jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۵۸۰۱۸۰   ۲۶ تير ۱۳۹۲  |  ۰۸:۲۱

تورس حتی پیش از این هم مورد انتقادات زیادی قرار داشت و حتی تا آستانه حذف از تیم ملی فوتبال اسپانیا پیش رفت.

راه طولانی برای بازگشت به دوران طلایی

فرناندو تورس، مهاجم تیم ملی فوتبال اسپانیا یکی از خوش‌اقبال‌ترین بازیکنان دنیا شمرده می‌شود، زیرا در حالی که در دوران افول خود به سر می‌برد موفق به کسب کفش طلای جام کنفدراسیون‌ها شد. با این که این بازیکن با پنج گل زده برترین گلزن جام کنفدراسیون‌ها شد همچنان مورد انتقاد قرار دارد. رسانه‌های اسپانیا پس از دیدار فینال جام کنفدراسیون‌ها بین برزیل و اسپانیا، تورس را یکی از ضعیف‌ترین بازیکنان اسپانیا در این تورنمنت که پیش درآمد جام جهانی محسوب می‌شود، قلمداد کردند و ارزش زیادی برای کفش طلای او قائل نشدند.

پایان دوران درخشان

تورس حتی پیش از این هم مورد انتقادات زیادی قرار داشت و حتی تا آستانه حذف از تیم ملی فوتبال اسپانیا پیش رفت، اما دل‌بوسکه (سرمربی تیم ملی اسپانیا) با کمال دست و دلبازی این بازیکن را که به گواه بسیاری زودتر از حد ممکن به پایان دوران درخشانش نزدیک شده به تیم ملی دعوت کرد تا این بازیکن بار دیگر شانس حضور در ترکیب ماتادورها را پیدا کند. تورس اما در جام کنفدراسیون‌ها باز هم نتواست نشانی از تورس درخشان سال 2010 باشد و حتی کسب عنوان آقای گلی نیز نتوانست نظرها را نسبت به او تغییر بدهد بخصوص این که از پنج گلی که او زد چهار گل مقابل تیم بسیار ضعیف تاهیتی بود و یک گل هم در برابر دیگر تیم ضعیف جام یعنی نیجریه به ثمر رسید. تورس با وجود کسب کفش طلای جام کنفدراسیون‌ها باز هم در معرض حذف از تیم ملی اسپانیا و جام جهانی 2014 برزیل قرار گرفته است، دل‌بوسکه نسبت به این موضوع سال گذشته هم به او هشدار داده بود.

آغاز افول از 2011

تورس بیست و نه ساله در حالی که فاصله چندانی تا رسیدن به اوج فوتبال خود نداشت خیلی زود بازگشت از مسیر درخشانی را که طی کرده بود، در پیش گرفت و به خود فرصت نداد به سطح بالاتری از فوتبال برسد. او در زمره برترین‌های فوتبال اروپا قرار گرفته بود، اما از سال 2011 یعنی از وقتی او از لیورپول جدا شد و به دیگر تیم لیگ برتری یعنی چلسی پیوست همه چیز تغییر کرد. تورس در لیورپول ستاره بزرگی در کنار استیون جرارد محسوب می‌شد. این اسپانیایی که به دلیل چهره کودکانه‌اش به ال نینو (یعنی بچه) مشهور است در 102 بازی خود برای این تیم بندرنشین 65 گل به ثمر رساند، اما پس از انتقال به چلسی حتی سایه‌ای از آن بازیکن درخشان لیورپول و تیم ملی اسپانیا نبود. بازیکنی که در فینال جام جهانی 2010 نقش اساسی در پیروزی ماتادورها بر هلند و کسب جام قهرمانی ایفا کرد هرگز به حد و اندازه‌های قبلی خود برنگشت، اما این بازیکن بیست و نه ساله به چه دلیلی از دوران بسیار درخشان خود فاصله گرفته است؟

مشکل یک بازیکن تکنیکی

تورس یک بازیکن تکنیکی است. او در لیورپول که نسبت به چلسی تکنیکی‌تر بازی می‌کند فرصت بیشتری برای ارائه توانایی‌هایش داشت، توانایی‌هایی که بر پایه آن چهره درخشان‌تری از خود در زمین مسابقه می‌ساخت، اما وقتی امکان ارائه توانایی‌ها فراهم نباشد یک بازیکن هرگز نمی‌تواند به موفقیت برسد، یعنی همان اتفاقی که برای تورس در چلسی افتاد و با این که تیم آبی پوش لندنی میل شدیدی برای گلزنی دارد تورس هرگز نتوانست خود را با سیستم گلزنی این تیم تطابق دهد، چون اصولا حملات چلسی بر پایه مسائلی که چندان به امور تکنیکی مربوط نیستند، پی‌ریزی می‌شود.

یک راه بسیار طولانی

عملکرد ضعیف تورس در چلسی حتی بر عملکرد او در تیم ملی اسپانیا تاثیر گذاشت و او در سیستم تیکی‌تاکای اسپانیا هم موقعیت خود را از دست داد. مورینیو به محض ورود به چلسی عذر تورس را خواست، هر چند بعد پشیمان شد و یک فرصت دیگر به او داد تا ال‌نینو را یک فصل دیگر در چلسی ببینیم، اما گویا تورس برای این ‌که به دوران طلایی گذشته اش برگردد به چیزی فراتر از یک فرصت نیاز دارد. او برای این‌ که به دوران درخشان گذشته‌اش برگردد باید راهی بسیار طولانی طی کند و در رقابت با نسل طلایی اسپانیا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد در غیر این صورت باید به آخرین افتخار فوتبالی خود یعنی کفش طلای جام کنفدراسیون‌ها که با زدن چهار گل به تاهیتی و یک گل به نیجریه حاصل شد، دل خوش کند.

خبرگزاری ای‌بی‌سی برزیل / مترجم: هیلدا حسینی‌خواه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر