مبارزه با فساد اداری در چین

در رده‌بندی جهانی مربوط به فهرست کشورهای دارای فساد؛ دانمارک، فنلاند، نیوزیلند، سوئد و سنگاپور ابتدا و کشورهایی نظیر سومالی، کره شمالی، افغانستان، سودان و میانمار در انتهای این فهرست قرار دارند که بیشترین فساد را دارند. برای بهبود شفافیت در اقتصاد چین یکی از مقامات این کشور پاسخ هوشمندانه‌ای می‌دهد. او می‌‌گوید: من فکر می‌کنم اولین گام برای بهبود شرایط، آزادی مطبوعات است، یعنی تقویت توان نظارت عمومی رسانه‌ها؛ پروسه‌ای که انتظار می‌رود تا چند سال دیگر چین شاهد تحقق آن باشد.

این مقام چینی پا را از این هم فراتر گذاشته و می‌گوید: نسل بعدی مقامات در کمیته مرکزی حزب کمونیست چین باید پیشقدم باشد و آمار ثروت‌های شخصی‌شان را منتشر کنند. او می‌افزاید: «اگر دولت قصد جدی برای مبارزه با فساد را داشته باشد، خود باید نقش رهبری را در این میان به عهده بگیرد.»

ونگ کیشان، مردی که در جریان کنگره ماه نوامبر حزب کمونیست چین به عنوان دبیر کمیسیون مرکزی انضباط مالی تعیین شد، در جریان یک سمینار جلوگیری از فساد خواستار انجام بررسی‌های سازماندهی شده و منظم حزبی در سطوح مختلف به منظور تحکیم بازدارندگی نهادینه و مجازات متناسب با فساد شد.پروفسور هو که یک کارشناس امور مبارزه با فساد اداری است، می‌گوید: ونگ مسیر درستی را در پیش گرفته است. وی می‌افزاید: من فکر می‌کنم ونگ کیشان کارسنگینی را در جهت مبارزه با فساد انجام می‌دهد. او یک موج فرهنگی علیه فساد را به راه انداخته که نشانه‌ای امیدبخش است، ولی ما باید ببینیم دولت چگونه ریشه‌های این مشکل را هدف قرار می‌دهد. نه این‌که به کارهای سطحی توجه کند.

هو می‌افزاید: «حل هیچ مشکلی ناممکن نیست. آن چیزی که دولت احتیاج دارد، اراده لازم برای حل یک مشکل است.»

یکی از گزارش‌های شوک‌آور مربوط به فساد اداری متعلق به بانک چین بود. یک گزارش 67 صفحه‌ای که ژوئن 2008 دراین رابطه منتشر شد، نشان می‌داد از نیمه‌های دهه 90 بالغ بر 18 هزار مورد اقدام مربوط به فساد کارمندان یا مستخدمان دولتی توسط خود دولت ثبت شده که بعدها یا از دور خارج شده یا رسیدگی به آنها به تعویق افتاده است. به طور کلی این کارمندان یا مستخدمان، مظنون به انتقال حدود 800 میلیارد یوآن (128 میلیارد دلار ) به برخی کشورها از جمله آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزیلند بودند. لیوکوئینگ لینگ یکی از مدیران دانشگاه سین جوا طی مقاله ای که در روزنامه گلوبال تایمز نوشت : جریان مبارزه با فساد در چین باید قدرتمند باشد، زیرا حزب حاکم بخوبی از خطر گسترش فساد آگاه است. به گفته وی دولت چین در فضای اینترنت گام مهمی را در جهت افشا و جلوگیری از فساد برداشته است. درواقع نهادهای دولتی گزارش‌های ویدئویی خود را منتشر می‌کنند که در تعدادی از آنها مبارزه علیه عدم شایسته‌سالاری نشان داده می‌شود.

اما به نظر می‌رسد این‌گونه فعالیت ها، گام‌های ابتدایی یک راه طولانی باشد. در ماه دسامبر گذشته لی چوان چنگ، نماینده امنیتی حزب کمونیست در استان سیچوان به خاطر انجام برخی اعمال شدیدا خلاف قانون از جمله رشوه‌خواری در جریان پروژه‌های سازندگی استان از کار برکنار شد.

پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا برخورد با افرادی نظیر لی چوآن که بیش از 14سال در دولت محلی سیچوان خدمت کرده است یا افرادی نظیر او به همین ترتیب با یک‌سری توبیخ‌های فردی یا انتقال افراد از این بخش به بخش‌های دیگر می‌تواند آن تغییرات اساسی مورد نظر دولت را به وجود آورد یا این‌که چین برای مبارزه با فساد نیازمند یک پروسه طولانی مدت خواهد بود؟‌