در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اما برخی جادهها هستند که به طور غیرطبیعی بالاترین میزان مرگ و میر را به خود اختصاص میدهند.
در واقع در این شرایط، خود جاده علت تصادف است.
خبرگزاری برنا چندی پیش مطلبی را به نقل از رسانههای خارجی در خصوص خطرناکترین جادههای دنیا منتشر کرده است که آن را در ادامه میبینید.
10- جاده گراند ترانک (GT) هند
گراند ترانک یا شاهراه بزرگ در قرن شانزدهم به دستور امپراتور پشتون شیر شاه سوری ساخته شد.
این جاده در شرق بنگلادش و در غرب پاکستان قرار دارد و یکی از شاهراههای اصلی شبه قاره هند است.
طی سالهای متمادی این جاده یکی از مسیرهای اصلی تجاری و حمل و نقل نظامیان بوده است.
بخشهای مرتفع خطرناک و شرایط ویژه این جاده آن را در زمره خطرناکترینها قرار داده است. عابران پیاده، دوچرخه، کامیون و حیوانات دیگر جزئی جدا نشدنی از این جاده پر رفت و آمد هستند.
9- سن ایزیدرو جنرال کارتاگو در کاستاریکا
جادهای که کارتاگو و سن ایزیدرو جنرال را در کاستاریکا به هم متصل میکند با ارتفاع 13 هزار فوت از سطح دریا و گودالهای عمیقی که دارد، مه غلیظی که اغلب در جاده دیده میشود و مسیرهای باریکی که باید به سختی از آن عبور کرد و شیبهای تندش یکی دیگر از خطرناکترین جادههای دنیاست.
مرتفعترین نقطه این جاده به نام چرو دلا مورت یا کوهستان مرگ شناخته میشود؛ البته این نامگذاری تنها به دلیل شرایط خاص این جاده نیست، بلکه افرادی که از این مسیر در گذشته عبور میکردند پیش از پایان سفر به دلیل سرما جان میباختند.
8- سی چوآن شاهراه تبت در چین
جاده سی چوآن در حد فاصل شرق چنگدو و در غرب لهاسا (تبت) قرار دارد. مرتفعترین نقطه این جاده 20 هزار فوت ارتفاع دارد.
سقوط صخره و سنگ، شرایط بد آب و هوایی که در بعضی موارد باعث بسته شدن جاده به مدت یک ماه یا بیشتر میشود، پیچهای تند و سرازیریهای شدید که رانندگی را در این جاده پرخطر میسازد باعث شهرت سی چوآن شده است البته جاذبههای تاریخی، بصری و فرهنگی این جاده را نباید نادیده گرفت.
7- جاده اسکایپر (فرماندهان) در نیوزیلند
در همان ابتدای جاده که قصد ورود به اسکایپر را دارید روی تابلویی هشدارهای لازم به شما داده میشود.
اینکه جاده بشدت لغزنده و باریک است، امنیت در آن پایین است، در زمستان جاده بسته میشود، تا شش کیلومتری ابتدای جاده هیچ جایی برای دور زدن وجود ندارد و جاده هم فاقد خروجی است.
ساخت و تکمیل این جاده 22 سال به طول انجامیده است.
در حال حاضر این جاده تقریبا به همان شکلی که در ابتدا ساخته شده دیده میشود و هیچ گاردریلی در کنار مسیر نیست.
6- شاهراه هالسما در فیلیپین
شاهراه یا جاده هالسما (Halsema) در جزیره لوزون واقع شده و از دره مرکزی کوردیلرا در فیلیپین و باگوئیو تا بونتوک میگذرد تا به تابوک و توگوئگارائو میرسد.
مانند دیگر جادههای خطرناک، ریزش خاک و افتادن سنگ و صخره در این جاده کاملا طبیعی است. بسیاری از قسمتهای این جاده هنوز آسفالت نشده است.
مه، نبود گاردریل و پیچهای خطرناک از ویژگیهای این جاده است.
5- جاده پاتیوپولو ـ پردیکاکی در یونان
در منطقه کوهستانی آگرافا در یونان جادهای وجود دارد که پاتیوپولو را به پردیکاکی متصل میکند.
در این جاده همواره هنگام رانندگی باید هشیار و آماده باشید که خطرهای زیادی سر راهتان قرار دارد.
ترافیک سنگین، عبور دام و احشام در کنار لغزندگی جاده و گودالهای عمیق و شن و خاکی که سطح جاده را در برخی نقاط میپوشاند و عامل سر خوردن خودروهاست، رانندگی در این مسیر را به کاری دشوار تبدیل میکند.
4- جاده لوکسور به الهرقادا در مصر
جادهای که لوکسور (مقر شهر باستانی تبس) را با شهر الهرقادا در کنار دریای سرخ متصل میکند ظاهرا آسفالت شده و با وجود علائم هشداردهنده، امن به نظر میرسد.
اما وجود سارقان مسلح، تروریستها و رانندگانی که به اشکال عجیب و غریب رانندگی میکنند این جاده را به کابوسی ترسناک تبدیل کرده است.
ترسناک تر از همه اینها، بسیاری از رانندگان هنگام شب در این جاده با چراغ خاموش حرکت میکنند تا حضور آنها احساس نشود.
بد نیست اگر تصمیم گرفتید هنگام شب در این جاده رانندگی کنید از عینکهای دید در شب استفاده کنید.
3- جاده پری چمنزار در پاکستان
این جاده در کوهستان نانگا پاربات در ارتفاع 26 هزار فوتی قرار دارد و یکی از بهترین مکانها برای عکاسی و کوهنوردی است.
البته برای رسیدن به جاده پری چمنزار باید خستگی رانندگی شش مایلی در مسیری خاکی، لغزنده و پر از تپه ماهور خشک و لمیزرع را به جان بخرید.
در قسمتهای پایانی جاده حتی رانندگی هم نمیتوانید بکنید و باید با پای پیاده یا در نهایت با دوچرخه طی طریق کنید.
این جاده مناسب ماجراجویان است و عبور از آن را به کسانی که ناراحتی قلبی دارند، توصیه نمیکنیم.
2- شاهراه الدورات به ناکورو و نایروبی در کنیا
هر کس حتی یک بار رانندگی کرده باشد، میداند جادهای که گل آلود نبوده، شیب و پیچ تند نداشته باشد و در ارتفاع بالایی واقع نشده باشد هم میتواند عامل تصادف باشد؛ چه برسد به اینکه جادهای تمامی این ویژگیها را به همراه دیگر خطرهایی که در شرایط معمولی رانندگی وجود دارد، داشته باشد.
هر سال هزاران نفر در جادهها به دلایل مختلف میمیرند، اما این مساله در مورد جاده الدورات ـ ناکورو ـ نایروبی به شکل دیگری است.
ظاهر قضیه میگوید که این جاده امن است، اما وقتی با سبقتهای غیرمجاز و خطرساز یا افرادی که در حال مستی رانندگی میکنند برخورد کنید، میبینید که آنچنان امنیتی هم برقرار نیست. هر سال 300 نفر در این جاده بر اثر عواملی که گفته شد جان میسپارند.
1- جاده یونگاس در بولیوی
بنابر گزارش انجمن بینالمللی سفرهای امن جادهای، عنوان خطرناکترین جاده دنیا به جاده یونگاس کشور بولیوی در آمریکای جنوبی تعلق میگیرد.
اگر جادههای دیگر خطرناک به نظر میرسیدند، پا گذاردن در این جاده نوعی خودکشی محسوب میشود.
این جاده در دهه 1930 توسط زندانیان جنگ پاراگوئه ساخته شد.
یونگاس با اسم مستعار جاده مرگ تنها مسیری است که از اعماق جنگل آمازون و رشته کوههای بلند آندز و درههای عمیق آن میگذرد تا دو شهر لاپاز و کورویکو را به هم متصل کند.
رانندگی در طول مسیر جاده یونگاس همانند رانندگی روی ترن هوایی است.
در بعضی از نقاط ارتفاع جاده به 3600 متر از سطح دریا میرسد، حال آنکه درهای با عمق 2800 متر به فاصله چند سانتیمتر از کنار جاده قرار دارد و کوچکترین خطا باعث سقوط به این دره مرگبار میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: