نردبان ترقی دیگران شده‌ایم

بله، خیلی وقت است که فرصت استراحتم تمام شده است. برای چند ماه آینده‌ام دقیقا می‌دانم چه کار می‌خواهم بکنم، اما در این میان تغییراتی هم ممکن است رخ دهد.

همه برنامه‌هایم در کشتی خلاصه می‌شود و حضور در تیم ملی. البته من هم مثل همه، گرفتاری‌های شخصی خودم را دارم و باید به فکر زندگی‌ام هم باشم.

هنوز هم روی حرفم هستم و اگر عرصه بیشتر از این برایم تنگ شود حتما آن را عملی می‌کنم. هر کس تحملی دارد و آستانه صبر و تحمل من هم برای خودم مشخص است. من از خداحافظی‌ام گفته بودم، ولی دقیقا نگفتم چه زمانی می‌خواهم آن را عملی کنم. منتفی کردن موضوع خداحافظی‌ام را منوط به برآورده شدن خواسته‌هایی کردم که هنوز برآورده نشده است.

بدون تعارف باید بگویم خواسته من فقط برآورده شدن نیازهای مالی‌ام است. اگر نیازهای مالی‌ام برآورده نشود راهی جز خداحافظی برایم نمی‌ماند. کشتی‌گیرانی مثل من همه زندگی خود را روی کشتی گذاشتند و حالا که قرار نیست در ازای این زحمات حمایتی از ما صورت بگیرد دلیلی برای ادامه کار وجود ندارد.

من مدال‌آور المپیک هستم؛ المپیکی که رویای دست‌نیافتنی بسیاری از ورزشکاران و بخصوص فوتبالیست‌هاست. چه اشکالی دارد ما هم مثل فوتبالیست‌های درجه سه زندگی مرفهی داشته باشیم؟

بله، ولی این پاداش برای سر و سامان دادن به زندگی هیچ تاثیری ندارد. گرفتاری‌های شخصی زندگی من و مشکلات مالی‌ام خیلی بیشتر از این حرف‌هاست که با 150سکه رفع شود.

برای تصمیم‌گیری عجله نمی‌کنم. زمان باز هم باید سپری شود تا من به ارزیابی درستی از وضعم و آینده‌ای که در پیش خواهم داشت، برسم.

قهرمانی در بازی‌های آسیایی 2014 اینچوان کره جنوبی و قهرمانی در رقابت‌های جهانی مهم‌ترین برنامه‌هایی است که در اولویت کارم قرار می‌دهم.

اگر منظورتان المپیک است که باید بگویم مهم‌ترین هدف من تلقی می‌شود، به شرط آن‌که همه امکانات و شرایط برایم مهیا باشد. من توانایی کشتی گرفتن در دو المپیک دیگر را هم دارم. باید آنقدر فرصت داشته باشم که بتوانم برنز لندن را به یک طلای خوش‌رنگ تبدیل کنم.

این بحث‌ها فقط باعث ایجاد حاشیه می‌شود. جایگزینی یک مربی به جای مربی دیگری نباید تا این حد مشکل‌ساز باشد و حاشیه ایجاد کند. شاید همه این حرف‌ها به دلیل بزرگی نام رسول خادم و غلام محمدی باشد. هر دو مربیان بزرگی هستند و مسلما هر حرکتی از سوی آنها می‌تواند بحث‌های زیادی در جامعه کشتی به وجود بیاورد. رسول خادم به اندازه کافی برای ما زحمت کشید؛ به همان اندازه که غلام محمدی زحمات زیادی را برای متحمل شده بود. این که خادم نباید به جای محمدی می‌آمد یا اظهاراتی از این دست هیچ فایده‌ای ندارد. باید فقط به آینده کشتی نگاه کرد و مصلحت تیم را در نظر گرفت نه به چیز دیگر.

انتقاد در این مورد کاملا غیرمنطقی است. شاید برخی تورنمنت‌ها اعتبار چندان بالایی نداشته باشد، اما حداقلش این است که آمادگی کشتی‌گیران را حفظ می‌کند. کشتی‌گیران را که تحت حمایت مالی قرار نمی‌دهند آن وقت می‌خواهند جلوی همین اعزام‌ها را که پیشرفت ملی‌پوشان را به دنبال دارد، بگیرند؟ اگر نگران اتلاف هزینه‌ها هستند بروند به قراردادهای میلیاردی فوتبالیست‌ها رسیدگی
کنند!

آنقدر کشتی‌گیر خوب زیاد است که نمی‌دانم کدام را نام ببرم. چیزی که در ایران زیاد پیدا می‌شد کشتی‌گیر خوب است، اما چه فایده که به آنها رسیدگی نمی‌شود.