
مجید عباسقلی جام جم /رسول خطیبی امسال هم به عنوان بازیکن ـ مربی یک تیم تبریزی، کارنامه موفقی در لیگ دسته اول فوتبال ایران از خود ارائه کرده و گسترش فولاد را به عنوان بهترین تیم این مسابقهها تا هفته اخیر معرفی کرده است. خطیبی سی و چهار ساله که علاوه بر سابقه حضور در چند تیم کشورهای حوزه خلیجفارس، در تیمهای باشگاهی متعددی از فوتبال کشورمان نظیر استقلال، سپاهان، پاس، تراکتورسازی، ذوبآهن، شهرداری، ماشینسازی و گسترش فولاد تبریز بازی کرده، حالا با این تیم آخری تلاش میکند راهی به سوی لیگ برتر بجوید. خطیبی در گفت و گو با «جامجم» علاوه بر شرایط لیگ دسته اول که این روزها درباره آن زیاد صحبت می شود جزئیاتی از شرایط تیمش را نیز بازگو می کند. او همچنین بازی های لیگ برتر را رصد کرده و نقطه نظرهای راهبردی را در ارتباط با تیم ملی بیان میکند.
سال گذشته هم با ماشینسازی تبریز نتایج خوبی گرفتید و تا یک قدمی صعود به لیگ برتر پیش رفتید، اما در نهایت با تمام اعتراضها و پروندههای جنجالی که به وجود آمد به لیگ برتر صعود نکردید.
در حقیقت نگذاشتند صعود کنیم.
منظورتان چیست، بسیاری از مربیان لیگ یک به محض جداشدن از تیمهایشان، از مافیای لیگ یک، دوپینگهای فراوان، فساد، تبانی و مافیای گسترده در این لیگ میگویند، ولی در زمانی که در این لیگ مربیگری میکنند کمتر حرفی از آن میزنند؟!
نمیدانم ، شاید از جرایم و تنبیهها میترسند. من شخصا ترجیح میدهم بیش از آنکه در رسانهها راجع به این موارد تلخ و زشت صحبت کنم با مجرای قانونی آن یعنی فدراسیون در ارتباط باشم.
فکر میکنم معضل موجود، فرافدراسیونی است و اگر فدراسیون فوتبال قوی شود میتواند در مقابل آن بایستد. من بتازگی با هاشمیان مسئول کمیته پزشکی و ضددوپینگ فدراسیون هم در زمینه مبارزه با دوپینگ گسترده صحبت کردم که او از مشکلات مالی فدراسیون برای این کار گفت. از او خواستم در این زمینه از باشگاهها کمک بگیرند که در این مسیر حتما خود ما پیشقدم خواهیم شد. ما میخواهیم در مسیر سالمسازی از همه تیمها آزمایش دوپینگ به عمل آید. اصلا اول از همه از تیم ما شروع کنند، ولی متاسفانه چنین کاری نمیشود. البته خیلیها به من میگویند دلتخوش است. شاید هم راست بگویند، چون وقتی میبینم برخی مربیان و سرپرستان و مدیران، خود در کارهای خلاف، دستی بر آتش دارند چه توقعی باید از بازیکنان داشته باشیم که سالم و درست کار کنند. به عنوان نمونه همین چند روز پیش بود که همه دیدند چگونه یک بازیکن سرباز را آوردند و بر خلاف قانون از او بازی گرفتند. البته ما به کسی کار نداریم و کار صحیح و سالم را پیش میبریم و حاضریم ده سال پشتخط نگهمان دارند، ولی دست به خلاف نزنیم در صورتی که اطمینان صددرصد داریم با قدرت، لیگ برتری میشویم.
در حالی تیم شما با حاشیه امنیت خوبی به صدرنشینی ادامه میدهد که برادرتان بتازگی هدایت تیم قعرنشین ماشینسازی را عهدهدار شده است. رویارویی با این حریف در چنین شرایطی چگونه تجربهای بود و چه احساسی درباره آن داشتید؟
حسین آقا فقط برادر من نیست، بلکه من هم یکی از کسانی هستم که به او ارادت دارم. فکر میکنم هر چه از فوتبال دارم مدیون او هستم. البته از زمانی که او تیمش را تحویل گرفته، امتیازهای خوبی کسب کرده است و مطمئنم در فرصت باقی مانده، این تیم شهرمان را هم حفظ میکند. با همه این اوصاف رقابت، رقابت است و وقتی من در برابر تیم برادرم قرار گرفتم با تمام قدرت و بدون هرگونه ملاحظهای از تیمم پیروزی خواستم و دیدید آن دیدار آنقدر تنش و التهاب از هر دو طرف داشت که چنان حاشیههایی برایش رقم خورد. این درسی بود که خود برادرم به من آموخته بود.
راز موفقیت مربیان جوان در فوتبالمان را در چه چیزی میبینید؟
اولا مربیان جوان همیشه انگیزه دارند و میخواهند خود را در این عرصه نشان دهند، ولی کار و مطالعه هم نقش زیادی در موفقیت یک مربی سالم دارد. سالهای طولانی است که یحیی گلمحمدی را میشناسم، او همیشه سالم و باشخصیت بوده و به مطالعه علاقه زیادی داشته است. او چه در لیگ یک و چه در لیگ برتر از کار سنگین و مطالعه غافل نمیشد و توانست در سایه نیمنگاه مدیران، تواناییهای خود را نشان دهد.
امیدوارم مدیران، تنها به دنبال اسم و رسم مربیان نباشند و به مربیان توانمند جوان هم اطمینان کرده و میدان بدهند، چون اصلا دلیلی وجود ندارد مربی ای که زمانی در تیم یا تیمهایی با شرایط آن زمانشان نتیجه گرفته است، حتما در هر تیم دیگری با هر شرایطی نتیجه بگیرد. باید یادآوری کنم در دهه 70، در اردوی تیم ملی مرتب زبان آذری به گوش میرسید و تعداد زیادی از بازیکنان با این زبان صحبت میکردند، در حالیکه سالهاست دیگر چنین چیزی وجود ندارد و تیمهای تبریزی طی هفت یا هشت سال اخیر، اغلب به بازیکنان غیر بومی روی آوردهاند.
در حقیقت تبریز که یکی از قطبهای سازندگی در فوتبال ایران بود با ظلم به نیروهای خودی، به محلی برای ورود بازیکنان غیربومی تبدیل شده است. راهبرد امسال من، میداندادن به بومیها و سازندگی دوباره در فوتبال تبریز بوده است. به همین دلیل 85 درصد بازیکنانم را از بومیها جذب کردهام.
به عنوان بازیکن ـ مربی، فکر نمیکنید حق بازیکن دیگری را تضییع کنید که خودتان را در ترکیب قرار دهید؟
در این زمینه صحبتهایی شده است، ولی اگر بررسی کنید میبینید در طول بیست و چند بازی که تاکنون برگزار کرده ایم، فقط 160 دقیقه به خود بازی دادهام چون معتقدم واقعا باید بازی به بازیکنی برسد که آمادهتر است، بنابراین به خود اجازه بازی نمیدهم، بویژه آنکه من باید بیشتر تمرکزم را روی مربیگری قرار دهم و هر کس حقش باشد ، به زمین بفرستم. با این حال امیدوارم در ادامه فصل، اصلا به زمین نروم.
اگر تیم را به لیگ برتر بردید و هدایت آن را به مربی دیگری سپردند چه واکنشی نشان خواهید داد؟
خوشبختانه نیازی به واکنش خاصی نیست چون تفاهم کافی برای ادامه فعالیتم در لیگ برتر وجود دارد و در صورت صعود، آن را نهایی و امضا خواهیم کرد.
گسترش فولاد با وجود آنکه لیگ یکی است از خیلی تیمهای لیگ برتری ما تماشاگران بیشتری دارد!
همه میدانند تراکتورسازی تیم اول شهر ماست، ضمن اینکهامسال این تیم مدعی قهرمانی لیگ است و درضمن باید در لیگ قهرمانان آسیا هم بازی کند، بنابراین بیش از همیشه از حمایت همشهریهایمان بهره میبرد.
در چنین شرایطی از مسئولان انتظار داریم بازیهای ما را با این تیم همزمان نکنند تا از این جهت آسیب نبینیم. اگر بازیهای ما با تراکتورسازی همزمان نشود، تماشاگران کافی برای تشویق ما به ورزشگاه میآید. برای تبریزیها رنگ تیمهای شهرشان تفاوت زیادی ندارد.
به عنوان بازیکنی که در دورههای قبلی مقدماتی جامجهانی، تیم ملی را همراهی کرده اید شرایط این تیم را چگونه میبینید و چقدر به صعود آن شانس میدهید؟
الان ایراد گرفتن از تیم ملی کار درستی نیست، چوناعضا، و بازیکنان و هواداران این تیم بیش از هر چیزی به امید و روحیه نیاز دارند. فکر میکنم در این مقطع حساس باید به تیم خود امید بدهیم و شرایطی از این دشوارتر را یادآوری کنیم که در گذشته به وجود آمده و سرانجام، تیم ما از آن شرایط سخت با موفقیت عبور کرده است. ایمان دارم بازیکنانی هستند که بتوانند تیم ملی را از این شرایط سخت عبور دهند. باید ملیپوشان را تشویق کنیم با تمام توان برای تیم ملی تلاش کنند و به آنها یادآور شویم اگر به جامجهانی بروند بیش از همه، خودشان سود میکنند، چون بهترین جایگاه برای یک بازیکن، حضور در جامجهانی است. فکر میکنم بعد از انجام بازیها، ایرادها را میتوان تشریح کرد، ولی پیش از آن نباید تمرکز کادر فنی را روی مسائل تیم مختل کنیم.
در دورههایی که برای استقلال بازی کردید برای این تیم هم گلهای حساسی زدهاید. نظرتان راجع به استقلال 92 ـ 91 چیست؟
قلعهنویی ثابت کرده هر جایی برود تیمش را مطرح و قوی میکند. استقلال امسال هم از این قاعده مستثنی نیست و من امیدوارم استقلال یا تراکتورسازی قهرمان این فصل شوند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم