در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اکنون مثال بالا را بر شرایط امروزتان منطبق کنید، روزانه 86400 ثانیه زمان دارید یا در حقیقت همان 24 ساعت شبانهروز که به حساب ساعات مطالعاتیتان واریز میشود، آیا این مقدار زمان برای رسیدن به همه برنامهها اندک است؟ و آیا فقط این زمان از طریق حضور نیافتن در مدرسه و شرکت در دورههای غیرحضوری پسانداز میشود؟ اگر پاسخ شما به پرسشهایی از این قبیل منفی است، پس اشکال کار در کجاست؟ آیا غیر از این است که شما زمانتان را به درستی خرج نمیکنید؟ یا به عبارتی، آن را درست سرمایهگذاری نکرده و پسانداز نمیکند؟ پس باید بهدنبال راهی گشت تا گره از مشکلات کمبود زمان گشود، نه اینکه با اتخاذ تصمیماتی غیرکارشناسانه، گره کار را کورتر کنیم. پس به قول سهراب: چشمها را باید شست...
همواره تنظیم وقت برای شرکت درکلاسهای مدرسه به عنوان مهمترین مرکز یادگیری و پرداختن به مطالعه، مرور و حل تست دروس طبق برنامه تدوین شده و احیانا شرکت در کلاسهای فوق برنامه، با توجه به حجم زیاد مطالب، برای رسیدن به موفقیت و کسب آمادگی جهت شرکت در کنکور یکی از بزرگترین دغدغهها و چالشهای پیشروی داوطلبان کنکور بوده و هست.
معمولا بعد از آغاز تدریس دبیران محترم در مهر ماه و گذشت چند هفته ابتدایی تدریس و تثبیت آموزش و شرکت در برنامههای مختلف از قبیل آزمونهای آزمایشی، کلاسهای فوق برنامه و... علائم بیماریای به نام کمبود وقت در برخی داوطلبان ظاهر میشود و متاسفانه این بیماری تاحدی پیشروی میکند که برخی داوطلبان از ترس به اتمام نرساندن یادگیری مطالب در زمان مقرر برای رسیدن به کنکور، توصیه برخی اطرافیان را جدی گرفته و برای فرار از این بیماری به تجویز دوستان و اطرافیان خود، فارغ از اینکه آیا این افراد صاحب تجربه موفقی در این زمینه هستند یا نه، شرکت در دورههای غیرحضوری را تنها راه درمان این بیماری میدانند!
عبدالرحمان مصیبی - مشاور تحصیلی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: