خانواده ایرانی در آینه «رویای گنجشک‌ها»

در ابتدای این نشست که علی بخشی‌زاده، مدیر شبکه دو نیز در آن حضور داشت، مریم جلالی، مدیر گروه خانواده این شبکه گفت: سریال «رویای گنجشک‌ها» محصول دید و نگاه خانواده‌مدارانه شبکه دو است و به نوعی تعبیر رویای مدیران این شبکه به شمار می‌آید، چرا که دغدغه این شبکه پرداختن به موضوعات مربوط به خانواده است و در سریال رویای گنجشک‌ها تلاش گروه برنامه‌ساز این بود که نهاد خانواده با توجه به ریشه‌های عمیق ایرانی و اسلامی بررسی شود.

وی افزود: گروه برنامه‌ساز نیز تلاش کردند با توجه به آموزه‌های دینی، مفهوم کلی خانواده را بخوبی نمایش دهند. پرویز مظاهری، دبیر انجمن روان‌پزشکان ایران نیز با بیان این که سریال «رویای گنجشک‌ها» جزو معدود سریال‌هایی است که تا به حال وارد حوزه آسیب‌های اجتماعی و مباحث روان شناسی کودکان شده است، گفت: این موضوع بسیار قابل‌توجه است که در این سریال هیچ توهینی به بیماران روانی صورت نگرفته و روابط انسانی و خانوادگی در آن بسیار زیبا و طبیعی جلوه داده شده است. وی در ادامه با انتقاد از برخی مفاهیم این سریال گفت: موسیقی متن «رویای گنجشک‌ها» بسیار غمگین است و این موضوع یکی از نکات ضعف این سریال به شمار می‌آید. حتی برخی مواقع که ما شاهد لحظات شاد بین کودکان هستیم نیز در نهایت موسیقی غم را القا می‌کند.

وی همچنین از دادن لقب‌هایی مانند قابلمه، قلمبه و... که آقا کریم به بچه‌ها می‌دهد، انتقاد کرد و گفت: این‌گونه رفتارها بدآموزی و ترویج این القاب در میان افراد جامعه می‌شود.

در این نشست رضا جودی، ‌تهیه‌کننده سریال رویای گنجشک‌ها با بیان این‌ که کار سختی را پشت‌سر گذاشته‌اند، گفت: این کار نتیجه همدلی همه همکاران بود.

وی افزود: همواره قصد داشتم که کاری برای بچه‌های بی‌سرپرست و یتیم انجام دهم و همین دغدغه، ایده اولیه داستان رویای گنجشک‌ها را شکل داد.

راما قویدل کارگردان این کار نیز ضمن تشکر از عوامل سریال و گروه برنامه‌ساز، شبکه دو گفت: در «رویای گنجشک‌ها» ابتدا مفاهیم کلیدی همچون مهربانی، حمایت و نیکوکاری را مدنظر گرفتیم و سایر قصه‌ها به واسطه انتقال این مفاهیم به بیننده شکل گرفت.

مهسا کرامتی هم در این جلسه با بیان این که 90 درصد فیلمنامه این سریال بازنویسی شده، گفت: تک‌تک دیالوگ‌ها را دوباره نوشتم. توجه به بچه‌های بی‌سرپرست یکی از دغدغه‌های شخصی من است و مدتی هم در این زمینه فعالیت می‌کردم. با این حال برای بازنویسی فیلمنامه بیش از یکهزار صفحه کتاب روان شناسی خواندم تا شخصیت‌پردازی‌ها و اصول روان شناسی کاملا درست و بجا باشد. این سریال براساس زندگی آدم‌هایی است که غم و شادی در زندگی آنها وجود دارد و ما سعی کردیم این غم و شادی را در کنار هم نشان بدهیم.

وی در پاسخ به نقد‌های وارده به تم اصلی سریال و شخصیت‌های متناقض آن گفت: مسلما وقتی درون‌مایه اصلی یک سریال درباره بچه‌های یتیم است، نمی‌توان موقعیت‌های شاد را در آن پررنگ‌ کرد. ما تنها تلاش کردیم این غم آزاردهنده نباشد. شخصیت‌های سریال همچون آدم‌های اطراف ما خاکستری است، بنابراین هر کسی می‌تواند در عین حال هم مهربان باشد و هم در مواقعی عصبانی شود و پرخاشگری کند.