جهان کامپیوتر در آستانه تغییرنسل

جهان کامپیوتر در آستانه تغییری بزرگ قرار گرفته است. کامپیوترها اینک در جایی ایستاده اند که انسان چند میلیون سال پیش قرار داشت آن گونه که انسان هوشمند از نسل قبل انسانها به وجود آمد.

کد خبر: ۴۸۳۵۶

نسل جدید کامپیوترهای سازگار با مفهوم هوش مصنوعی در راهند! بسیاری از واژه ها و تعابیری که روزانه به کار می بریم ، اگر چه برای همه آشنا هستند، اما تعریف دقیقی از آنها وجود ندارد.
شاید بزرگترین خصوصیت ها انسان ها، همانند سایر موجودات زنده عالم در این نکته نهفته است که ما موجوداتی زنده هستیم ، به این معنی که از عاملی به نام حیات برخورداریم و اما حیات چیست؛
شاید باور این نکته اندکی سخت باشد، اما تعریف همین مساله روشن و بدیهی یکی از معضلات فلسفی دانشمندان است. هنوز تعریف جامع و مانعی از حیات وجود ندارد و نمی دانیم یک موجود باید چه خصوصیاتی داشته باشد تا آن را زنده بنامیم.
تعاریفی نظیر تعریف شرودینگر از حیات هنوز مورد بحث قرار دارد، اما همه ما براحتی از مفهوم حیات استفاده می کنیم . خصوصیت دیگری که ما از آن بهره می بریم و هنوز تعریف واضحی نسبت به آن وجود ندارد، مفهوم هوش است. معمولا در گفتگوهای روزمره هوش را عامل تمایز انسان و سایر موجودات می دانیم.
انسان را تنها مخلوق هوشمند زمین می نامیم (البته این ادعا اندکی خودخواهانه به نظر می رسد) اما مفهوم هوش چیست؛ توانایی خاصی که به ما اجازه می دهد از اصول منطقی استفاده کنیم تحلیل و استنتاج روی داده های دریافتی از محیط انجام دهیم و با توجه به تجربه گذشته روشهای جدیدی در حل مسائل ارائه دهیم.
شاید بخشی از این تعاریف در مفهوم هوش پنهان شده باشد، اما بدون توجه به جزییات بسیار ویژه ، نظیر ماهیت هوش در انسان ، نحوه عملکرد آن و مرزهای واقعی که بین عملکردهای منطقی انسان در حیوانات وجود دارد، تقریبا همه ما درک عمومی از این مفهوم داریم. همه ما می دانیم منظور از انسان یا موجود هوشمند چیست.
اما اگر این درک عمومی برای سخنگویی های روزانه ما مناسب و کافی به نظر برسد، کارآیی خود را در یک نقطه از دست خواهد داد.
سالهاست که انسان سودای ساخت ابزار و ماشین را دارد که هر چه بیشتر شبیه به او باشد و این شباهت نه تنها از نظر ظاهری که از لحاظ قدرت تفکر و استنتاج منطقی نیز در سطح قابل قبولی وجود داشته باشد.
انسان در رویای ساخت ابزارهای هوشمند است و منظور از این هوشمندی صرفا توانایی انجام الگو ایده ای ساده نیست.
شاید در اصطلاح چراغهای یک پارک که براساس نور محیط خود به خود روشن می شوند را نیز هوشمند بنامند، اما این کار شما بر اساس مقایسه نور ورودی محیط که از طریق یک حسگر نوری دریافت می شود و مقایسه آن با مقادیر از پیش تعیین شده و پرسوئیچ کردن جریان برق انجام می شود. وقتی این الگوریتم را مرور می کنیم عملا شاهد آن هستیم که هیچ عمل هوشمندانه ای به معنای واقعی کلمه صورت نگرفته است.
بنابراین رویای ما ساخت موجوداتی هوشمند به معنی واقعی کلمه بوده است و این رویایی بود که تولد علمی تازه را نوید داد.

هوش مصنوعی
Artificial Intellegince

شاید اکثر مردم با شنیدن نام هوش مصنوعی صحنه های فیلم آینده نگر استیون اسپیلبرگ را در ذهن تداعی کنند، فیلمی که براساس طرحی از استنلی کوبریک به بیان روابط عاطفی یک ربات هوشمند با انسان می پرداخت ، اما نکته مهم در این داستان کاربرد مفهوم هوش مصنوعی به معنی واقعی آن در ابزارهای ارائه شده در آن زمان و فضاست.
اگر چه در محاورات روزمره نیازی به تعریف دقیق مفهوم هوش نیست ، اما زمانی که بخواهیم این توانایی را به موجودات ساخته دست خودمان انتقال دهیم ، ناچار خواهیم بود تعریف دقیق و مشخص از آن ارائه دهیم و اینک هوش مصنوعی به عنوان دانش میان رشته ای جایگاهی ویژه در علوم رایانه ای باز کرده است.
هوش مصنوعی طبق تعریف شاخه ای از دانش به حساب می آید که به ماشینها و ابزارهای ساخت دست بشر توانایی پیدا کردن راه حل های مناسب برای حل مسائل پیچیده مطرح شده برای آنها را می دهد و البته این ویژگی باید براساس روشهای مورد استفاده ذهن انسان باشند و براساس الگوهای رفتاری هوش انسان بنیانگذار شده باشد.
به این دلیل هوش مصنوعی از هوش انسان الهام می گیرد و آن را تبدیل به الگوریتم ها و روشهای قابل درک و عمل توسط ابزارهای الکترونیک بنظر رایانه ها می کند. ویژگی خاص که الگوریتم های هوش مصنوعی از آن سود می برند انعطاف پذیری در قبال مسائلی است که مقابل آنها به وجود می آیند و به عبارت دیگر باید از این خصوصیت اصلی بهره مند باشند که بتوانند هنگام تغییر شرایط مساله ، شرایط خود را نیز اصلاح کنند.
بدین ترتیب اگر چه هوش مصنوعی شاخه ای از علوم رایانه ای به حساب می آید، ارتباطی ناگسستنی با علومی نظیر ریاضیات ، روان شناسی ، علوم معرفتی ، زیست شناسی و فلسفه دارد.
محققان هوش مصنوعی از سویی نیازمند دانشمندان این رشته ها هستند تا رفتارهای هوشمندانه انسان را تحلیل کنند و از سوی دیگر آنها را با کمک روشهای پیچیده رباتی تبدیل به اصول قابل فهم ماشین کنند. پیچیدگی هایی که در طراحی روشها و برنامه های هوشمند وجود دارد، باعث شده است تا تمرکز اصلی دانشمندان در حال حاضر به بررسی های موضعی این شاخه معطوف شود.
در واقع محدودیت هایی که انسان از درک خود از هوش دارد، باعث شده است نتواند تا قابلیت های خود را به طور کامل درک و به ماشینهای خود منتقل کند.
از سوی دیگر سرعت پردازشگرهایی که بتوانند الگوریتم های پیچیده و غیرمعمول مورد استفاده در هوش مصنوعی و در زمان مناسب که برای واکنش ها لازم و ضروری است هنوز بسیار پایین است شاید با افزایش سرعت این پردازشگرها و همین طور افزایش آگاهی ما از نحوه عملکرد خود بتوانیم در دهه آینده به مرزهای متصور این رشته برسیم.
ما شاخه های فراوانی از فناوری از فناوری هوش مصنوعی بهره می برند؛ از بازی های رایانه ای گرفته تا کارخانه های صنایع سنگین و از آن مهمتر کارخانه هایی که با مواد رادیواکتیو با سموم مختلف آلوده شده اند.
در چنین محیطها فعالیت انسان بشدت خطرناک است و استفاده از رباتهای برنامه ریزی شده به دلیل انعطاف ناپذیری در برابر شرایط گوناگون به درد کار در چنین محیط هایی نمی خورند؛ اما ابزارهای هوشمند می توانند در این محیطها به فعالیت بپردازند و عملیات انسان را برعهده بگیرند.