این یک نبرد پایان ناپذیر است

اشاره: چندی پیش که کوین پرینس بوآتنگ، هافبک اهل کشور آفریقایی غنا در بازی دوستانه تیم باشگاهی‌اش ـ آث.‌میلان‌ـ و تیم گمنام پروپاتریا هدف توهین‌های نژادی زشت از روی سکوها قرار گرفت و برای جوابگویی توپ را به سوی سکونشینان توهین‌کننده شوت و به نشانه اعتراض زمین را ترک کرد و سایر میلانی‌ها نیز در هم‌آوایی با وی دست به عملی مشابه زدند هیچ‌کس فکر نمی‌کرد او اینچنین تبدیل به نماد جدید مبارزه با نژادپرستی در فوتبال شده و از هر سو تحسین شود.
کد خبر: ۵۵۵۲۱۹
این یک نبرد پایان ناپذیر است

این رویداد حتی توجه سازمان ملل را هم جلب کرد و او را به مراسم روز جهانی مبارزه با تبعیض قومی و مظالم نژادی در ژنو سوئیس دعوت کردند تا آنجا برای حضار سخنرانی کند و از تجربه تلخ خود در این زمینه بگوید. این مهاجم بیست‌و‌شش ساله و قدرتی که از سوی فیفا و سران آن هم مورد تجلیل قرار گرفت، هنوز اعتقاد دارد ‌توهین‌های‌نژادی از بزرگ‌ترین مصائب فوتبال و بیماری‌های اجتماعی در کل تاریخ است.

بگویید در فیفا به شما چه گفته شد و آنجا چه گذشت؟

مرا نزد سپ بلاتر، رئیس این نهاد بردند و او از من خواست راه‌های حذف هرچه سریع‌تر تبعیض نژادی از فوتبال را از نظر خودم برای او شرح دهم و راهکار ارائه کنم. وی در نهایت از من خواست عضو کارگروهی شوم که در این زمینه مشغول کار و فعالیت است.

واقعا از نظر شما جامعه جهانی فوتبال برای حذف این عارضه از فوتبال چه کارهایی را باید انجام دهد؟

ابتدا باید همگی قبول کنیم که قضیه بسیار جدی‌تر و خطیرتر از آن است که عده‌ای دوست دارند جلوه بدهند و پس از آن می‌توان راهکارهای لازم را یافت. نباید از تعیین و اعمال مجازات‌های مختلف ابا داشت و از شهرت و اعتبار باشگاه‌های خاطی هراسید. به هر حال آدم‌هایی با شخصیت‌های متعدد در این حرفه شاغلند و نباید فقط به خاطر رنگ‌پوستشان مورد توهین قرار گیرند.

از حضور در کنفرانس ضد تبعیض‌نژادی در سازمان ملل چه چیزهایی آموختید؟

برایم تجربه‌ای کاملا تازه بود و چیزهای جدیدی را دیدم. حسن بزرگ این گردهمایی دیدن آدم‌های پرشماری بود که یا مثل من مورد توهین نژادی قرار گرفته‌اند یا در حال مبارزه با آن و طراحی در این خصوص هستند.

با آن اوضاع مطمئن شدم آینده این نبرد روشن‌تر و شرایط بعدی ما قدری مطمئن‌تر و سالم‌تر خواهد بود و وسعت و فراگیری برنامه‌های سازمان ملل در این خصوص چیزی بود که مرا به این نتیجه و دلگرمی رساند.

در سخنرانی‌تان در سازمان ملل اسامی نلسون ماندلا، مارتین لوترکینگ و همین‌طور محمدعلی، بوکسور بزرگ و معروف را آوردید. آیا آنها الگوهای مبارزاتی (با تبعیض‌نژادی)‌ برای شما هستند؟

بله، دقیقا به همین سبب به اسامی آنها اشاره کردم. آنها نه‌تنها رنگین‌پوست‌های باارزشی بوده‌اند بلکه با مظالم نژادی جنگیدند و کوشیدند سیاهپوستان را از زیربار تهاجم‌های نژادی رهایی بخشند و برابری طبقاتی را حاکم کنند و برای سیاهان یک دنیا اعتبار آفریدند.

حالا خود شما هم به یک نماد و الگو در این خصوص تبدیل شده‌اید.

راستش را بخواهید وقتی در جریان مسابقه میلان ـ پروپاتریا زمین را ترک کردم، به‌دلیل عصبانیت شدید لحظه‌ای از توهین روی سکوها بود و اصلا فکر نمی‌کردم این‌طور سروصدا کند و ماجرا آن همه بزرگ شود و نظر جهانیان را جلب کند. با این حال اینک بسیار خوشحالم که آن حرکت با ایجاد یک موج مبارزه با تبعیض نژادی را شدیدتر و قوی‌تر کرد و این موضوع را به سطحی بالاتر رساند. پس از آن مردم آزاده جهان به حمایت از من برخاستند و تعداد مبارزه‌کنندگان با این امر مذموم بیشتر و به تبع آن امکان پیروزی ما در این نبرد و سرکوب تبعیض نژادی در سطوح مختلف ورزش بیشتر شد.

چقدر با سایر بازیکنان درباره مظالم نژادی و تلاش برای برچیدن آن صحبت کرده‌اید؟

بعد از آن واقعه بیش از پیش با سایر بازیکنان و بویژه سیاهپوستان صحبت کرده‌ام و خوشحالم که حتی سفیدپوستان هم وارد قضیه شده‌اند و برای کمک به ما در این زمینه ابراز تمایل می‌کنند. این اتفاق‌ها باعث شده به فرجام نبردمان با تبعیض نژادی خوشبین‌تر شوم.

لابد موقعی که در شهر برلین آلمان رشد می‌کردید، با ظلم‌هایی از این دست و توهین‌های نژادی بسیار مواجه می‌شدید.

دقیقا همین‌طور است. این شهری است که ملیت‌ها و اتباع کشورهای مختلف در آن زندگی می‌کنند و شمار آدم‌های رنگین‌پوست و اقلیت نژادی و قوم‌های غیرآلمانی در آن بسیار زیاد و به تبع آن امکان تهاجم کلامی و توهین به آنها فراوان و هیچکس در این خصوص مصون نیست.

در نوجوانی‌ام به من توهین‌های زیادی می‌شد و اگر می‌کوشیدم آن قضیه را نادیده بگیرم و بی‌تفاوت بمانم، امروز شرایط فرق می‌کند، زیرا خودم پدر یک پسر خردسال هستم که اگر این مشکل حل نشود، چند سال بعد مثل خودم مورد توهین قرار خواهد گرفت و از زندگی بیزار خواهد شد.

از راه‌حل‌های پیشنهادی برای این مشکل، کم کردن امتیاز تیم‌هایی بوده که هوادارانشان توهین نژادی کرده‌اند و این کار چند بار هم صورت گرفته است. آیا شما هم با آن موافقید؟

معمولا خودم موافق کسر امتیاز از تیمم به‌علت مشکلات انضباطی نبوده‌ام، ولی باید اعتراف و تاکید کنم که هر مبارزه‌ای در این زمینه لازم و مفید است و می‌توان تیم‌های خاطی را جریمه نقدی هم کرد و باید هر روشی را در این ارتباط پیش گرفت و از هیچ احتمال و کاری غافل نماند و هر راهی را طی کرد و هرگز در این روند بی‌تفاوت و سست نشد. این یک نبرد پایان‌ناپذیر است.

فیفا/ مترجم: وصال روحانی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها