تابستان

کمانش را کشید/ و از زِه سال/ تیری بر پیشانی بهار نشاند!/ این تابستان بود که با خمیازه‌های درازش/ به پشت بام خانه‌ها سَرَک کشید.../ و شب‌های دلتنگی/ کوتاه‌تر از همیشه،/ چشم بر آسمان پرستاره،/ شاید شهابی بگذرد و من،/ آرزو کنم که تو/ کاش/ اینجا، کنارم/ بودی...
کد خبر: ۴۸۷۴۸۶

از: وبلاگ من و شب‌های سرد دلتنگی

gen.persianblog.ir

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها