تخریب آسمانخراش‌ها

از این ساختمان بلند مرتبه که روزگاری 149 متر ارتفاع داشت، اکنون تنها 30 متر بر جا مانده است و بزودی برای همیشه به تاریخ خواهد پیوست.

در این روش پوششی به دور طبقاتی که در حال تخریب است، پیچیده شده و در حین تخریب نیز جک‌های بزرگی که سقف را نگه داشته‌ است کم‌کم آن را پایین می‌آور​د. این روش نوین، کاهش گرد و خاک ناشی از آن تخریب را به یک‌صدم شیوه‌های مرسوم کاهش داده است.

قبل از تخریب، تمام​ بخش‌های غیرساختاری هر طبقه به وسیله کارگران جدا می‌شود. سپس کارگران ستون‌ها و بخش‌های بتونی آن را جدا کرده و این بخش‌های جدا شده به وسیله جرثقیل به زمین منتقل می‌گردد. سپس بخش‌های الکتریکی هر طبقه به صورت تکه‌تکه جدا شده و برای استفاده‌های بعدی نگهداری می‌شود. بازیافت مواد به دست آمده از ساختمان و نیز استفاده نکردن از ماشین‌آلات غول پیکر تخریب سبب کاهش 85 درصدی تولید دی‌اکسید کربن در این روش شده است. حدود 797 آسمانخراش در ژاپن موجود است که بیش از یکصد متر ارتفاع دارند و 150 تا از این ساختمان‌ها تا دهه آینده سی تا چهل ساله خواهند شد و با پایان یافتن عمر مفید، زمان تخریب‌ آنها فرا خواهد رسید. اما شیوه‌های سنتی برای تخریب چنین ساختمان‌های بلند مرتبه‌ای چندان کارا نیست.

موضوع دیگری که برخی در این میان مطرح می‌کنند این است که این متوسط عمر مفید برای آسمانخراش‌ها بسیار کوتاه است. پس از زلزله مارس 2011 در توکیو، یکی از عمده‌ترین سازندگان ساختمان در این کشور پیشنهاد کرد​ ساخت ساختمان‌های بلندتر از صد متر ممنوع شده و در عوض ساختمان‌هایی با زیر بنای بیشتر ساخته شود. از سویی دیگر برخی کارشناسان بر این باورند ​ بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در ساخت این گونه ساختمان‌ها می‌تواند ضمن افزایش ایمنی، طول عمر مفید آن را افزایش دهد. به این ترتیب ضمن صرفه‌جویی در هزینه‌های تخریب و ساخت مجدد، از آلودگی محیط زیست نیز جلوگیری خواهد شد.

منبع : newscientist