پیت سمپراس ، قهرمان 7 دوره مسابقه های ویمبلدون معتقد است روژه فده رر سوئیسی می تواند حاکمیت دهه 1990 او را بر جهان تنیس تکرار کند و همان استیلایی را داشته باشد که او داشت.
کد خبر: ۵۴۸۲۷
درخشش فوق العاده فده رر 24 ساله و سوئیسی در رقابت های امسال و قهرمانی اش در 3 گرنداسلم از 4 گرنداسلم تنیس این تصور و احتمال را به وجود آورده است که او در درازمدت به رکورد 14 قهرمانی سمپراس 34 ساله و امریکایی در این تورنمنت ها برسد و جای او را که بیش از 5/1 سال پیش بازنشسته شد، به طور کامل بگیرد.
سمپراس می گوید: بله ، فکر می کنم فده رر می تواند کارهای مرا تکرار کند.
شاید اینجا و آنجا در برخی تورنمنت ها در یک روز بد ظاهر شود و دیداری را واگذار کند، اما اگر قاعده کلی را می خواهید او یک سر و گردن از بقیه بالاتر است.
او به لحاظ ورزشی و توان و انعطاف جسمانی نیز بهترین است و راحت تر از دیگران روی زمین حرکت و مانور می کند.
این بسیار جالب است که در این سطح بالا از تنیس جهان او برخلاف رقبایش انرژی عظیمی را به خرج نمی دهد و به نظر می رسد نهایت فشار را به خودش وارد نمی کند. به نظر سمپراس ، شباهت های زیادی هم میان این دو بازیکن وجود دارد.
او در این زمینه به نشریه معتبر اکیپ گفته است : اخلاق و رفتار و نوع برخورد ما چندان متفاوت نیست و هر دو با اقتدار و آسان با مسائل مواجه می شویم.
او با یک راکت هر کاری که می خواهد انجام و برابر هر حریفی و حتی نزدیکترین رقبایش حکم نشان می دهد و این تکرار وضعیتی است که من داشتم.
فده رر نیز مثل سمپراس نتوانسته یکی از گرنداسلم های چهارگانه را که همانا اوپن فرانسه است فتح کند و این بدان سبب است که این پیکارها روی کلی (زمینهای خاکی) در رولان گاروس پاریس برگزار می شود و این نوع زمین بسیار دشوار و خسته کننده و نفسگیر و سرعت دویدن توپ روی آن کم است و متخصصان بازی روی کلی که عموما اسپانیایی و آرژانتینی اند چنان زیاد و قوی اند که مجالی برای فده رر که تخصص اولش انواع زمینهای هاردکورت و چمن است باقی نمی گذارند.
سمپراس با این ایده موافق است و می گوید: بازیکنان خوب متعددی را روی این نوع زمینها داریم که به فراخور بازی مخصوص این زمینها در ته زمین مستقر می شوند و آنقدر ضربات کنترلی می زنند که بازیکنانی ماجراجوتر مثل فده رر از پای در می آیند؛ بنابراین فتح پاریس سخت ترین و جذاب ترین هدف فده رر باقی خواهد ماند و شاید هم دست نیافتنی ترین مقصد برای او باشد.
سمپراس که به این ترتیب و از 16 مرتبه حضورش در پاریس بهره ای نجست ، معتقد است اگر خطر می کرد و از راکتی که سر و سطحی بزرگتر داشت ، سود می جست شاید به حل این مشکل توفیق می یافت.
«واقعا به راکتی که داشتم عادت کرده بودم و می ترسیدم خطر کنم. از این بیم داشتم که استفاده از آن نوع راکت برای رولان گاروس تعادل مرا و چیزهایی را که به آن عادت داشتم ، به هم بزند و نه تنها روی کلی به نتیجه نرسم ، ریتم کارم را روی دیگر زمینها هم از دست بدهم.
به همین علت هرگز کاری را که گفتم ، امتحان نکردم. شاید اگر فده رر این کار را بکند، بر خلاف من به نتیجه برسد و در پاریس نیز قهرمان بشود.»