در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حالا که به زمان انتخابات نزدیک میشویم، نقش رسانه ملی در این رویداد مهم پررنگتر و تعیینکنندهتر میشود. این رسانه بهدلیل ارتباط گستردهای که با مخاطب میلیونی خود دارد، مثل همیشه تلاش دارد ضمن ارائه برنامههای متنوع و جذاب، در زمینه برنامهسازی انتخاباتی نیز موثر ظاهر شود و با ایجاد فضایی آرام و منطقی، ضمن این که مشارکت بالای مردم را در مهمترین رویداد سیاسی سال جلب میکند، او را در مسیر رسیدن به انتخاب اصلح نیز یاری دهد.
در این حال و هوا، برخی اقدامات رسانهای و البته تاریخمصرفدار هم دیده میشود که با هر نوع ارزیابی و تحلیلی نمیتوان آنها را منصفانه و طبیعی دانست. در هفتههای اخیر، رسانه ملی گاه با انتقاداتی روبهرو میشود که به هیچ وجه صادقانه، دلسوزانه و تخصصی نیست و بشدت رنگ و بوی سیاسی و جناحی دارد.
شاید با مرور بر تیترهای خبری برخی رسانهها ـ بویژه در فضای مجازی ـ با خود فکر کردهاید که معنای این حجم از انتقاد نسبت به رسانه ملی چیست و چرا در فلان خبرگزاری در هر کجا و با هرکس گفتوگو میکند، مطلب با یک تیتر منفی یا سیاهنمایی علیه صداوسیما همراه میشود؟
در هفتههای اخیر حتی بارها شاهد بودهایم به بهانه موفقیت یک برنامه یا سریال تلویزیونی، با عوامل آن کار گفتوگو شده، اما تیتر انتخاب شده توسط رسانه جهتدار بوده است، به طوری که گاه خود مصاحبه شونده نیز از چنین برخوردی که با حرف و گفته او شده، ناراحت شده است. اینجاست که دم خروس سیاسیکاری چنان از برخی اقدامات بعضی از رسانهها بیرون میزند که نمیتوان بر آن چشم پوشید و آن را یک جریان طبیعی و منطقی ارزیابی کرد.
اینکه یک جریان سیاسی بخواهد با مخالفخوانی و تزریق این فکر به رسانههای ریز و درشتی که پیرامون خود دارد (اعم از روزنامه، سایت، خبرگزاری و...) افکار عمومی را با خود همراه سازد، در صورتی میتواند جایگاهی برای مقبولیت مردمی بیابد که اعتبارش را از صداقت کسب کند و نه از ساز مخالف زدن. این فرآیند البته به خودی خود نمیتواند به نفع جریانی سیاسی و نتیجهبخش باشد، چراکه افکار عمومی خود با آنچه رسانه به او ارائه کرده، ارتباط برقرار میکند و بهترین قاضی برای تفکیک حرف درست از غلط است.
در واقع، مردم صاحبان اصلی رسانه ملی هستند و از این نظر، شاید آنها که غبار سیاسی بر تریبونشان پراکنده شده، جایی برای شعور و درک مردم در نظر نگرفتهاند و تصور میکنند در یک جاده یکطرفه قرار دارند و میتوانند تختگاز، مخاطب میلیونی رسانه ملی را به سوی مقصدی ببرند که خود دوست دارند!
علی افشار
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: