پنجشنبه 20 مرداد 1373
ساعت 9 صبح در اجلاس روسای دانشگاه ها شرکت کردم. روسا و معاونان دانشجویی ، فرهنگی دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی و خدمات درمانی در سالن کنفرانس ساختمان اداری جام جم اجلاس دو روزه داشتند.
کد خبر: ۵۴۸۴۵
آقای دکتر مرندی ، {وزیر بهداشت} از بنده هم دعوت کرده بودند.
در این اجلاس درباره سابقه فرهنگ و تمدن ایران اسلامی سخن گفتم و اعلام کردم که مناظرات علمی در صداوسیما جزو برنامه های جدید سازمان است و برای مسائل بهداشتی و در واقع پیشگیری ، در تلویزیون و رادیو جایگاه ویژه در نظر گرفته ایم که کمک شما دوستان را می طلبد.
ضمنا به دلیل اهمیت و فراگیری کار پزشکی ، شورای سیاستگذاری پزشکی در بالاترین سطح به وجود می آید، که با مشارکت وزارت بهداشت اعضای آن انتخاب می شوند.
آقای دکتر باقر خودمان {لاریجانی}، تعزیه گردان این سمینار بود!
ساعت 12 جلسه اضطراری شورای امنیت برای ادامه بحث دیروز تشکیل شد. در این فاصله ،
وزیر خارجه آرژانتین ، سفیر ایران را احضار کرده و نامه تندی به او داده بود تا دیپلمات های ایرانی
با قاضی پرونده همکاری کنند; یعنی در واقع نوعی آمادگی برای بازجویی!
ترکیب جلسه مثل گذشته بود. تحلیل دوستان جلسه ، قطع رابطه با آرژانتین بود. به دلیل
بی حرمتی وزیر خارجه آرژانتین نظرشان این بود که باید قاطعانه پیشدستی کنیم و رابطه را قطع
کنیم.
برخی از اعضای جلسه ، ازجمله آقای
دکتر جواد {لاریجانی} که مدیرکل سیاسی دبیرخانه
شورای عالی امنیت ملی بود، همین نظر را داشتند.
منطق آنان این بود که با این کار، پاسخ محکم و
انقلابی به آرژانتین می دهیم.
من نظرم کاملا مخالف این اقدام بود; چون با این کار عملا متهم می شدیم که برای فرار از همکاری با دادگاه ، روابط را قطع کرده ایم.
پیشنهاد من این بود که در این شرایط باید با خونسردی اعتراض کنیم و پاسخ حرفهای آنها را بدهیم ; ولی عکس العملی انجام ندهیم که در افکار عمومی ، اتهام را تقویت کند.
بعد از بحث ، همین نظر جمع بندی شد که ما نباید
قطع کننده رابطه باشیم ; ولی نامه وزیر خارجه آرژانتین را محکم و قوی پاسخ دهیم و کاردار
آرژانتین به وزارت خارجه فراخوانده شود.
روز گذشته کنگره بزرگداشت عارف واصل ، آیت الله ملاحسینقلی همدانی با پیام آقای هاشمی ، رئیس جمهور در همدان افتتاح شد و انصافا ایشان هم خیلی خوب صحبت کردند و باری علاقه مندان ایشان استناد جدیدی پیدا شد که انتقادات صرفا اجرایی بودن و غیرعلمی بودن آقای هاشمی را پاسخ دهیم. من اگر چه متاسفانه نرسیده بودم در این کنگره شرکت کنم.
اما به مرکز همدان از قبل اطلاع داده بودم تمام برنامه ها ضبط و به تهران ارسال شود. امشب سخنرانی
آیت الله حسن زاده آملی ارسال شده بود.
سخنرانی را دیدم ; فوق العاده بود و حق هم همین بود که علامه عالیقدر حسن زاده آملی برای مرحوم ملاحسینقلی همدانی سخن بگوید.
همانجا به آقای
پورنجاتی {معاون سیما} تلفنی گفتم سخنرانی آقای حسن زاده را از شبکه یک یا دو پخش کنید.
شب آیت الله یزدی به مناسبت آغاز اجرای قانون دادگاه های عمومی و انقلاب که از امروز در
کشور اجرا می شود، تماس داشتند و توصیه کردند در صداوسیما برای مردم توضیح کافی داده شود.
ظاهرا امروز برای اجرای این قانون ، سمیناری از روسای دادگستری های سراسر کشور و برخی قضات تشکیل شده بود و آقای شوشتری وزیر دادگستری هم درباره محسنات این قانون گفته بود که کوتاه شدن زمان دادرسی و رسیدگی به تمامی دعاوی مردم در کلیه واحدهای قضایی ، از ویژگی های این قانون است ، که در خبر هم منعکس شد.
قرار شد بخش صدا و بخش سیما را موظف کنم با همکاری قوه قضاییه در این خصوص اطلاعات
کافی به مردم بدهند; هر چند می دانستم این طرح مخالفان جدی دارد.
غیر از آقای محقق داماد که در این زمینه با من صحبت کرده بود، آقای دکتر کاشانی نیز چندی پیش در تماس تلفنی بر این قانون ایرادهای زیادی داشت.
آقای محمدی معاون سیاسی تماس تلفنی داشت و گفت مردم درباره قطع آب در برخی مناطق
تهران خیلی گله مند هستند. ضمنا دو خبر نیز داد که یکی حمله مبارزان مسلمان الجزایری به یک پادگان نظامی و دسترسی آنان به سلاحهای سنگین بود، که با این وضع احتمالا اوضاع الجزایر خراب تر از وضع فعلی خواهد شد.
خبر دیگر، بازداشت 34 مسلمان مقیم فرانسه توسط پلیس بود. ایشان می گفت مسلمانان اعتراضات دسته جمعی داشته اند و مصاحبه هایی در این زمینه تهیه
کرده اند. به ایشان گفتم در این زمینه اطلاعات بیشتر به دست آورید و پخش کنید. این چه نوع
آزادی خواهی است که در فرانسه دیده می شود.
آخرشب آقای ولائی که واقعا مردی الهی است ، با من تماس گرفت و درباره کنگره مرحوم آخوند
ملاحسینقلی همدانی توصیه کرد سخنرانی علامه حسن زاده آملی در کنگره مرحوم آخوند ملاحسینقلی همدانی را پخش کنیم.
به ایشان عرض کردم این سخنرانی را دیده ام ; خیلی عالی بود و دستور پخش آن را داده ام. آقای ولائی تحفه ای الهی است که آدمی از مصاحبت با ایشان سیر نمی شود. در یک کلمه ، ایشان سر تا پا حضور هستند.