مکث

شهر ما،خانه تبلیغات آنها!

همین که در آپارتمان را باز می‌کنی، برگه‌های تبلیغاتی که از درز در چپانده شده، برگ‌های پاییزی را تداعی می‌کند، روی دیوارها و حتی ساختمان‌های مسکونی برچسب‌های تبلیغاتی چسبانده شده که کندنشان، برابر با رنگ‌آمیزی مجدد است، همین که ماشینت را کنار خیابان و حتی کوچه‌های فرعی شهر پارک کنی، وقت برگشتن اول باید برگه‌های تبلیغاتی زیر برف‌پاکن‌ها را جمع کنی، از سوپرمارکت که خرید می‌کنی، همراه کیسه‌های خرید برگه‌های تبلیغاتی به خانه می‌آوری، رفت و آمد در معابر اصلی شهر با صحنه دراز شدن دست‌هایی همراه است، که تبلیغات انواع مراکز و موسسات آموزشی و تجاری را سمتتان دراز می‌کند، شهر پر از تبلیغات است، خصوصا که اغلب این تبلیغات کاغذی به جای سطل زباله در همین کوچه و خیابان‌ها رها می‌شود.

کد خبر: ۵۲۸۲۶۸

به همه این صحنه‌های آشنا، تبلیغات پیامکی را هم که اضافه کنید، مطمئن می‌شوید که شهروندان در تسخیر تبلیغات هستند، اما داستان تبلیغات تجاری نباید تا این اندازه بی‌سرو سامان باشد.

براساس قانون، تبلیغات شهری باید در محل‌های مناسب و با در نظر گرفتن حفظ زیبایی و نظم شهر انجام شود. تبلیغ روی تأسیسات، دیوارها و ساختمان‌های اشخاص حقیقی و حقوقی، دولتی و غیردولتی منوط به کسب اجازه قبلی از صاحبان و مسئولان آنهاست.

فقط کانون‌های تبلیغاتی دارای مجوز، می‌توانند با نظر شهرداری و دستگاه‌های اجرایی در محل‌های تعیین شده شامل بیلبوردها، تابلوها، اتوبوس‌ها و تلویزیون شهری اقدام به تبلیغات کنند. اما کافی است که شما یک‌بار امتحان کنید و به شماره 137، مرکزسامانه مدیریت شهری سازمان بازرسی شهرداری تهران، تماس بگیرید و سوال کنید که موسسه یا مرکز تبلیغاتی معرفی شده در این برگه‌های تبلیغاتی دارای مجوز است یا خیر؟ در اغلب موارد پاسخ منفی است.

در واقع بحث تبلیغات شهری براساس قانون و ضابطه پیش نمی‌رود، هر چند که دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تازگی اعلام کرده است که براساس قانون، دیوارنویسی و موارد مشابه برای انجام امور تبلیغاتی در سطح شهر ممنوع است.

این تاکیدات بیشتر روی کاغذ پیش می‌رود و همین مساله باعث شده تبلیغات شهری در برخی موارد بیشتر آزاردهنده باشد تا معرفی یک خدمت یا کالای تجاری. بر این اساس به‌نظر می‌رسد فقط اجرای قوانین به شکل جدی می‌تواند شهر ما را به خانه ما و نه خانه تبلیغات تبدیل کند.