نمایشی ضعیف‌تر از دربی

یکی از دلایل نارضایتی تماشاگران، روایت شعارگونه این نمایش بود. این اثر فاقد یک خط داستانی مشخص برای تماشاگر بود. مخاطب از اول تا آخر مدام شاهد تغییر دکور و صحنه بود؛ تغییراتی که در پایانش فقط یک جمله شعارگونه را به ذهن تماشاگر متبادر می‌کرد: جنگ بد است. این نمایش پرزرق و برق که صابر ابر در آن نقش ننه دلاور را ایفا می‌کرد، روایتی از بازگشت یکی از نیروهای نازی بعد از جنگ جهانی دوم به کشورش بود. سربازی که با بازگشتش، دیگر آن سرباز معصوم قبل از جنگ نیست. چنین داستانی دستمایه خلق آثار ادبی و هنری بسیاری تاکنون بوده است. اما در نمایش ننه دلاور، مخاطب با روایتی دست چندم، کسل‌کننده، فاقد ‌گیرایی و شلوغ و درهم برهم مواجه بود که اجازه نمی‌داد با شخصیت‌های نمایش ارتباط برقرار کند.

اگر این اثر را در کنار دیگر آثار ضعیفی که طی این چند روز بخصوص در روزهای آخر هفته روی صحنه رفت، به عنوان نمونه‌هایی از جشنواره سی و یکم تئاتر فجر در نظر بگیریم، می‌توان نتیجه گرفت، در این دوره از جشنواره، آثاری وجود داشت که از کمترین سطح برای حضور در جشنواره‌ای که عنوان بین‌المللی را یدک می‌کشد، برخوردار بودند.

سجاد روشنی / گروه فرهنگ و هنر