دوبله از بازیگری سخت‌تر است

من هم پذیرفتم و همین پذیرفتن هم باعث شد سال‌ها درگیر این عرصه شوم. من پس از مدتی کناره‌گیری از دوبله و زندگی در غربت و پرداختن به‌کاری دیگر، دوباره حس و حال زندگی در وطن ‌سراغم آمد، هر چند طی سال‌هایی که در آمریکا زندگی می‌کردم، یک لحظه هم از یاد دوبله غافل نبودم و هربار عشق به دوبله ‌سراغم می‌آمد، اندوهی بزرگ مرا فرا می‌گرفت.

این اندوه گاهی در من به حدی زیاد بود که باعث می‌شد ‌سال‌ها به سینما نروم، چون هر بار صدای بازیگرانی که عمری جای آنها حرف زده بودند را می‌شنیدم، اندوهم دو چندان می‌شد. زمانی که به ایران آمدم قصد داشتم در حرفه‌ای دیگر فعالیت کنم، اما خیلی زود دوستانی از این حرفه ‌سراغم آمدند و بار دیگر شوق دوبله را در من بیدار کردند. این سال‌ها دوبله دچار تغییرات زیادی شده است و جوانان بسیاری جذب این کار شده‌اند که خوشبختانه بیشتر آنها هم افراد با استعدادی هستند که به کمک آموزش مناسب، بستر می‌تواند برای رشد آنها فراهم شود، به گونه‌ای که پس از مدتی آموزش و کسب تجربه می‌توانند جای خالی بزرگان این عرصه را پر کنند، اما متاسفانه در شرایط کنونی زمینه رشد آنها چندان فراهم نیست؛ چون کیفیت استودیوهای ما چندان مطلوب نیست. از طرفی مشکل دستمزدها هم باعث می‌شود جوان‌ها برای ورود به این عرصه انگیزه نداشته باشند. تلویزیون این روزها یکی از اصلی‌ترین خانه‌های دوبلورها محسوب می‌شود، چراکه فیلم‌های خارجی در سینما نمایش داده نمی‌شود.‌پس از تلویزیون هم شبکه نمایش‌های خانگی سهم زیادی در دوبله ایفا می‌کند. با این که طی این سال‌ها آثار خوب و قابل دفاعی در تلویزیون دوبله شده، اما متاسفانه ضعف در انتخاب فیلم‌ها و شتابی که در دوبله کارها وجود دارد باعث می‌شود دوبله این آثار از آن ایده‌آلی که مد‌نظرمان است فاصله بگیرد. در گذشته برای دوبله وقت کافی صرف می‌شد. بعد از این که متن فیلم از ترجمه می‌آمد مدیر دوبلاژ مدت‌ها روی آن کار و دیالوگ‌ها را درست می‌کرد و براساس شخصیت‌پردازی که انجام می‌داد ، گوینده‌ها را برمی‌گزید و برای هر کدام از آنها جداگانه وقت می‌گذاشت تا کار به آن چیزی که مورد نظرش است، نزدیک شود. برای دوبله هر فیلم هم بین یک هفته تا ده روز وقت صرف می‌شد و همین موضوع گوینده را درگیر کار می‌کرد تا برای کارش ارزشی مضاعف قائل شود که در نهایت این اتفاق باعث بالا رفتن سطح کار می‌شد.

به نظر من برای انتخاب یک دوبلور تنها توجه به صدای خوب کافی نیست، بلکه فرد باید بتواند به بهترین شکل ممکن از صدایش بهره ببرد. از طرفی دوبلور باید بخوبی از پس تکنیک کار بر آید تا بتواند خودش را به نقش نزدیک کند، به طوری که مخاطب حس نکند دوبلور دارد به جای بازیگر صحبت می‌کند. سال‌ها فکر می‌کنم تلویزیون در زمینه دوبله کارتون‌ها به مراتب کارنامه موفق‌تری از فیلم و سریال‌ها داشته است. با این که تجربه بازیگری را هم دارم، اما من همواره دوبله را به بازیگری ترجیح می‌دهم، چون معتقدم اگر قرار است در زمینه بازیگری کار کنم باید بازی‌ای ارائه کنم که در سطح گویندگی‌ام باشد. به همین دلیل با احتیاط بیشتری در این زمینه قدم برمی‌دارم.

چنگیز جلیلوند