نتیجه،تنها معیار موفقیت ورزش نیست
سعیدلو بزرگترین ضرر را به استقلال زد
متاسفانه مسئولین معیار و ارزشیابی فعالیتهای خود را در حوزه ورزش پیروزیهایی که به آنها اشاره شد، میدانند اما هیچکدام از اینها دلیل بر موفقیت ورزش نیست.
سایت جام جم ورزشی/ امیررضا واعظ آشتیانی، سیاستمدار اصولگرایی است که سابقه عضویت در شورای اسلامی شهر تهران، مدیریت عاملی باشگاه استقلال تهران و ریاست فدراسیون دوچرخه سواری ایران را در کارنامه مدیریت خود دارد. او که عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی و پیشتر عضو حزب جمهوری اسلامی بوده است درباره مشکلات ورزش ایران سخن گفت. او معتقد است که در زمان حضورش در استقلال نتوانست رفتارهای غیر متعارف علی سعیدلو را تحمل کند و با توجه به اینکه هیچ انسان باخردی در مقابل رفتارهای نامتعارف سکوت نمیکند او هم حاضر به ماندن در استقلال نشده است. او همچنین میگوید در شرایط فعلی آقایان دنبال افراد لمپن هستند تا برابر رفتارهای غیر متعارفشان سکوت کنند و جالب است که اسم این سکوت را در باورهای خود تعامل و تفاهم میگذراند.با واعظ آشتیانی درباره شرایط ورزش ایران در هشت سال گذشته و همچنین وزیر ورزشوجوانان گذشته و آینده به گفت وگو نشستیم.
سعید جمشیدیان
*با توجه به موفقیتهای ورزش کشورمان که در دو ماه اخیر در جامعه بینالملل به دست آمد، اشخاصی که مسوولان ورزش کشورمان هستند مدعی شدهاند که این نتایج حاصل کار آنهاست. شما عملکرد دولت نهم و دهم را در حوزهی ورزش چگونه ارزیابی میکنید؟
- در دولت نهم شاهد برداشته شدن گامهای مثبتی در جهت رشد زیر ساختهای ورزش بودیم اگر چه همین هم کافی نبود، اما در مقایسه با دولت دهم میتوان گفت دولت نهم عملکرد موجهتری را در جهت توسعه منابع انسانی و زیر ساختی برداشت. در دولت دهم افرادی انتخاب شدند که مناسب در حوزه ورزش نبودند و افراد کارآمدی تلقی نمیشدند، به همین جهت در دولت دهم شاهد ضعف و افت شدیدی در ورزش کشور بودیم. مسئولین ورزشی ما در دولت دهم بیشتر به دنبال ایجاد تنش در فضا بودند به طور مثال میتوانم به حضور علی سعیدلو اشاره کنم که وجود ایشان هیچ ثمره مثبتی را برای ورزش کشور ما نداشت. در همین راستا اگر بخواهم عملکرد عباسی را هم مورد قضاوت قرار دهم باید بگویم محمد عباسی حداقل سعی بر آرام کردن فضای ورزش داشت اما با توجه به بیتجربگی ایشان در حوزه ورزش شاهد فضای پر تنشی و ناآرام بودیم. اگر چه عباسی توانست اعتمادسازی بهتری نسبت به سعیدلو انجام دهد اما با وجود این در مقایسه با روسای قبلی سازمان عملکرد ضعیفی داشت. به نظرم دولت دهم فرصت سوزیهای بسیاری داشت و ورزش را با آسیبهای جبران ناپذیری رو به رو کرد.
* با توجه به اشاره شما به بحث مدیریت در هشت سال گذشته باید بگوییم که ورزش در این هشت سال خیلی پرفراز و نشیب بود. مهمترین بحث مربوط به مدیریت ورزش در حوزهها و رشتههای مختلف بود که آسیب فراوانی به ورزش وارد کرد. این رویکرد در درگیری مدیریتی محمد علیآبادی و علی سعیدلو همچنین درگیری مدیریتی محمد علیآبادی و محمد عباسی وجود داشت. علت این روند چه بود؟
- اگر بخواهم عادلانه به این روند بپردازم باید بگویم مهندس علیآبادی به دلیل اینکه رییس سازمان تربیتبدنی و همچنان رئیس کمیته ملی المپیک بودند، شناخت و نگاه کارشناسانهتری نسبت به محمد عباسی و علی سعیدلو داشتند. علت اصلی این اختلافها را میتوان عدم آشنایی و سوء مدیریت سعیدلو و عباسی دانست. اگر به جای آن دو نفر از افراد کارآمدتر و آشناتر به ورزش استفاده میشد به مراتب کمتر از این درگیریها پیش میآمد و کمتر از سلیقههای مدیریتی استفاده میشد.
* اما ورزش ایران با همین عدم آشنایی و سوء مدیریت، این روزها شاهد موفقیتهای فرآوانی است. در این میان خیلی از مسوولان فعلی حوزه ورزش اعتقاد دارند حضور و مدیریت آنها سبب شده است که ما در المپیک مدال کسب کنیم، تیمملی فوتبالمان به جامجهانی صعود کند و پیروزیهای پیاپی در والیبال و بسکتبال به دست بیاوریم. نظر شما در این باره چیست؟
- خیر، هیچکدام از این اتفاقها حاصل کار این مسوولان نبود. پیروزیهایی که ما در این حوزهها به دست آوردهایم ثمرهی تلاش ورزشکارانمان بوده است. اگر هم ما در دولت دهم توانستیم نتایج قابل قبولی را کسب کنیم به علت ذخیره عملکرد مثبت دولت در دوره نهم بود. همانطور که دولت نهم هم از نتایج مثبت دولت هشتم بهره برده بود. متاسفانه مسئولین متر، معیار و ارزشیابی فعالیتهای خود را در حوزه ورزش پیروزیهایی که به آنها اشاره شد، میدانند اما هیچکدام از اینها دلالت بر موفقیت جامعه ورزشی نیست. ما راه بسیار زیادی را تا پیروزی واقعی داریم و امیدواریم در دولت آینده با چالشهای کمتری روبهرو باشیم.
* خیلی از کارشناسان معتقدند که جایگاه مجلس در بحث ورزش کمرنگ بوده است و با وجود اینکه سازمان تربیت بدنی به وزارت ورزش تبدیل شد اما نظارتها در بحث ورزش کم بود و درگیریها افزایش پیدا کرد. آیا عملکرد مجلس را در برخورد با وزیر ورزش مطلوب ارزیابی میکنید؟
- خیر به هیچ عنوان مطلوب نبوده است. تمامی اینها نشانگر هدایت یک بازی سیاسی است. وقتی20 تا 30 نمایندهی مجلس که استیضاح شدن وزیر ورزش را امضا کرده بودند؛ مگر امکان دارد که به مرور زمان از بین برود؟ وزیر ورزش وظیفه دارد پاسخی قانع کننده به نمایندگان مجلس دهد و اگر نتواند نمایندگان را قانع کند، او را برکنار کنند. باید دوباره پرونده او برای استیضاح به جریان بیفتد اما هیچکدام از این اتفاقها نیفتاد و این تنها نشان از لابیهایی است که نه تنها در ورزش بلکه در وزارتخانههای دیگر هم اتفاق میافتد. امیدوارم نمایندگان ما براساس سوگندی که یاد کردند همواره حافظ و مدافع حقوق مردم باشند.
* شما به لابی بازی در ورزش اشاره کردید و به نظر شما این لابیبازیها سبب شده است که نظارت چندانی صورت نگیرد. نقد اصلی ما هم به دولت دهم این است که چرا نظارت کافی بر باشگاهها و برخی فدراسیونها وجود ندارد؟
- مطمئن باشید در پس پرده اتفاقات و لابیهایی انجام میشود. اگر نماینده مجلسی عضو هیئت مدیره باشگاهی است تنها به خاطر نماینده مجلس بودن اوست، در غیر این صورت حتی اجازه نمیدادند از کنار باشگاه هم عبور کند. در اینجا باید تاسف خورد به حال رییس مجموعهای که حاضر است برای استفاده از رانت، نماینده یا فرد سیاسی؛ او را در جایگاهی قرار بدهد که از عهده آن فرد خارج است.از نظر من باید از سیاسی بازی و سیاسی کاری ورزش را نجات داد و از کسانی که بتوانند در جهت رشد ورزش کمک کنند، استفاده کرد. در ورزش ما مافیا وجود دارد و این را افرادی که از بیرون به داخل مجموعه وارد میشوند به راحتی میتوانند درک کنند تمامی اینها از سوء مدیریتها و نبود نظم ناشی میشود. نظم و انضباط در ورزش ما طی این سالها جایگاه خود را از دست داده است و به علت نبود نظم است که نظارتی هم صورت نمیگیرد و هیئت مدیره باشگاهها به صورت فرمالیته در میآیند. من به عنوان کسی که سالها در حوزه ورزش فعالیت کردهام شاهد این جریانات هستم و به وضوح میبینم که چگونه باشگاهها از این بینظمی نهایت استفاده را میبرند. به یاد دارم در ابتدای دولت دهم بود که سعیدلو ادعا میکرد تصمیم دارد بودجه ورزش را سه برابر کنند! با همین سخن می توانید بفهمید که شناخت ایشان از این فضا تا چه اندازه محدود است. در حال حاضر پول در ورزش ما فاکتور اصلی محسوب نمیشود ما در این شرایط به یک برنامهریزی صحیح و مدیریت کارشناسانه نیازمندیم نه تزریق پولهای کلان.
* یکی از چالشهای چند ماه آینده در بحث ورزش مربوط به انتخاب وزیر آینده ورزش و جوانان است. از نگاه شما شاخصههای وزیر آینده ورزش و جوانان چه موضوعاتی باید باشد؟
- مجرب بودن وزیر آینده ورزش و جوانان در حوزه ورزش از شروط اصلی است که مطرح میشود. در ورزش ما کسانی که بتوانند صلاحیت و شرایط کافی را برای احراز این پست داشته باشند وجود دارد و تنها باید یک کمیتهای تشکیل شود تا این فرد انتخاب شود در غیر این صورت اگر این گردونه ورزش به سمت افراد ناآگاه و خاص بچرخد اتفاق منفی ای در ورزش رخ خواهد داد.
*از نظر شما بهترین فرد برای احراز پست وزارت ورزشوجوانان کیست؟
- فرد خاصی را در حال حاضر مدنظر ندارم اما امیدوارم کسی که این پست را به دست میآورد با ظرفیتهای ورزشی کشور آشنا باشد و در مقابل ناهنجاریهایی که طی این مدت بوده در قالب یک کار فرهنگی با آن مبارزه کند و همچنین شجاع باشد تا در مقابل این تطمیعها و چاپلوسیها بایستد.
* به نظر شما تعاملات سیاسی بین وزارت ورزشوجوانان و باشگاهها برای رسیدگی به مسائل مالی باشگاهها صورت میگیرد؟
- یکی از چالشهایی که در دولت دهم همیشه مطرح بود عدم تعهد مسئولین بخش ورزش نسبت به ورزش و فضای پیرامونیاش بوده است. نظارت و کنترل چندانی صورت نمیگیرد. تیمهای دولتی به حال خود رها هستند و نظارتی بر اوضاع مالی انجام نمیشود. باشگاههای دولتی بدهیهای کلانی را به بار میآورند که در نهایت تمامی آنها از جیب بیتالمال پرداخت میشود.
* اگر وزیر ورزش از شما درخواست کند تا به استقلال بازگردید و مجدداً مدیر عامل باشگاه شوید قبول خواهید کرد؟
- خیر، هیچ علاقهای به بازگشت مجدد ندارم و محال است که بازگردم و ممکن است از بازگشت مجدد من عدهای سکته کنند. به باورهای خودم اعتقاد و اعتماد دارم و با توجه به تجربیاتی که آموختم حاضر نیستم به هر قیمتی در مسئولیتی بمانم. اگر بنا به ماندن داشتم باید رفتارهای غیر متعارف سعید لو را تحمل میکردم اما با توجه به اینکه هیچ انسان باخردی در مقابل رفتارهای نامتعارف سکوت نمیکند من هم حاضر به ماندن نشدم. اصولا در شرایط فعلی آنها به دنبال افراد لمپن هستند تا برابر رفتارهای غیر متعارفشان سکوت کنند. جالب است که اسم این سکوت را در باورهای خود تعامل و تفاهم میگذراند و از افرادی که نظم و انضباط را در بحث مدیریتی در اولویت قرار میدهند به عنوان دیرجوش یاد میکنند.
* آقای فتحالهزاده مدعی شدهاند برنامه مالی شما توسط هیات مدیره سازمان تایید نشده بود. صحت این موضوع را تایید میکنید؟
- خیر، قبل از فرمایش ایشان من همیشه گفتهام که بدهیها و پروندههای مالی ایشان و من را بررسی کنند و بعد آنقدر شجاعت از خود به خرج دهند که بگویند استقلال را با چه مقدار بدهی تحویل گرفتهاند و با چه مقدار بدهی تحویل میدهند.
* آیا بنا به پیشنهاد فتحالهزاده حاضر هستید طراز مالی خودتان را ارائه کنید؟
- من بارها این موضوع را مطرح کردهام و در رادیو هم برنامهای در این خصوص داشتم. ما سه سال با اعداد و ارقام نشان دادیم 5 میلیارد از بدهیهای ایشان را پرداخت کردیم و بار دیگر لازم میدانم بگویم اگر سعیدلو بدهی خود را پرداخت میکرد استقلال برای اولین بار یک طراز مثبتی داشت اما اینکه چه قضیههایی پسپرده بود بماند.
* این روزها تمام کارشناسان، راه نجات ورزش را خصوصیسازی میدانند. اگر وزیر جدید بحث خصوصیسازی باشگاهها را مطرح کند؛ آیا در شرایط فعلی اقدام مناسبی است؟
- ما تا به حال خصوصیسازی نداشتهایم. در حال حاضر میگویند راهآهن را فروختهایم اما تنها توانستهاند راهآهن را به صورت یک برند در بیاورند. برند فروشی که خصوصیسازی نیست. باشگاه استقلال و پرسپولیس چیزی را برای فروش ندارند و هیچ ثروتی در اختیار این دو باشگاه نیست. البته بزرگترین ضرر را به استقلال سعیدلو وارد کرد چرا که اگر او دو میلیارد و هفتصد میلیون بدهی خود را در زمان حضور بنده در استقلال پرداخت میکرد، استقلال برای اولین بار با یک میلیارد سود پا به عرصه اقتصادی میگذاشت. ایشان به اقتصادی شدن استقلال هم ضربه وارد کرد و اجازه نداد استقلال رشد و پیشرفت داشته باشد.
* اگر قرار باشد باشگاهها خصوصی شوند، چگونه میتوانند درآمدزایی کنند و دستشان را از جیب دولت در بیاورند؟
- از نظر من دولت باید بودجه استقلال و پرسپولیس را تا مدت زمان زیادی بپردازد و از افراد مدیر و کارآمد استفاده کند تا نظارت کافی را بر تمامی مسائل باشگاهها داشته باشد. اقتصاد ورزش از اقتصاد کلان کشور جدا نیست. باید بستر درآمدزایی این دو باشگاه فراهم شود. تا زمانی که اقتصاد کشور به ثبات نرسد؛ خصوصیسازی دشواریهای بسیاری خواهد داشت. در این شرایط ما باید به جایگاه ویژه ورزش همگانی توجه کنیم و بعد از آن است که میتوانیم به ورزش قهرمانی دست یابیم. اینکه میگویند باشگاهها را بفروشیم و واگذار کنیم نشانگر یک رفتار پوپولیستی است. اگر در دنیای توسعه یافته شاهد خصوصیسازی باشگاهها هستیم این راهی است که حاصل برنامهریزی و مدیریت کارشناسانه 60 ساله آنهاست و ما میخواهیم راه 60 ساله آنها را یک شب برویم و به موفقیت برسیم.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
