کره‌ای‌ها و مقابله با ناتوی فرهنگی

1ـ با فرهنگ و باورهای فرهنگی و دینی ما تطابق داشته باشد و موجب تمرین و تقویت معیارهای دینی در کودکان شود.

2ـ اضطراب و دلهره را نباید در کودکان تحریک یا تقویت کند.

3ـ در این دست کارها باید ابعاد آموزش و پرورش روحی و رفتاری فرزندان ما در نظر گرفته شود.

4ـ به دور از گزافه‌گویی و اغراق، باید واقعیت‌ها را برای آنها نمایش دهد.

5ـ باید تقویت‌کننده رفتارهای اخلاقی و اجتماعی در آنها باشد و احترام به والدین، صداقت و راستگویی، پرهیز از کینه و دشمنی، همدلی و دلجویی، اصولی است که باید در محتوای این‌گونه کارهای تلویزیونی رعایت شود.

با توجه به محورهای گفته شده، این وظیفه دشوار ایجاب می‌کند دست‌اندرکاران نسبت به تولید فیلم‌ها و سرگرمی‌های مناسب اقدام کنند، یا هنگام انتخاب این گونه تولیدات از کشورهای دیگر، ضوابط یاد شده را در دستور کار خود قرار دهند.

با توجه به خطوط قرمز و محدودیت‌های تلویزیون باید عرض کنم تولیدات داخلی و انتخابی تلویزیون در حدود 90 درصد موارد، بسیار مناسب و قابل قبول است. کارهایی مثل «نیک و نیکو» و «هاچ زنبور عسل»، «فوتبالیست‌ها» و... کارتون‌های مشابه از این‌گونه‌ها مثال‌ها است. به نظر من، علت گزینش تولیدات آسیایی جنوب شرقی و کره به این دلیل است که هنوز ناتوی فرهنگی نتوانسته بر تولیدات فرهنگی این کشورها تسلط پیدا کند و موجب انحراف آنها شود و آموزش و پرورش در کشورهایی مثل کره یا ژاپن به موضوع تربیت اخلاقی در کودکان و نوجوان، بسیار حساس و دقیق بوده و برخلاف تولیدات غربی در مسیر بزرگنمایی و هیجان‌سازی در کودکان نیست. بالا بردن سطح خشونت در کودکان و تقویت خیال‌پردازی در آنها، دو موضوعی است که تولیدات فرهنگی یاد شده در اکثر موارد آنها را رعایت می‌کنند.

در هر صورت، نباید با وجود محاسن یاد شده به تهیه اقلام سرگرمی کودکان و نوجوانان از کشورهای مورد نظر اکتفا کنیم و افزایش تولیدات داخلی و در نظر گرفتن ارزش‌های فرهنگ اسلامی و ایرانی ارکان ضروری برای اقدام در زمینه یاد شده است.

دکتر مجید ابهری، رفتارشناس