در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
می خواهید دانش آموزتان تقلب نکند؛
نوشتن روی کف دست و ساعد، نوشتن روی دستمال کاغذی و ادای سرماخورده ها را درآوردن ، نوشتن روی میز، دیوار و... راههای قدیمی و سنتی بودند.
هرچه معلم ها نسبت به کشف انواع آن واردتر می شوند، دانش آموزان هم هوشمندتر شده و از تمام خلاقیتی که دارند به جای استفاده در یادگیری دروس ، برای خلق روشهای جدید تقلب استفاده می کنند؛ روش هایی که به عقل جن هم نمی رسد.
معلوم نیست این مقابله در 2 جبهه تاکی ادامه دارد.خودمانیم ، اگر بدانید پزشکی که خود یا خانواده تان به او مراجعه می کنید، تمام مراحل تحصیلی را با تقلب بالا آمده است ، دیگر جرات می کنید به نسخه او اعتماد کنید؛
فکر می کنید او صلاحیت لازم را برای معالجه شما دارد؛ نظرتان درباره وکیلی که تمامی مدارج تحصیلی را به مدد تقلب طی کرده است ، چیست؛ حاضرید پرونده خود را به او بسپارید؛ یا...
چرا تقلب؛
کالاهان ، نویسنده کتاب فرهنگ تقلب - که سالها روی این مساله تحقیق کرده - معتقد است برای این که بچه ها مجبور به تقلب نشوند باید به آنها فشار کمتری برای رسیدن به موفقیت تحصیلی وارد کرد.
پدر و مادرها انتظار دارند فرزندانشان بهترین نمره ها را کسب کنند. گوشه نمره 20 آنها هم نباید ساییده شود. طبیعی است بچه ها هم می خواهند به سطح انتظار والدین شان برسند و رضایت آنها را جلب کنند. مدرسه نیز به بچه ها فشار می آورد که نمره بهتری بگیرند و آنها را براساس همین نمرات درجه بندی می کنند.
خوب ، وقتی دانش آموزان فکر کنند نمی توانند از پس امتحان برآیند، تحت فشار والدین ، مدرسه و حتی همسالان خود به تقلب روی می آورند. بعضی دیگر هم تحت تاثیر همه این کار را می کنند، مجبور به تقلب می شوند.
در واقع بعضی افراد تقلب می کنند چون نمی خواهند تنها کسی باشند که این کار را نمی کند. وقتی همه تقلب کنند، لابد تقلب نکردن احمقانه است.
اگر کسی در حال تقلب کردن گرفتار شود که وضعیتش معلوم است ، اما اگر جان سالم به در ببرد می تواند نمره خوب بگیرد، ولی اولا در ناخودآگاه خود، این احساس را خواهد داشت که لیاقت نمره ای را که گرفته ندارد و نمی تواند به خود بقبولاند چیزی است که در واقع نیست.
تازه مشکل اصلی وقتی خودش را نشان می دهد که فرد نیاز پیدا می کند چیزی را که آموخته است ، در جایی به کار برد.
در دفاع از تقلب!
با دیدگاهی که ما نسبت به تقلب داریم شکی نیست که تقلب کاری زشت و مذموم است ، اما به این پدیده می شود با عینک دیگری نیز نگاه کرد. آیا واقعا کپی کردن از روی پروژه ها و تحقیقات درسی دیگران تقلب است؛ بیایید دقیق تر بررسی کنیم.
بیشتر اوقات رفتاری که ما آن را در مدرسه تقلب می نامیم ، دقیقا رفتاری است که در جامعه واقعی مطلوب می دانیم. ما به چه رفتاری تقلب می گوییم؛
از دیگران پرسیدن و کمک خواستن و کپی کردن پاسخها یا مقالات. شاید بهتر باشد بیشتر این فعالیت ها را ارتباط شبکه ای یا کار مشارکتی بنامی . در محیط کار واقعی و جامعه ، این رفتارها تشویق می شوند.
مهارت بیشتر متخصصان در آنچه می دانند نیست ، بلکه به خاطر آنهایی است که می شناسند. یعنی متخصصان غالبا می دانند از چه کسی بپرسند و کجا دنبال پاسخ بگردند. وقتی در دنیای واقعی مشکل داریم به دنبال منبع پاسخ می گردیم یعنی هدف جستجو برای پیدا کردن فرد دیگری است که در همان مساله تجربه دارد.
پس از دیگران کمک می خواهیم و با مشارکت آنها، پاسخ خود را پیدا می کنیم. شاید اگر در مدارس نیز به جای تاکید پیش از حد بر دانستن خود پاسخ ، بردانستن این که چطور به پاسخ برسیم تاکید می کردیم و به جای اصرار بر حفظ و یادگیری یک سری حقایق نامربوط و غیرمفید، بر فهمیدن پا می فشردیم دیگر با مشکلی به نام تقلب مواجه نبودیم.
شاید اگر به جای تاکید زیاد بر کار فردی و مجزا از هم ، بر کار مشارکتی اصرار داشتیم می توانستیم فرآیند زشتی مثل تقلب را به فرآیند زیبایی همکاری افراد با هم تبدیل کنیم. (چون این دو فرآیند ماهیتا خیلی به هم نزدیکند و براحتی به هم تبدیل می شوند.)
شاید تنها محلی که بر خلاف دیگر محیطهای اجتماعی در آن بر کار فردی تاکید می شود و مراجعه به منابع برای استفاده از آنها در یافتن پاسخ در امتحان مستوجب تنبیه است ، سیستم مدارس ماست. به آزمونی فکر کنید که در آن استفاده از کتاب و منابع و حتی برگه تقلب آزاد باشد.
(البته یقینا طرح پرسشهایی که مستقیما عین جملات کتاب را از دانش آموز نخواهد و به گونه ای باشد که دانش آموز، با مراجعه به کتاب به عنوان منبع بتواند از اطلاعات موجود در آن برای حل مسائل داده شده استفاده کند، خیلی سخت است.
اما قبول کنید اگر می خواهیم مشکل برطرف شود باید کمی هم به خودمان زحمت بدهیم. این معضل با نشستن و بحث کردن و ارائه راه حل های پیش پا افتاده حل نمی شود.) در مورد تقلب در پروژه ها و تکالیف نیز تصور کنید دانش آموزان مجاز باشند از تحقیقات دوستان خود استفاده کنند، به شرطی که در پایان مطلب خود، منبع استفاده شده را نیز ذکر کنند و هنگام ارزشگذاری نیز هم نویسنده مطلب که شاید بخش عمده ای از کار خود را از روی دیگران کپی کرده و هم نویسندگان مطالبی که به عنوان مرجع در پایان مطلب ذکر شده اند، تشویق شوند.
یا اصلا فکر کنید دانش آموزی در منزل به دلیل دشواری نسبی تکالیف ، موفق به انجام آنها نشده است. اگر این دانش آموز اجازه داشته باشد در مدرسه از فرد دیگری کمک بگیرد و تکالیف خود را انجام دهد با این شرط که در پایان ذکر کند: «با کمک خانم... انجام شد» یا «با مراجعه به آقای... و استفاده از راهنمایی های ایشان حل شد»، بسادگی کلمه زشت تقلب را با کلمه زیبای مشارکت جایگزین کرده ایم.
البته ناگفته نماند درباره دانش آموزانی که فقط و فقط به خاطر تنبلی و بی حوصلگی از انجام کارهای خود سرباز می زنند، مشکل همچنان به قوت خود باقی است. شاید بهتر باشد درباره این دانش آموزان همچنان سنتی فکر کنیم.
فاطمه شبیری 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
