در جنگ نابرابر ایران و عراق، افراد مختلفی بودند که با فرهنگها و رفتارهای خاص خود در راه دفاع از میهن و آرمانهای خویش به شهادت رسیدند و حالا فرهنگ حماسه آفرینی آنها موجب افتخار دیگران شده است. «شهید محمد کاشانی» از جمله شهدایی است که در عین نوجوانی دارای ویژگیهای بزرگی است.
پدرش «علی کاشانی» درباره فرزند شهیدش چنین میگوید: ...محمد فرزند کوچک من است. او متولد شهر پیشوا است، تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در همین شهر گذراند و در همین دوران جوانی ارتباط بسیار عمیقی با مسجد محل داشت. سیزده ساله بود که اصرار عجیبی برای حضور در جبهه داشت اما به دلیل سن کم و جثه ضعیفاش با رفتنش مخالفت کردیم.
سال 62 یک شب فرماندهی از سپاه ورامین به پایگاه مسجد محل آمد و از نیاز فوری جبههها به نیرو خبر داد. آن شب محمد هم در آن جلسه حضور داشت و با شنیدن این صحبتها بهانه خوبی پیدا کرد تا مصممتر از قبل به رفتن، پافشاری کند. فردای آن روز به سپاه ورامین رفت و نامش را نوشت، هنگامی که به خانه برگشت موضوع ثبت نامش را به ما گفت؛ به مادرش گفتم دیگر اصرار و نصیحت فایده ندارد. او رفتنی است.
از اعزام تا شهادت فقط یک ماه فاصله بود
12بهمن ماه سال 1362 یعنی زمانی که تنها 13 سال داشت، عازم جبهه و جزیره مجنون شد و در اسفندماه همان سال یعنی یک ماه بعد به شهادت رسید.
رجعت پیکر بعد از 14 سال
سال 1376 توسط حجتالاسلام محمد جنیدی امام جمعه رودسر خبر بازگشت پیکر محمد به همراه 4 نفر از همرزمانش را به ما دادند. به همراه مادر، برادر و خواهرهایش به سپاه ورامین رفتیم و بدن محمد و 4 نفر دیگر پس از انتقال به پیشوا و تشییع، در صحن مطهر امام زاده جعفر (پیشوا) به خاک سپرده شد.(فارس)
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم