اما خانهای که قرار بود محل و مامن امنی برای اهالی سینما باشد، دیماه 90 از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل اعلام شد و از آن روز به بعد به جای اینکه گفتارها و رفتارها در مسیر حل اختلافات و رفع موانع موجود باشد، روز به روز با اخبار ناگوارتری در این زمینه مواجه شدیم.
همانطور که خانه سینما به یکباره و ناگهانی تعطیل شد، به همانگونه هم در بازگشایی آن ردپای تصمیمات عجولانه و اقدامات نامناسب دیده میشود. ورود رئیسجمهور به این ماجرا هم به جای اینکه فصلالخطاب و حلال مشکلات باشد، بر در بسته خانه سینما قفلهای محکمتری زد.
تنها مرور رویدادهای روز گذشته و تجمع و کشمکش طرفین دعوا مقابل خانه سینما برای پی بردن به بحران موجود کفایت میکند و بر فاصله و گسست عمیق سینماگران صحه میگذارد.
به نظر میرسد این جریان ناخوشایند دیگر فقط به تفاوت سلایق مختلف سیاسی و جناحبندیها منحصر نمیشود و اوضاع اسفبار کنونی در دولت آینده ـ که چیزی به آغاز فعالیت آن باقی نمانده ـ نیز ادامه خواهد داشت و شاید در خوشبینانهترین حالت فقط جای طرفین دعوا عوض شود! و دستکم فروکش کردن کامل این بحران و چارهاندیشی برای آن نیاز به زمان طولانیتری دارد.
فراتر از همه این اظهارنظرها و رفتارهای نسنجیده، آنچه که برای طرفین دعوا کمترین اهمیتی ندارد خود سینماست؛ سینمایی که تصمیمگیرندگانش هنوز و پس از این همه سال به بلوغ و خرد مورد نظر نرسیدهاند چگونه میتواند ساز و کار درستی داشته باشد و به رشد و بالندگی دست یابد. اوضاع آشفته تولید، کیفیت نازل فیلمها، سامانه نامناسب پخش و توزیع آثار و سالنهای فرسوده و ریزش تماشاگران سینمای ما هم معلول همین افکار و ماحصل تفکرات بدوی و ناشیانه تصمیمگیرندگان و متولیان حوزه فرهنگ و هنر بویژه اهالی سینماست.
تا وقتی که سینمای ما اسیر این دعواهای بیسرانجام و فرسایشی و قشونکشیهای بیبرنامه است، اوضاع بر همین منوال خواهد بود و این خانه فعلا سیاه تا اطلاع ثانوی رنگ سپیدی، روشنی و آرامش را نخواهد دید.
علی رستگار - گروه فرهنگ و هنر
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
سید هادی سید افقهی در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح کرد
یک تحلیلگر مسائل بینالملل در گفتگو با جام جم آنلاین مطرح کرد