اظهارات چند روز پیش حازم شعلان علیه کشورمان و همچنین حمله وی به شخصیت های برجسته شیعی عراق ، حکایت از تدارک سناریوی از پیش تعیین شده ای دارد که قرار است در آن ، افراد بی آینده ای مانند شعلان وامثال او ، نقش ایفاء کنند.
کد خبر: ۵۴۵۴۵
محتوای اظهارات ناپخته و نسنجیده وی نشان می دهد این اظهارات با آنچه سران سابق حزب بعث عراق بر زبان جاری می کردند ، تفاوت چندانی ندارد. صدام در اوج روزهای جنگ تحمیلی ، ایران را خطرناک ترین دشمن اعراب توصیف کرد. شعلان که آماتور عرصه سیاست است ، همین سخن را عینا تکرار کرده است . این امر نشان می دهد آبشخور مقامات رژیم سابق و افرادی نظیر شعلان ، یکی است . نکته جالب تر این که ابراز چنین مواضع خصمانه ای را نه به افراد سنی مذهب و یا اکراد که به عمد به افراد شیعه مذهب چون شعلان سپردند که هم گستره تاثیر آن را وسیع تر کنند و هم شائبه خاستگاه مذهبی و نژادی چنین اظهاراتی را محو نمایند. اما باید دید ترس شعلان از چیست و چرا وی به دکتر شهرستانی ، دانشمند نام آور هسته ای عراق که اخیرا فعالیت های سیاسی او در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی عراق افزایش یافته ، حمله کرده است؛ برای توضیح مطلب باید اشاره کرد شهرستانی در ایجاد هماهنگی به منظور ارائه فهرست واحد انتخاباتی برای سراسر عراق نقش بسزایی ایفاء کرده و حتی با علاوی و اکراد عراقی نیز مذاکره کرده است . هر چند احتمال پیوستن علاوی و 2 حزب اصلی اکراد به فهرست پیشنهادی شهرستانی اندک بوده است ، اما وی که از سوی آیت الله سیستانی و دیگر مراجع با نفوذ نجف حمایت می شود ، سرانجام توانست مقبول ترین شخصیت های سیاسی و دینی عراق را در فهرست نامزدها قرار دهد و مهمتر از آن ، از جریان صدریون که از پیوستن به فهرست خودداری کرده است ، قول حمایت گرفت و این برای شهرستانی ، موفقیت چشمگیری در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی محسوب می شود. جالب ترین ویژگی فهرست شهرستانی این است که شخصیت های سنی ، ترکمن ، اکراد و مسیحی جزو فهرست پیشنهادی قرار گرفتند و به نسبت مساوی با نامزدهای شیعی از مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق ، حزب الدعوه ، سازمان عمل اسلامی و... از شانس پیروزی برخوردار شدند. این موفقیت راه پیروزی فهرست شهرستانی و احتمال دستیابی وی فردی متخصص و پایبند به دیانت است را به پست نخست وزیری بسیار هموار کرده است . موضوعی که ناخرسندی فراوان ولی غیرعلنی علاوی و ناراحتی آشکار افرادی مانند شعلان را برانگیخته است . از سویی ، سوابق مبارزاتی شهرستانی و شخصیت هایی که در فهرست وی قرار گرفتند ، نشان می دهد که بیشترین فشار رژیم بعث را متحمل شده و سالیان دراز از بیم ترور و شکنجه ، در تبعید به سر می بردند و خانواده های آنان با اقدامات سرکوبگرانه بعثی ها مواجه بودند. با این حال ، شعلان و هوادارانش ، از تلاش برای ایجاد موانع بازدارنده در قبال برگزاری انتخابات که پایان عمر سیاسی وی را رقم خواهد زد، بازنخواهد ماند. بی شک ، اظهارات شاه جوان اردن ، بدون مشورت با امثال شعلان ، بیان نشده است . باید توجه داشت اهمیت و سلامت انتخابات آتی عراق ، به میزان اشراف و نظارت سازمان ملل و دیگر ناظران مستقل بین المللی بستگی دارد. بی شک چنین نظارتی ، موجب می شود تا رای مردم عراق در یکی از نفسگیرترین زورآزمایی های سیاسی در عراق جدید ، پاس داشته شود. در چنین اوضاعی ، مدیریت کیفی و متعالی حوزه علمیه نجف در هدایت اوضاع سیاسی نمایان می شود.