تخصصی، اما در برنامه‌های دیگری که رویکردهای سیاسی، اجتماعی، آموزشی، فرهنگی و... دارند و از موسیقی برای پر کردن فاصله میان برنامه‌ها استفاده می‌کنند، موسیقی چنین مفهمومی نخواهد داشت.

محمودی در این باره ادامه می‌دهد: محتوا و اطلاعاتی که برنامه‌ها می‌دهند سبب جذب مخاطب می‌شود، چراکه اگر غیر از این باشد یعنی مخاطب به محتوای برنامه توجهی نکند و تنها پیگیر موسیقی باشد ما نتوانسته‌ایم برنامه‌ای با محتوای مناسب ارائه کنیم و شنونده پای رادیو نشسته تا موسیقی‌های فواصل برنامه را بشنود!

این تهیه‌کننده برنامه‌های رادیویی می‌افزاید: به همین دلیل معتقدم نباید در برنامه‌هایی که رویکرد اصلی آنها موسیقی نیست تا این حد موسیقی پخش شود. فرض کنید یک ساعت میزگرد داریم و در این یک ساعت چهار بار به مدت 30 ثانیه موسیقی پخش می‌کنیم. هدف از این کار چیست؟ 30 ثانیه حتی نمی‌تواند تنفسی برای مخاطب و کارشناسان و... محسوب شود. مخاطبی که موضوع برایش جذاب باشد، ترجیح می‌دهد برنامه را دنبال کند تا مدام با موسیقی که ربطی به موضوع ندارد حس و شور و حال میزگرد یا بحث کارشناسانه‌ای که مورد توجه‌اش قرار گرفته از بین برود، بنابراین در این نوع برنامه‌ها نباید موسیقی پخش شود.

او با بیان این که تعداد برنامه موسیقی محور رادیو محدود، اما باکیفیت است، اضافه می‌کند: با توجه به غنای موسیقی کشور ما و علاقه‌مندان بی‌شمار این حوزه باید تعداد برنامه‌های تخصصی در حوزه موسیقی افزایش پیدا کند. همچنین باید انواع سبک‌ها و جریان‌های موسیقی در دنیا را پردازش کرد، بنابراین بهتر است تنوع این برنامه‌ها را به لحاظ محتوایی بیشتر شود.

به گفته محمودی، رادیو بیشتر به موسیقی کلاسیک و سنتی کشورمان می‌پردازد و کمتر مثلا موسیقی جاز یا موسیقی ملل مختلف را مورد بررسی قرار می‌دهد.

او درباره موسیقی سنتی می‌گوید: موسیقی اقوام و نواحی هم با توجه به این که گستردگی عمیقی دارند باید بیشتر و بهتر مورد توجه برنامه‌سازان قرار بگیرند. ما به اشتباه به موسیقی به عنوان عنصر جذب مخاطب توجه کردیم، بنابراین همیشه سعی داشتیم ریتم‌های تند، شاد و جذا‌ب‌تر را پخش کنیم تا مخاطب بیشتری با ما همراه شود. این سبب شده برنامه‌سازها به موسیقی پاپ روی بیاورند که عموما محتوای آنچنانی ندارند.

این تهیه‌کننده ادامه می‌دهد: ما باید به فکر ارتقای سطح سلیقه مخاطبان باشیم و حتی اگر فقط به دنبال شاد کردن مخاطب هستیم، موسیقی‌های محلی از ویژگی‌های خوبی در این زمینه برخوردار هستند، بنابراین می‌توانند بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.

محمودی درباره پوشش همه سلیقه‌های موسیقایی می‌گوید: اگر بخواهیم همه سلیقه‌ها را پوشش دهیم باید خیلی کمتر به موسیقی پاپ بپردازیم، ضمن آن که ما به‌عنوان تاثیرگذارترین رسانه کشور بهتر است بیشتر از آن که به فکر پوشش تمام سلیقه‌ها باشیم خودمان سلیقه‌ساز شویم.

بنابراین باید در برنامه‌ریزی‌های کلان صدا و سینما این بحث مطرح شود که چگونه سلیقه جامعه را بسازیم و هدایت کنیم. ما باید به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده باشیم که بدانیم مردم ما قرار است در پنج یا ده سال آینده چه نوع موسیقی‌ را گوش دهند و در راهی گام برداریم که به‌عنوان تاثیرگذارترین رسانه، سلیقه مردم کشورمان را در ده سال آینده ارتقا دهیم.