کودک قربانی بازی بزرگان

حیدر می‌گوید از اتفاقی که افتاده بشدت ناراحت و پشیمان است و تاوان آن را پس داده است. او تاکید می‌کند دیگر تحمل زندان را ندارد.

زمانی که این قتل را مرتکب می‌شدم اصلا حال درستی نداشتم و متوجه نبودم چه می‌کنم.

من هیچ مشکلی با او نداشتم راستش درگیری‌ام با پدرش بود. خیلی از آن مرد بدم می‌آمد.

نسبتی نداشتم او مستاجر من بود. همیشه هم با همسرش درگیری داشت و زنش را از خانه بیرون می‌کرد. معتاد بود و کارهای خلاف می‌کرد.

نمی‌خواستم بچه را بکشم. آن روز هم درگیری‌ام با پدرش بود. من خیلی از دستش ناراحت شدم. او کرایه من را نمی‌داد و مرتب هم برای خودش تریاک می‌خرید یا زنان بدکاره را به خانه می‌آورد.

او هنوز چند ماهی وقت داشت اما من نمی‌توانستم کارهایش را تحمل کنم.

شب قبل از حادثه با او درگیر شدم و گفتم حالا که نمی‌توانم خانه‌ام را بگیرم باید پول اجاره خانه را بدهی. او هم گفت ندارد. قبض‌ها را هم نداده‌ بود. خیلی از دستش ناراحت شدم. تا صبح نتوانستم بخوابم. خیلی عصبی بودم. صبح که شد گفتم هرطور شده باید او را ادب کنم. قیر داغ را برداشتم و به خانه‌اش رفتم برای این‌که او را ادب کنم تا من را دید و در را باز کرد ناراحت شد و دعوا کرد بعد که دید من قیر دستم گرفتم، ترسید و از خانه فرار کرد. قیر را داخل خانه‌اش پاشیدم اما هنوز عصبانیتم از بین نرفته بود. به حیاط رفتم که با او درگیر شوم.

بله او را دنبال کردم. این‌بار با چاقو می‌خواستم او را بزنم. یکدفعه چشمم به بچه افتاد و پسرک را زدم.

اصلا نمی‌دانم چرا این‌کار را کردم. راستش حتی بدرستی یادم نیست چطور این اتفاق افتاد. خیلی از رفتارم پشیمان هستم.

اصلا یادم نمی‌آید حتی یادم نیست چطور او را زدم.

بعد از قتل فرار کردم. داشتم در خیابان می‌دویدم. هنوز دنبال پدر بچه بودم که مردم آمدند و من را بازداشت کردند.

بله، هفت فرزند دارم.همسرم سه سال قبل از این ماجرا فوت کرد.

بله درک می‌کنم و به خاطر اتفاقی که افتاد خیلی ناراحتم و از آنها عذرخواهی می‌کنم.

نه، من هیچ چیز مصرف نمی‌کنم. فقط سیگار می‌کشم. چند شب بود که نخوابیده بودم.

نه آنها ازدواج کردند. فقط یک دخترم که دانشجو است با من بود. البته گاهی پیش من می‌آمد بیشتر اوقات خانه خواهرش بود.

او خیلی اذیت شد و در این مدت هم خانه خواهرش بوده ‌است. بچه‌هایم خیلی کمک کردند که من رضایت بگیرم و از آنها خیلی ممنونم.

بچه‌هایم خیلی تلاش کردند. آنها بارها و بارها به سراغ اولیای‌دم رفتند. پدر مقتول رضایت نمی‌داد بعد از سه سال آنها دیه پیشنهاد دادند و بچه‌هایم با فروش خانه من و کمی پس‌انداز که داشتند، توانستند دیه را جور کنند.

خیلی سخت بود خصوصا در سن و سال من که نمی‌توانم زندان را تحمل کنم. درخواست آزادی داده‌ام اما نمی‌دانم قضات قبول کنند یا نه.

چند روز دیگر دخترم به خانه بخت می‌رود و من اینجا هستم. در بهترین روزهای زندگی‌اش کنارش نبودم. خیلی ناراحت و پشیمان هستم. عذرخواهی می‌کنم و می‌گویم واقعا در این مدت تاوان کارم را داده​ام. خیلی سختی کشیدم. خانه و زندگی‌ام از بین رفت و من درخواست دارم حداقل آزادم کنند تا روز عروسی دخترم کنارش
باشم.